menu

De Site / Gebruikers / Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

zoeken in:
avatar van aERodynamIC
Misterfool schreef:
Ik heb er wel eens aan gedacht om mijn reis met een aantal albums uit te breiden.
Sinds 2012 heb ik een stuk meer muziek leren kennen. Heck, misschien willen andere deelnemers ook een vervolg schrijven. De tijd gaat voort en menigeen heeft hier niet stilgezeten.


Mijn reis eindigt op 26.08.2013 met REVERE. Het tweede album moest nog uitkomen, de vriendschap was al begonnen maar de real life ontmoeting nog niet.

Er is veel, heel veel gebeurd sinds die tijd. Ook met andere artiesten trouwens en dat gaat dit jaar waarschijnlijk verder.

Ook al zijn het een kleine vijf jaar. Misschien moet ik het voortouw maar eens nemen en een kort vervolg eraan vastknopen

avatar van aERodynamIC
26.08.2013: Er zit nog genoeg muziek in de toekomst voor mij op allerlei fronten blijkt wel. Misschien dat ik over 25 jaar nog eens een bijdrage ga leveren aan dit topic. Ben zelf al benieuwd hoe het vervolg er dan uit gaat zien.

23-02.2018: Misschien moet ik het voortouw maar eens nemen en een kort vervolg eraan vastknopen

Waarom ook niet?! Vijfentwintig jaar is best lang, een kleine vijf jaar is goed te behappen. Dan kom ik hierna nog gewoon vier keer terug met een vervolg en dan hebben we die vijfentwintig jaar ook te pakken.

Ik neem als vertrekpunt oktober 2013. Om precies te zijn 9 oktober 2013. REVERE kon door hun contract bij V2, dat indirect het gevolg was van mijn review op deze site, eindelijk naar Nederland komen. Eigenlijk gebeurde dat al eerder op 7 september tijdens het Bruis festival in Maastricht waar de band echt hun live debuut maakte in Nederland, sterker: het eerste land buiten het Verenigd Koninkrijk. Helaas kon ik daar niet bij zijn. Ik was dat gelukkig wel bij hun eerste cluboptreden in Nederland ooit, in het Rotterdamse Rotown. Heel spannend voor mij want zouden er mensen op af komen? Het lukt best om met een hoop promo een grote groep te verzamelen, maar die kon onmogelijk de zaal vullen. Dat viel gelukkig mee: de zaal was zeer goed gevuld, het publiek ging uit z'n dak, ik kreeg een nummer aan mij opgedragen (hoe raar is dat als je in je favoriete club opeens genoemd wordt door een favoriete band), en het geluid was ronduit kut. Maar man man man ik was in de zevende hemel. Helaas kon ik de dag daarna niet in het magische Paradiso aanwezig zijn, maar ook daar verliep het allemaal goed. Het begin van een innige relatie tussen Nederland, Rotterdam in het bijzonder en REVERE uit Londen.

Maar het begon eigenlijk al iets eerder die dag: mijn allereerste ontmoeting met Stephen de zanger, met wie ik al wat jaartjes online contact had en waar ik een instore voor kon regelen. Ik had een optreden verwacht tussen hem en 1 of 2 bandleden, niet de volledige band bestaande uit acht man/vrouw! In de winkel waren ze ook nogal verbaasd. maar zij waren al snel om en de band werd in de jaren erna een graag geziene gast. Ze waren fan.

http://i63.tinypic.com/2zzojo8.jpg

(zelf nog geen baard bij deze instore, mijn eerste ontmoeting,... zou het dan toch de invloed van Stephen geweest zijn?!).

De jaren hierna stonden behoorlijk in het teken van deze band. Heel veel optredens en logeerpartijen bij mij thuis. Heerlijk om even rock and roll te kunnen zijn met een band. 'Manager' spelen tijdens Recordstore Day, maar ook de kinderen op mijn school laten genieten van wat muziek kan bieden.
In 2014 gaven twee leden een concert voor leerlingen en 's avonds voor genodigden waar aardig wat mensen van deze site bij aanwezig waren (o.a. Vince vega, Mjuman, GrafGantz, toch ook wel een groupie en dan vooral van Ellie, thetinderstick, bonothecat, muziekobsessie en ik meen Edgar18 en charlotte2807 en vigil weet ik niet zeker of dat deze avond al was. Vigil is trouwens ook een grote rol gaan spelen bij deze band.

http://i67.tinypic.com/e5io8h.jpg

(deze, en nog wat foto's haalde de lokale kranten)

Ook het figureren in een clip van de band was natuurlijk leuk om te doen.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=cCzmDvjDg_s

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Op 3 december 2016 kwam het avontuur ten einde toen REVERE hun allerlaatste optreden ooit gaf in de stad met wie ze een band hadden opgebouwd: Rotterdam. Nog één keer full band knallen en speciaal voor mij een full band versie van mijn favoriete nummer Maybe in Time, een nummer dat ze niet vaak speelden omdat het vrij moeilijk was om live te spelen. Een emo-momentje was dat wel voor mij ja.

http://i65.tinypic.com/30wxmwo.jpg

Het avontuur met die band was tot stilstand gekomen, maar aangezien Stephen's vrouw Gabby Young ook muziek maakt en regelmatig optreedt, kreeg het schooloptreden van REVERE een soort vervolg in september 2017. Deze keer ook full band voor de leerlingen en de gasten die avond.

Daltonschool dolenthousiast bij optreden Gabby Young | Vlaardingen24

Maar er is meer dan REVERE.

In 2014 wees ik zanger Nakhane Touré op een fout in een aankondiging van zijn optreden in Paradiso. Ik was gek van zijn debuutplaat die ik een jaar te laat opgepikt had, maar net op tijd om zijn optreden in Paradiso daar mee te kunnen krijgen (toen ik het album leerde kennen zag ik dat hij geprogrammeerd stond in de kleine zaal).
Hij herkende me na afloop en we bleven wat contact houden. Muziek, koffie, wijn... nog steeds kunnen we het erover hebben en we gaan het een keer in praktijk brengen. Wederom is er sprake van een goede verstandhouding met een artiest, terwijl ik het niet bewust opzoek. Of dat wijntje met muziek erbij er ook echt van gaat komen is de vraag. Nakhane zegt absoluut van wel, maar zijn debuut-hoofdrol in een film wordt hier dit voorjaar uitgebracht en stond op de shortlist voor de Oscars van 2018 namens Zuid-Afrika, en wat als zijn muziek opgepikt gaat worden nu hij backup heeft van een grote maatschappij (waar ik deze keer geen aandeel in heb)?! We zullen zien. Het is anders met muziek omgaan in elk geval, en dat heeft zich sinds 2013 alleen maar voortgezet. De slotzin van 2013 in dit topic was niet zo raar. Op deze manier ga ik anders met artiesten om en dat is mooi om mee te mogen maken.

En dan die grote held van mij. Prince. In 2014 zag ik hem in Ziggo Dome Amsterdam. Voor de 15e keer Prince live. Na het spetterende Paradiso optreden in 2013 was dit toch weer anders. Hoe konden we toen weten dat dit de laatste keer zou zijn. In 2016 overleed Prince, in April notabene. Een gemis die ik als groot fan nog steeds bijna regelmatig wel ervaar. Een stukje jeugdpassie ging hiermee ten onder en werd een flink pak herinneringen. Mooie herinneringen, dat wel. Maar zie ik weer eens een schitterend stukje live op YouTube dan doet dat nog steeds pijn. Het was zo onnodig allemaal. Te voorkomen waarschijnlijk.

Qua muziek was het de laatste jaren, misschien mede door deze contacten iets minder spannend. Het vuurwerk werd vooral verzorgd door al bestaande muziekhelden zoals David Bowie, wiens dood ook enorme impact op me had, maar ook PJ Harvey, Perfume Genius en Morrissey deden het lekker de afgelopen paar jaar. Mijn liefde voor oude jaren '80 helden The Smiths werd zelfs alleen maar groter en groter. The Slow Show levert muzikaal wellicht geen vuurwerk, maar werd wel een lievelingetje zoals ook Rotterdams bandje Half Way Station dat werd, met wie ik ook even korte tijd contact had. User vigil wist ze zelfs te boeken voor het Schippop festival. Helaas ging dat toen niet door omdat de band uit elkaar ging vlak voor dat optreden. Sorry voor de stress vigil

Mijn terugkeer naar vinyl is de afgelopen jaren veranderd in een opnieuw oplaaiend koopvuur. Het is en blijft heerlijk om muziek echt in handen te kunnen hebben, hoe handig iTunes of Spotify ook kunnen zijn (de laatste gebruik ik zelfs niet eens). Cd's koop ik nauwelijks nog.

De muziek waar ik naar luister is allemaal wat bedaarder, drukke energieke bandjes doen het niet meer zo best bij mij. Been there, done that. Waarschijnlijk toch het effect van ouder worden, want ook zit ik nu liever op een perfecte tribuneplaats bij geweldige stadionconcerten (mag ik die van Nick Cave op 6 oktober 2017 nog even extra vermelden als één van de beste optredens waar ik bij was?!) en vind ik initiatieven als PopUp 010 geweldig (kleinschalig op verrassende plekken in de stad).

De andere kant daarvan is wel dat ik niet heel snel meer enorm in vervoering raak van nieuwe muziek. Ik treed misschien niet genoeg meer buiten de gebaande paden. Toch wil ik dit korte vervolg van mijn reis hier beëindigen met drie albums vanaf het vorige station die ik hoog aansla:

http://i65.tinypic.com/156p8ra.jpg

Genoeg over gezegd. Maar hoe bijzonder is het als je bij de special thanks genoemd wordt!

http://i68.tinypic.com/2i8zndu.jpg

In maart komt zijn nieuwe album uit waar ik enorm naar uitkijk: Nakhane - You Will Not Die (2018)
En in april ga ik hem eindelijk weer live zien en ontmoeten, in Brussel deze keer.

http://i68.tinypic.com/2ns9mc4.jpg

Een album dat me diep raakt en dat al voor zijn dood deed. Een hedendaagse klassieker wat mij betreft.

En voor wat betreft dit topic? Tot over vijf jaar dan maar?

aERodynamIC schreef:
In het verleden heb ik zelfs eens geweigerd om met een vriend backstage te komen bij Moondog Jr. in Rotown (ja daar liet ik mijn kans om Stef Kamil Carlens te ontmoeten toch maar mooi lopen). Maar wat moet je zeggen? Ik dacht niet verder te komen dan 'Goed optreden, bedankt' dus hoefde het van mij niet. Ik bleef braaf in de zaal wachten. Tja....

Dit heb ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk maar eens afgestreept. Na al die jaren na afloop van zijn optreden een babbeltje met Stef Kamil Carlens. Het heeft even mogen duren

Hopelijk heb ik een voorzet gegeven voor anderen om hun muzikale reis te beschrijven. Aanvulling of compleet nieuw hier. Kom maar op!

avatar van aERodynamIC
Misschien dat kobe bryant fan hier wat wil vertellen. Zijn reis vind ik toch echt wel heel bijzonder te noemen

avatar van GrafGantz
aERodynamIC schreef:
GrafGantz, toch ook wel een groupie en dan vooral van Ellie


https://i.imgur.com/JScWY70.jpg

avatar van vigil
Ja hoor ik was er ook tijdens die eerste show in de Vlaardingse gymzaal

avatar van The Scientist
Blijft een van de mooiste topics op MuMe dit, ik vind het nog steeds prachtig om door de verhalen van veel mensen heen te bladeren, leest bijna als een soort tribute aan de diversiteit van muziek en haar luisteraars...


niels94 schreef:
Over twintig jaar organiseer ik 'essentiële albums revisited' en dan gaan we kijken hoe al die users er dan voor staan Nee, maar ik ben echt heel benieuwd wat iemand als The Scientist vooral luistert dan. En wat ikzelf luister.


Het mag dan slechts 6 jaar geleden zijn en nog geen 20, ik voel toch eventjes de behoefte om toe te voegen dat mijn muzikale expansiedrift ten tijde van mijn bijdrage hier wel redelijk over was. Deels is dit te verklaren door het feit dat ik nu toch wel minder tijd spendeer aan het ontdekken van muziek. Ook heb ik achteraf het gevoel dat ik in de tijd dat ik 20-25 was een veel sterkere persoonlijke ontwikkeling heb doorgemaakt (zeker niet uitsluitend op muzikaal gebied). Dit zal niet voor iedereen in gelijke mate gelden, maar ik denk dat veel mensen hier wel overeenkomsten in kunnen vinden. Destijds had ik dat nog niet zo goed door allemaal en verwachtte ik nog veel meer te gaan ontdekken

avatar van aERodynamIC
The Scientist schreef:
Blijft een van de mooiste topics op MuMe dit, ik vind het nog steeds prachtig om door de verhalen van veel mensen heen te bladeren, leest bijna als een soort tribute aan de diversiteit van muziek en haar luisteraard...

Al helemaal vergeten dat ik dit topic een nieuwe impuls heb proberen te geven. Jammerlijk gefaald, want niemand heeft het opgepikt en dat vind ik jammer. Ben het helemaal met je eens: één van de allermooiste topics op deze site en ook ik lees nog wel eens de belevenissen van andere users terug. Hopelijk voelt iemand zich nu wel geroepen. Bedankt voor de schijnwerpers op het topic. Het was weer even nodig.

Kleine aanvulling op het verhaal rondom Nakhane: het contact is er nog steeds en ik heb hem ook real life gesproken en dat gaat in de toekomst ook nog wel gebeuren (er staan immers weer twee concerten in oktober op het programma). Maar meneer heeft inmiddels een nieuwe vriendin (of moet ik faghag zeggen): Madonna. Kans is heel groot dat hij te horen gaat zijn op haar nieuwe album. Waar REVERE het uiteindelijk maar niet lukte om door te breken of de grote festivals te halen, daar heeft Nakhane dat dit jaar allemaal gedaan (o.a. Lowlands) en door zijn contact met Madonna kan het straks ineens hard gaan. Ondanks alles gewoon nog beide benen op de grond en dat waardeer ik wel. Benieuwd hoe dat allemaal verder gaat.

avatar van Don Cappuccino
Ik vind dit ook nog steeds een van de mooiste topics van MusicMeter. Alle reizen heb ik met veel plezier gelezen en die van mezelf heb ik laatst ook nog gelezen.

Sindsdien ben ik vooral in de genres gaan verbreden die ik al ken, al is hoofdstuk 11 van mijn reis toch wel hip-hop. Ik merk dat ik daar de laatste jaren steeds meer interesse in heb, al is er niet echt een enkel album dat daarin heel essentieel is geweest, meer vier. Vooral de hip-hop van eind jaren '80 en begin jaren '90 slaat momenteel behoorlijk aan.

Nas - Illmatic
Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers)
A Tribe Called Quest - The Low End Theory
Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold us Back

Ook is inmiddels een hoofdstuk 12, misschien wel het mooiste: River of Souls

Twee albums: een die mij qua metal een andere richting in heeft gebracht en een die mij als muzikant weer naar een nieuwe stap heeft gebracht.

Begin 2017 werd ik gecontacteerd door Paul Beltman (de gitarist van River of Souls) met de vraag of ik interesse zou hebben om de drummer te worden van River of Souls. Dit was naar aanleiding van mijn meest recente YouTube-drumvideo's (drie metaltracks die vrij ver uit elkaar lagen) die ik ook op het forum van Zware Metalen (een metalwebzine) plaatste. Hij wilde iemand hebben die gevarieerd was in zijn drumspel: snel en fel, maar ook traag en groovend, subtiel en fluisterend. Toen ik zag dat hij al een hele tijd een behoorlijk begenadigd deathmetaldrummer is voelde dat echt als een enorm compliment. Na het horen van de muziek wist ik dat dit de band was waar ik in wilde spelen. Death/doom met een proggy inslag. Tijdens de eerste ontmoeting met de andere leden klikte het enorm, ondanks best grote leeftijdsverschillen (allemaal rond de 40, ik ben 22). Dezelfde soort ''down-to-earth'' mentaliteit, maar wel gedreven. Al vrij snel kreeg ik het materiaal voor de aankomende EP om in te studeren. Eindelijk zou mijn drumspel op een release te horen zijn. Daarom is het meest recente essentiële album (EP) deze, uitgebracht in februari:

River of Souls - The Nihilist

https://www.musicmeter.nl/images/cover/706000/706552.jpg?cb=1514702542


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=lTAgqJoITCA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.




Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=lClRM3DeaTU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.




Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=H2fu4U1vYKk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Door wat gitaristenwissels gaan we in november eindelijk voor het eerst live spelen. Op 11 november spelen we op het Armistice Doom Fest in Berchem (Antwerpen). Het hoogtepunt wordt 25 november: dan spelen we op de Dutch Doom Rays in de Baroeg in Rotterdam. Een eer om daar te spelen, aanzienlijk het echt een festival voor de liefhebber is, ongelofelijk om onze bandnaam op dezelfde poster te zien als de band waar mijn (funeral)doomliefde mee begon: het Britse Esoteric. De band die mij liet inzien dat doom geen slome duikelaarsmuziek is, maar zeer diepgaand. Daarom is dit album, met terugwerkende kracht, ook een essentieel album geworden.

Esoteric - The Maniacal Vale

https://www.musicmeter.nl/images/cover/131000/131171.jpg


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=xOMz6P7D-lQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van aERodynamIC
Tijd om dit prachttopic weer even naar boven te halen: misschien voelt iemand de behoefte om een verhaal te schrijven?

avatar van VladTheImpaler
aERodynamIC schreef:
Tijd om dit prachttopic weer even naar boven te halen: misschien voelt iemand de behoefte om een verhaal te schrijven?

Lijkt mij wel leuk om te doen, maar ik twijfel of ik genoeg heb om te vertellen aangezien ik 'pas' 25 ben.

VladTheImpaler schreef:
(quote)

Lijkt mij wel leuk om te doen, maar ik twijfel of ik genoeg heb om te vertellen aangezien ik 'pas' 25 ben.


Gewoon doen! Twijfel is iets wat je ook later nog kunt hebben.

Dit is imo een iets 'analoger' topic dan die eeuwige lijstenpraetsels, uitzonderingen daargelaten. Dit leest als een fraaie brochure van D-tours of Holland International, 25 jaar geleden. Eenieder die behept is met die lijstenaddictie zou ik Nick Hornby - High Fidelity willen aanraden (of minimaal de film zien), herken je de (eigen) aandoening en leer je ermee omgaan.

avatar van Sandokan-veld
Ja Vlad, ga ervoor. Je bent niet eens de jongste die heeft deelgenomen. En trouwens, het topic gaat over 'je eigen muzikale reis' en niet over 'de meest ervaren oude rotten delen hun kennis.'

avatar van aERodynamIC
VladTheImpaler schreef:
(quote)

Lijkt mij wel leuk om te doen, maar ik twijfel of ik genoeg heb om te vertellen aangezien ik 'pas' 25 ben.

Ik ben daar zeker benieuwd naar en dan pak je, net als wat ik deed, het een paar jaar later weer verder op

avatar van The Scientist
Ik was ook 25 toen ik begon geloof ik... het is daarna wel veranderd en ik zou het nu anders doen, maar het was toen gewoon leuk om te doen en het het gevoel dat anderen het ook wel waardeerden

avatar van herman
Kom maar door Vlad!

avatar van VladTheImpaler
Oke oke, ik ga er nog even over nadenken of ik denk met een leuk verhaal te kunnen komen.

avatar van camilero
Leuk topic! Ik ga hier eens over nadenken...

avatar van itchy
Er wordt in elk geval veel nagedacht.

avatar van VladTheImpaler
Oke oke oke oke, ik heb besloten dat ik me hier wel aan wil wagen. Wanneer ik start ga weet ik nog niet want ik heb nog niks geschreven, dus daar ga ik maar de komende tijd mee aan de slag.

avatar van aERodynamIC
Om naar uit te kijken!

Ik heb (mag ik wel zeggen) een aardig (muziekale) opvoeding gehad. Dankzij mams en paps.
Maar zelf ervaren is uiteindelijk toch het beste toch?
Paul Kalkbrenner - Since 77 (Best Music Video) - YouTube

avatar van Cellulord
itchy schreef:
Er wordt in elk geval veel nagedacht.


Ja denken is goed.
Maar denken zonder enige (vorm van) conclusiedie, die tot actie leid, is dagdromen.

Ik kan het weten

avatar van AbleMable
Ik zal eens een poging wagen om dit topic nieuw leven in te blazen. dus voor nu deel 1 van mijn reis,
de andere delen volgen spoedig!

Vanaf dat ik een jaar of 11-12 (1975-1976) was begon de serieuzere popmuziek zijn intrede te doen bij mij. En dat begon met The Rolling Stones en Led Zeppelin. En toen van beide een nieuw album uitkwam in 1976, Black & Blue van de Stones en Presence van Led Zeppelin, schafte ik deze aan met hulp van mijn ouders. Zo lief waren ze wel!
Later terugkijkend kan je met gemak concluderen dat dit niet de beste albums van ze zijn, maar ze zijn mij nog altijd erg lief, mede omdat hier mijn reis naar de "betere" popmuziek begon.
En door Keith Richards wou ik later als ik groot was gitarist en junk worden, waarbij ik later met het laatste het meest succesvol mee was.
Led Zeppelin heb ik toen in 1980 nog in de Ahoy mogen bewonderen en wat was ik als 15 jarige onder de indruk.
Hieronder mijn favoriete tracks toen en nog steeds van deze twee albums,


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=yaCYoCAOZbI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.




Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=iwBMVg9L7Q0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van AbleMable
Deel 2 van mijn muzikale reis.

De vorige keer waren de albums, Black & Blue van de Rolling Stones en Presence van Led Zeppelin het startschot voor mijn muzikale reis. Maar al snel hierna kwam er een muzikale revolutie met de punk en
new wave. En deze revolutie ging ook niet aan mij voorbij.
De Sex Pistols, the Stranglers, The Damned, The Clash, Siouxsie & The Banshees, The Cure, Echo & The Bunnymen, U2 en natuurlijk Joy Division, ik heb dat toen allemaal aangeschaft.
Maar in deze roerige tijd deed ik ook een ontdekking die veel meer invloed had op mijn muzikale smaak van later en nu. En dat was Neil Young met de LP, Harvest. Ik had toen een vriend waarvan de ouders altijd Neil Young draaide en vaak Harvest, dit tot ergenis van mijn vriend, die Neil Young maar een vervelende en zeurende Hippie vond, maar tot steeds meer plezier van mij. Ik kon er heel erg van genieten en vond het bloedmooi.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=An2a1_Do_fc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Maar in 1982 kwam er een hele harde knal op muziekgebied voor me en dat was Junkyard van The Birthday Party met Nick Cave. Wat knalde dat erin bij me waarbij alles wat ik toen goed vond op het gebied van new wave verbleekte. Ik kon toen nog niet vermoeden dat Nick Cave heel lang een grote rol zou blijven spelen in mijn muzikale leven. Je ging er toch een beetje vanuit dat Cave niet een lang leven zou zijn beschoren zo ongezond oogde hij toen...en dat samen met de zelfdestructie die uit hun muziek sprak.
Prayers on Fire was natuurlijk al een jaar eerder uitgekomen maar was nog een beetje aan me voorbij gegaan, hoe anders was dat met Junkyard.
Ook kan ik me herinneren dat ze toen een avond te gast waren op de VPRO radio en hun muzikale voorbeelden werden gedraaid en dat varieerde van The Saints tot Tennessee Ernie Ford. En ook dat ze de spot dreven met Bauhaus en Joy Division. En mede door deze uitzending en ook wat Nick Cave later zei in interviews en de covers die hij ten gehore bracht, bracht hij me ook op het spoor van Johnny Cash, Elvis en Country.
Maar hoe dan ook, Nick Cave is alles bepalend geweest voor de muzikale smaak die ik toen ben gaan ontwikkelen en het startschot was Junkyard met de Birthday Party!


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=UhecfKyKxfU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Met de ontdekking van The Birthday Party kwamen in hun kielspoor ook The Cramps, Lydia Lunch en The Gun Club. En de laatste wil ik ook noemen als onderdeel in mijn muzikale reis en dan met hun album The Las Vegas Story uit 1984. Ook bij The Gun Club spatte het junkieverdriet er vanaf en ik was vooral erg onder de indruk van de emotionele uithalen van Jeffrey Lee Pierce. Maar The Gun Club is ook belangrijk geweest voor mijn verdere muzikale ontwikkeling en bracht me verder op het spoor van amerikaanse muziek en konden alle engelse punk, new wave post punk bandjes die je toen had en ik hier eerder noemde, wat mij betreft bij het grof vuil.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Oezb5hxzGSo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



En dan nu iets totaal anders. Maar zeker net zo belangrijk voor mijn muzikale reis en ontwikkeling als eerder genoemden. En dat is Dolly Parton!
Het was in 1985 dat ik met mijn toenmalige geliefde, de film The Best Little Whorehouse In Texas (met Dolly Parton en Burt Reynolds in de hoofdrollen) zag op TV, waarin op een gegeven moment het liedje I Will Always Love You voorbij kwam. En ja, we waren toen smoorverliefd op elkaar en dit liedje raakte ons zo erg dat we tot tranen geroerd waren. En we toen ook besloten om te gaan samenwonen wat paar maanden later ook werkelijkheid werd toen ik een huisje aangeboden kreeg.
Na het zien van de film schafte ik me al snel de verzamel LP, The Love Album aan van Dolly Parton. En dit album wil ik ook al is het maar een verzamelelpee hier noemen als essentieel album in mijn muzikale reis. Dolly Parton is net als Nick Cave altijd en tot de dag van vandaag belangrijk voor mij geweest in mijn muzikale smaak. En ik ben later zeker allemaal originele LP;s van haar op vinyl en op cd gaan aanschaffen.
Maar The Love Album was gewoon mijn eerste plaat van haar en staat mijn meest geliefde liedje erop, Jolene, en daar wil ik deel 2 van mijn muzikale reis mee afsluiten.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=IW25foOMkwI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van AbleMable
Mijn essentiele albums in deze muzikale reis tot nu zijn even in overzicht;

The Rolling Stones - Black & Blue
Led Zeppelin - Presence
Neil Young - Harvest
The Birthday Party - Junkyard
The Gun Club - The Las Vegas Story
Dolly Parton - Love Album

avatar van AbleMable
Deel 3 van mijn muzikale reis.

In het vorige deel kwam Nick Cave met The Birthday Party aan bod en de richting die hij me zou wijzen op het muzikale pad. In 1986 wekte hij mijn interesse op in Tim Rose door een versie te doen van diens Long Time Man op de dubbel 12 inch Your Funeral, My Trial. Ik ben toen naarstig op zoek gegaan naar werk van Tim Rose en kon maar niks vinden. Tot ineens er een heruitgave verscheen van Tim Rose zijn eerste LP uit 1967, oorspronkelijk gewoon Tim Rose geheten maar de heruitgave kreeg als titel Morning Dew.
En wat was ik blij ermee. Het origineel van Long Time Man van Tim Rose vond en vind ik nog beter dan de versie van Nick Cave. En ook stond daar misschien wel Rose zijn bekendste songs op Morning Dew en Hey Joe. Beide niet door Tim Rose geschreven maar zijn versie's en arrangement waren wel heel anders dan de bekende versie's van deze nummers die ik al kende van natuurlijk Jimi Hendrix (Hey Joe) en Jeff Beck (Morning Dew). Ik was vooral erg onder de indruk van Rose zijn stem, zo rauw en vol emotie.
En met deze LP begon ook letterlijk een reis naar zijn muziek, stad en land heb ik afgereisd op zoek naar de andere LP's die van hem waren verschenen. Uiteindelijk slaagde ik in Brussel en kocht daar zijn 2e 3e en 4e album en ook zijn twee eerdere LP's met de The Big 3 uit 1963, een folktrio met ook Mama Cass Elliot. In mijn opinie toen was er nooit betere muziek gemaakt door, en een betere zanger geweest dan Tim Rose. En inmiddels vind ik wel dat er wel betere muziek is gemaakt maar als zanger blijft hij onovertroffen voor me. Overigens eind jaren 90 was Nick Cave mede verantwoordelijk voor een bescheiden come back van Tim Rose, en heeft Tim Rose in de Royal Albert Hall toen ook in het voorprogramma gestaan van Nick Cave en wat zou ik daar graag bij geweest willen zijn, mijn twee helden toen live kunnen aanschouwen op 1 avond.
Maar goed deze eerste LP van Tim Rose is dus mijn volgende album in mijn muzikale reis en met het nummer Hey Joe;


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=u9Fe1kR-xvw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Ook werd ik eind jaren 80 door een vriend enthousiast over soul muziek. Hij gaf me als verjaardagskado de LP Otis Redding sings Soul Ballads. Het volgende album in mijn muzikale reis.
Ik vond het geweldig en mijn interesse voor de soul muziek werd met dit album echt wel aangewakkerd.
Ik ben daarna ook met hulp van die vriend heel veel soul muziek gaan ontdekken. En vond en vind heel veel geweldig maar Otis blijft onovertroffen. Er staan jammer genoeg geen bewegende beelden van songs van de album Soul Ballads op You Tube, wel een prachtige live versie van Try A Little Tenderness met Booker T. & The MG's. Meestal waren The Bar Keys zijn begeleidingsband live en in de studio Booker T. & The MG's en heeft hij maar sporadisch live opgetreden met ze.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=IQ9n2_5mbig

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Het volgende album in mijn muzikale reis vond ik toen ik fysiek veel op reis was naar de LP's van Tim Rose en ook weer in Brussel. En dat is het album "Fancy" van zangeres Bobbie Gentry. Ik kende Bobbie Gentry wel van Ode To Billie Joe, haar grootste hit, en deze had ik op een country verzamelelpee. Maar toen ik het album Fancy in die winkel zag met die geweldige hoes, kon ik hem niet laten staan.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/74000/74307.jpg

En zeg nou zelf, is het geen prachtige hoes??
Maar goed, de muziek is belangrijker en die is niet te versmaden op dit album. Veel van de nummers op dit album is opgenomen onder de bezielende leiding van Rick Hall in zijn Fame studio. Het is ook prachtige southern country-soul wat er op staat. Het titelnummer is overgigens door Bobbie Gentry zelf geschreven en vertelt het ontroerende verhaal dat de hoofdpersoon, Fancy, door haar moeder uit liefde de prostitutie in werd gedreven om zo aan de armoede te kunnen ontsnappen.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=1XkcrHz26CI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Met Bobbie Gentry sluit ik dit deel van mijn reis weer even af.
En is de lijst essentiele albums tot nu toe;

Rolling Stones - Black & Blue
Led Zeppelin - Presence
Neil Young - Harvest
The Birthday Party - Junkyard
The Gun Club - The Las Vegas Story
Dolly Parton - Love Album
Tim Rose - Tim Rose ( Morning Dew)
Otis Reddings - Sings Soul Ballads
Bobbie Gentry - Fancy

AbleMable afgezien van die hoes, die behoorlijk over 'the top' is en - met een beetje inbeelding - te zien als een afbeelding van een gepimpte Chantal Janzen, is Bobbie Gentry thans weer redelijk en vogue bij ekte muziekliefhebbers Mercury Rev - Bobbie Gentry's the Delta Sweete Revisited (2019) Misschien tijd voor een rondje op de spotifiets?

Overigens, leuk om eea te lezen!

avatar van AbleMable
Over the top kan soms zo lekker zijn...en de hoes past toch ook prima bij de titelsong?
En ja, die van Mercury Rev is me al bekend maar bedankt voor de tip! Ons eigen Carice van Houten zingt er ook nog heel behoorlijk een nummer, Parchman Farm.
Overigens vind ik het erg mooi gedaan door Mercury Rev!

avatar van Edgar18
AbleMable schreef:
Er staan jammer genoeg geen bewegende beelden van songs van de album Soul Ballads op You Tube, wel een prachtige live versie van Try A Little Tenderness met Booker T. & The MG's. Meestal waren The Bar Keys zijn begeleidingsband live en in de studio Booker T. & The MG's en heeft hij maar sporadisch live opgetreden met ze.
Misschien wel mijn favoriete live video die op het wereldwijde web te vinden is

aERodynamIC, er is een topic waar jij, ik en anderen eens hebben geschreven over onze muzikale ontwikkeling. Weet jij welk topic dat is? Het lijkt een beetje hierop. Ik wil weer eens teruglezen wat ik daar geschreven heb en vervolgens - als ik e.e.a. nieuws te vertellen heb - hier schrijven over mijn essentiële albums.

Edgar18 schreef:
(quote)
Misschien wel mijn favoriete live video die op het wereldwijde web te vinden is


[opa-vertelt-modus]Tja, jij zat duidelijk in da early 80s nog niet des zaterdagnachts voor de buis: Rockpalast:
Bob Marley, Black Uhuru, Earth Wind & Fire[/opa-vertelt-modus]

Overigens veel is voor een google'aar te vinden

Gast
geplaatst: vandaag om 02:18 uur

geplaatst: vandaag om 02:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.