https://lh6.googleusercontent.com/proxy/jXql4BHFsAXVXCPf8-L_cIDwAD_rbGso90J9_sKrVs1zNfPUjRLyctt-D9xiUjC-VQt-LskFuPqttZmzd5ujzg
Crowded House - Temple of Low Men (1988) (Melbourne) [Pop / Rock]
https://m.media-amazon.com/images/I/816xPjd0GQL._UF1000,1000_QL80_.jpg
Punten: 102
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 5 (Bonk, remcodulac)

Niet alleen Nick werd vaak genoemd, ook Crowded House is een van de hofleveranciers van deze Australië. Achttien keer werd de band genomineerd, maar dan verdeeld over slechts vier albums. Al heeft deze band natuurlijk wel een behoorlijk Nieuw-Zeelands tintje middels zanger-gitarist-componist Neil Finn, die we over twee edities nog wel vaker zullen tegenkomen met zijn vroegere band. Dit nummer haalde zowaar de Top 20 in de Top 40.

https://i.ytimg.com/vi/_7StmMDXfJE/hq720.jpg?sqp=-oaymwEhCK4FEIIDSFryq4qpAxMIARUAAAAAGAElAADIQj0AgKJD&rs=AOn4CLDg_n1fAx5a6gPvQtc94rJXl-Jp8Q
Karnivool - Sound Awake (2009) (Perth) [Rock / Metal]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/166000/166626.jpg
Punten: 104
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 2 (Bonk)

Kijk nou, hoe leuk! Een metalalbum in de Top 20 en eentje die ik zelf niet eens heb genomineerd (de plaat bleef hangen in mijn bubbling down under en eigenlijk heb ik daar nu al spijt van). Oh, wacht eens: er staat alleen het genre rock bij dit album op MuMe? Ja da-hag: deze progrock is veul te veul met metal gelardeerd om dat genre te negeren. Over deze band gesproken: waarom is er al meer dan tien jaar geen nieuw werk van deze band verschenen?

Twaalf minuten pracht en praal:

https://i.pinimg.com/600x315/ba/d2/45/bad245cef33710536fef35038c5f810c.jpg
Angus & Julia Stone - Down the Way (2010) (Sydney) [Folk / Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/185000/185830.jpg
Punten: 107
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 2 (GrafGantz)

De folky indiepop van broer en zus Stone is jullie ook niet onopgemerkt gebleven. Ze werden negen keer genomineerd, althans Angus, want hij kwam ook nog een keer solo voorbij. Dit tweede album is duidelijk favoriet. Waarom er dan hier weer 'rock' bij het album staat, is me een raadsel. Of zou het vanwege het tweede deel van dit fantastische nummer zijn waar ze op de Neil Young-tour lijken te gaan?

https://www.shutterstock.com/image-illustration/seventeen-word-260nw-338932463.jpg
AC/DC - Back in Black (1980) (Sydney) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2964.jpg?cb=1507973041
Punten: 108
Aantal stemmen: 7
Hoogste positie: 4 (B.Robertson)

Na Nick werd AC/DC het meest genomineerd: 24 keer. Ook AC/DC heeft een groot oeuvre, al zijn er de afgelopen twintig jaar maar drie albums verschenen. En al hebben die albums wel ergens hun charme, als je goed zoekt en in een sympathieke bui bent, de echte knallers zijn hun oude platen met Bon Scott en de eerste platen met zijn opvolger Brian Johnson. Zoals dit album, precies een half jaar verschenen na het overlijden van eerstgenoemde. Nog steeds is de openingstrack een livefavoriet. Moet je eens kijken wat een imposant deinende mensenmassa in Argentinië tijdens dit nummer. Zelfs al houd je niet van de band, of van mensenmassa's, dan nog is dit geweldig om te zien.

https://www.shutterstock.com/image-vector/sixteen-colorful-typography-text-banner-260nw-2126146262.jpg
Radio Birdman - Radios Appear (1977) (Sydney) [Rock / Punk]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/87000/87010.jpg
Punten: 109
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 2 (Lying Mouth)

En weer staat er rock bij dit album op deze site. Waar is de punk gebleven? Dit is meer punk dan The Clash, Sex Pistols en The Stranglers bij elkaar. This is the real punk class of '77 boys and girls! Australiërs zijn altijd al een slag ruiger en vuiger geweest dan hun Europese broeders: met rock, met punk, met metal. Ruwe bolster, blanke pit.
En als je me niet gelooft, hieronder een paar vlammende live in the tv-studio uitvoeringen en een geniaal "interview" met de band anno 1977. Hoe punk wil je het hebben: kick out the jams, motherfuckers!

https://cdn.textstudio.com/output/sample/normal/7/6/2/5/fifteen-logo-73-15267.png
Nick Cave & The Bad Seeds - Henry's Dream (1992) (Warracknabeal - Londen) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2634.jpg?cb=1693560112
Punten: 112
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 1 (aERodynamIC, Lying Mouth)

De eerste Nick in de Top 20, welke al zijn zevende was met zijn Slechte Zaad. Al was het ook het debuut van longtime Bad Seed-bandleden Martyn P. Casey (bas) en Conway Savage (piano, organ): beide Australiërs, zodat het toch wat meer gerechtvaardigd is dat dit album in de lijst staat, want Nick zelf woont al sinds 1980 niet meer in Australië.

Hieronder een oude en visueel enorm energieke liveversie opgenomen in Paradiso. Het geluid klinkt zó goed, dat ik mijn twijfels heb of hier niet behoorlijk aan gesleuteld is. Maar laat je daardoor niet afleiden, de performance is er niet minder geweldig om.

https://logos-download.com/wp-content/uploads/2019/01/Fourteen_Logo-420x105.png
Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001) (Warracknabeal - Londen) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1327.jpg?cb=1525189437
Punten: 115
Aantal stemmen: 5
Hoogste positie: 1 (GrafGantz, koosknook)

Ach, als we toch in een Nick-mood zijn, dan gooien we er meteen nog eentje tegenaan. Zijn elfde album met The Bad Seeds. Nick is geboren in Warracknabeal, een gehuchtje met ca. 2600 inwoners, zo'n 330 kilometer ten noordoosten van Melbourne. 2600 Inwoners, dat is echt een dorp van niks. Curieuze naam trouwens. De oorspronkelijke bewoners van het gebied rond Warracknabeal waren de Wotjobaluk-stam van Aboriginals. Aangenomen wordt dat de naam van de stad is afgeleid van een Aboriginal-uitdrukking die "place of big gums shading the water hole" betekent. Huh? Veel duidelijker wordt het er niet op.

Laten we maar luisteren naar Nick zelf, in deze uiterst sfeervolle liveversie uit 2001 van het bekendste/beste/eerste nummer van het album.

https://www.channelth1rt3en.com/wp-content/uploads/2021/08/th1rt3en-mask-300x300.jpg
Midnight Oil - Diesel and Dust (1987) (Sydney) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/464.jpg
Punten: 130
Aantal stemmen: 6
Hoogste positie: 4 (Casartelli)

Midnight Oil werd in totaal 15 keer genoemd, de 9e meest genoemde act. Ook zij hadden een beetje te lijden door weinig consensus welk album nu het beste is. 'Earth and Sun and Moon' (1990) en 'Earth and Sun and Moon' (1993) werden ook meerdere keren genoemd, maar te weinig. Dit is het enige album van de band dat de Top 20 heeft gehaald. Vast ook te danken aan het met afstand bekendste nummer van de band, 'Beds Are Burning', die een derde plaats haalde in de Top 40 en alleen in de allereerste editie van de Top 2000 ontbrak. In 2001 werd het nummer door de Australasian Performing Right Association (APRA) gekozen als derde beste nummer van Australië, achter Easybeats' 'Friday on My Mind' and Daddy Cool's 'Eagle Rock'. Huh, dat laatste nummer ken ik niet eens.

Peter Garrett is trouwens niet alleen zanger, hij is/was ook activist en politicus. Dat is, naast de tekstuele inhoud van het liedje, in onderstaande clip uit 1989 in de eerste 80 seconden ook al erg duidelijk te horen. In datzelfde jaar werd hij voorzitter van de milieubeweging Australian Conservation Foundation wat uiteindelijk leidde tot een plek in het Australische parlement en later zelfs twee ministerposten. Hij heeft trouwens deze zomer zijn tweede soloalbum 'The True North' uitgebracht.

https://cdn.textstudio.com/output/sample/normal/8/7/3/6/twelve-logo-73-16378.png
The Church - Starfish (1988) (Sydney) [Pop / Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4434.jpg
Punten: 133
Aantal stemmen: 6
Hoogste positie: 1 (Casartelli)

Goh, niet gedacht dat deze band zo vaak genoemd zou worden. Liefst 23 nominaties. Alleen Nick en AC/DC werden vaker genoemd. Blijkbaar zijn zij een blinde vlek voor mij, want afgezien van dit album heb en ken ik verder niks van ze. Terwijl ze toch al 27 albums hebben uitgebracht sinds 1981 (zelfs dit jaar nog een) en ze, gezien de ratings op verschillende sites, toch behoorlijk constante kwaliteit leveren. Evenzogoed stak dit album er met kop en schouders bovenuit.

Het bekendste nummer is deze. Je zou verwachten dat dit destijds nog wel een hit(je) is geweest, maar nee hoor: het bleef halverwege de tipparade steken. Jullie weten het tegenwoordig meer op waarde te schatten, want liefst een 12e plaats.

https://www.shutterstock.com/image-vector/eleven-colorful-typography-text-banner-260nw-2062897961.jpg
Tame Impala - Currents (2015) (Perth) [Pop / Rock]

https://www.musicmeter.nl/images/cover/491000/491317.jpg
Punten: 141
Aantal stemmen: 7
Hoogste positie: 2 (Arno)

Misschien wel de hipste band uit Australië van de afgelopen jaren? Hun (neo-)psychedelische pop/rock werd door de jaren heen steeds meer verweven met (synth)poppy klanken, tot en met disco-elementen aan toe. Ik ben inmiddels afgehaakt en als ik de lijsten bekijk is er ook maar weinig waardering voor de laatste plaat, de opvolger van dit derde album. Er werd redelijk veel gestemd op deze band, 16 maal, maar het was lastig te bepalen welke van hun eerste drie album nu de beste is. Uiteindelijk kreeg dit album de meeste stemmen.

Lekkere live-uitvoering om deze nacht af te sluiten. Morgenavond de Top 10, die gevuld is met acht verschillende acts, dus gelukkig is het, nog steeds, variatie troef.

Currents niet gewonnen?! :O

Goed bezig dokter!

1. Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree
3. Tame Impala - Currents
14. Nick Cave & The Bad Seeds - Henry's Dream
15. Angus & Julia Stone - Down the Way

18. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part
22. The Church - Starfish

Nog geen overeenkomsten tot nu toe.

Ik dacht even dat ik deze Cave had, maar die viel er bij mij net buiten.

Van Tame Impala heb ik ook een ander. Currents zou bij mij ergens tussen 26-40 hebben gestaan denk ik.

2. Tame Impala - Currents
8. The Church - Starfish

Johnny Mainstream.

Hier een overeenkomst meer dan Herman:

5. Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)

02. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part
05. Crowded House - Temple of Low Men
06. Angus & Julia Stone - Down the Way

En een andere Tame Impala. En eentje uit de lijst van de ex van de piloot.

Eentje van Nick ook bij mij. Geldt niet voor Crowded House, AC/DC en Midnight Oil: had daar mijn geld op een ander plaatje gezet

10 The Church - Starfish (1988)
20 Karnivool - Sound Awake (2009)

1. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part
5. Radio Birdman - Radios Appear
36. Angus & Julia Stone - Down the Way

En andere albums van The Church en AC/DC

14. Nick Cave & The Bad Seeds - Henry's Dream (15)
17. AC/DC - Back in Black (17)

Fijn dat Karnivool de lijst gehaald heeft. En terecht natuurlijk!

2. Karnivool - Sound Awake (2009)
5. Crowded House - Temple of Low Men (1988)
8. Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)

Gij preludeert?

Nu niet meer
Valt me wel op dat het ineens hoe netjes jij praat als je iemand kan wijzen op een foutje

Tja t is beter dan: hee lul let es op. Maar ik denk erover.

https://www.shutterstock.com/image-vector/ten-colorful-typography-text-banner-260nw-2125011614.jpg
Scraping Foetus Off the Wheel - "Hole" (1984) (Melbourne - Londen) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/16000/16482.jpg
Punten: 141
Aantal stemmen: 7
Hoogste positie: 1 (Justus18, dix)

Net zoveel punten en nominaties als #11, maar vanwege de twee nummer 1-posities op de 10e plaats gezet.

Hier is de eerste échte verrassing. Voor mij althans. Of hadden jullie deze viezige, smerige, ranzige potten- en pannenkabaal van industrieel ontwerper JG Thirlwell dan wel in de eindlijst verwacht? Hoe verheugend, deze massale warmte voor deze gluiperige naargeestigheid. Sterker, James George kreeg behoorlijk veel liefde van ons. Of hij het ongeboren kindje nu van zijn autovelgen moest afschrapen, de lucht van een lichaamsvrucht uitwasemde, zich terugtrok van een zwangerschap, of dat het gewoon een foetus was: diverse van zijn soon to be baby's kregen van ons geboortekaartjes. Nouja, ons? Er zit wel een megadiehardfans van JG in ons midden. Evenzogoed kreeg juist dit album een ongekende babyshower. En stiekem is deze bloederige bende behoorlijk aanstekelijk en catchy. Lang zal het (in Polen) leven!


JG released the seminal HOLE and NAIL in 1984 and 1985 respectively. JG’s artistic endeavors became well respected – both the music and the self-designed covers, which have been shown in art galleries over the years – but Foetus was just too controversial to enjoy mainstream popularity.

On I’ll Meet You in Poland, Baby, JG likens infidelity to the destructiveness of WWII: this girl didn’t just break his heart, she broke his world. Even a decade after writing it, it could still bring a tear to his eye singing it live. By contrast, NAIL‘s lyrics are a spiky mass of ghoulish wit, full of grimly comic lines such as “make a withdrawal from my blood bank” and “they’ll cut off your face to spite your nose. Bron

https://moon.ly/uploads/nft/1ceb681d-0235-4b10-a4b1-b473f8d5efc0.jpg
The Triffids - Born Sandy Devotional (1986) (Perth) [Pop / Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3021.jpg
Punten: 143
Aantal stemmen: 7
Hoogste positie: 2 (dix)

De derde (en laatste) band uit Perth die de Top 20 heeft gehaald. Ik ben maar vaag bekend met de band. Ik heb een paar jaar geleden eens twee lp's van de band voor een habbekrats gevonden, maar die staan nog immer ongedraaid in de kast. Maar wat wil nou het bijna onmogelijke toeval? Zaterdagmiddag, toen ik de uitslag al zo goed als volledig op mijn scherm had staan, dook ik nog even in een kringloopwinkel in de buurt. En ik liep met dit album naar buiten. Hoe is het mogelijk? Want ja, ook ik ben gewend om voornamelijk James Lastig, BZN en Alle 13 Rotzooi te treffen.

Enfin, jullie kennen The Triffids heel erg veel beter dan ik. Liefst 23x werd de band genoemd, alleen Nick en AC/DC werden vaker genoemd. Deze zin schreef ik gister ook bij The Church, maar ik gooide deze twee bands abusievelijk door elkaar: laatstgenoemde werd 'slechts' 20 keer genoemd. The Triffids hadden hierbij minder last van een enorm groot oeuvre: ze hebben slechts vijf studioalbums. Toch werden er zes verschillende albums genomineerd. Er zat nog een compilatiealbum tussen. De vraag is of de stemmen niet te veel verdeeld zijn en/of dit nu het enige album is dat de Top 20 heeft gehaald.

Ik draai het album nu voor het eerst en op het eerste gehoor vind ik het door Jill Birt gezongen 'Tarrilup Bridge' veel spannender en sfeervoller dan "de grote hit" van dit album, maar laat ik mijn smaak niet te veel doordrukken: dit is jullie feestje.

2. Tame Impala - Currents
4. The Triffids - Born Sandy Devotional
8. The Church - Starfish

https://i.pinimg.com/564x/47/09/bb/4709bb52aca926b7e1ab58f933a9e071.jpg
Nick Cave & The Bad Seeds - Let Love In (1994) (Warracknabeal - Londen) [Rock]
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2075.jpg
Punten: 159
Aantal stemmen: 8
Hoogste positie: 3 (aERodynamIC)

Ja hoor, daar is-tie weer: Ome Niek en Zijn Impotentjes. Het populairste nummer op dit album is niet het ontzagwekkende en stormachtige 'Do You Love Me?', maar het dreigende 'Red Right Hand'. Ik vermoed dat dit pas is gebeurd na een zekere TV-serie op Netflix. Hier een toffe BBC-uitvoering nog zonder associaties met criminele luitjes die honderd jaar geleden de straten van Birmingham terroriseerden.

Kijk aan, ik kan het stof van de teller blazen.

4. Nick Cave & The Bad Seeds - Let Love In (1994)
17. Scraping Foetus Off the Wheel - "Hole" (1984)