Een erg leuke en bij vlagen erg sterke plaat. De 'chrome' en jazzrockachtige gitaar sound heeft momenten die adembenemend zijn. Voorbeeld: 'I Will Haunt You'. Deze sound wordt haast geperfectioneerd op Luxury Trafel. Maar toch ervaar ik een deel van de nummers als filler. Er worden prachtige neo-psychedelische dogma's gecreeerd, en teglelijk worden deze ideeën verpletterd onder middelmatige electronische 'noughties-conventies'. De langere nummers doen wat klungelig aan en geven een wat filler achtige indruk. De kracht van de band ligt wat mij betreft in een grauwe en vernietigende (kortere) nummers,. Als ze voor dit album gericht hadden geselecteerd, had dit een van de meest gave albums van de 'Noughties' kunnen zijn. Maar nu is het 'slechts' leuke plaat met soms erg sterke momenten.
Misschien klinkt mijn mening wat lauw en gereserveerd, maar dat komt echter door het potentieel wat ik denk hier te horen.