Dit is een album waar ik ambivalente gevoelens bij koester. Een groei plaat bij uitstek. Het album balanceert tussen compleet uitgekristalliserende amateurisme (noem het de no wave) en zeer neurotische doordachte gitaarrock. De eerste keren dat ik dit album beluisterde, voelt alles wat slap en middelmatig. Maar naar mate ik het album vaker luister, valt me de instrumentatie steeds meer op. Er zitten prachtige arrangementen verwerkt hierin. Prachtige saxofoon begeleidingen en zeer sterke gitaarriffs en zeer sterke solo's. Het hele album straalt gewoon een underground sfeer uit, misschien is dat het "geforceerde ontoegankelijkheid van dit album" wat MDV benoemde in zijn stuk.

Een prima plaat met een paar zeer sterke momenten. voor mij echt een 3,75 album op dit moment.