menu

Hier kun je zien welke berichten korenbloem als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

5,0
Sinds vorige week luister ik dit album weer elke dag, en ik dacht laat ik vannacht, in mijn nachtdienst eens een stukje zetten bij dit album

De eerste keer toen ik dit album hoorde wist ik niet goed wat ik er precies mee moest en hoe ik het moest plaatsen. Maar het album kreeg een tweede kans, en één keer per maand beluisterde ik voorzichtig een aantal nummers van dit album, soms in de mp3 speler, en meestal achter de computer tijdens het serven over internet. Na een aantal maanden pakte de nummers mij meer, waardoor ik meer van dit album moest horen.”

Dit stuk schreef ik ongveer eeen jaar geleleden, na aanleiding van EVANSHEWSON's beschreven tegenvallende ervaring rond dit album. Ik dacht misschien kan ik hem (en alle andere die dit abum niet mooi vinden) er van overtuigen van het feit dat dit een van de meest sublieme albums aller tijden kan zijn als je het een kans geeft. Ik wilde zeggen er is niemand, die als hij dit hoort denkt: HE goh leuk... ieder mens met enige hersen activiteit reageert hierop met; Wat is dit?!!!!!

Ongeveer 3 jaar terug kreeg ik toevalig de album lijst The RS 500 Greatest Albums of All Time onde rogen. Elk jaar was ik weer teleurgesteld in veronica’s album top 1000. In deze lijst (RS 500) zag ik 2 keer bob dylan in de top 10 en mijn favoriete bob dylan plaat ook nog (blonde on Blonde). In de top 20 stond Miles davis, the velvet underground en jimi hendrix. En als klap op de vuurpijl; Coltraine a love supreme in de top 100. Ik was direct verkocht. Op die avond besloot ik om alle albums te gaan beluisteren van die lijst. Ik bladerde de lijst wat door en een van de albums die ik downloade waren; Stg Peppers, the downward. Stg peppers sloeg er bij mij in als een bom (misschien was ik wat bevooroordeeld omdat hij op 1 stond, maar goed. Na zonder een willekeurige volgorde kwam ik terecht bij the downward spiral (nine inch nails) loveless en wat albums van bruce springsteen Door nine inch nails en loveless was ik stom verslagen: waarom kende ik dit niet… het was gewoon te goed voor woorden.
En toen zag ik op usenet; Captainbeefheart – trout mask replica” staan. Ik had werkelijk nog nooit gehoord van het hele album. Hij stond in de top 100, voor wie de lijst kent. Is TMR niet het geen wat je direct verwacht als je naar de andere albums kijkt.

De eerste keer dat ik dit album hoorde dacht ik: wat is dit. Ik was niet direct verkocht maar ik wel direct verlslaafd. Na een aantal luister beurten groeide de plaat uit tot een van mijn favourieten. omdat deze plaat mij zo facineerde begon ik recenties te zoeken over dit album. In november 2006, kwam musicmeter als één van de eerste hits bij google (dit album heeft mij naar MUME geleid volgens mij). Ik liet hem regelmatig aan vrienden horen, maar geen van mijn vrienden kan dit waarderen, dus hield ik het zelfde praatje zoals ik deed hierboven; Met de boodschap heb geduld, dit is echt mooi, je hoeft er alleen maar aan te wennen. Echter Geniaal heb ik het nooit kunne noemen.
Om eerlijk te zijn, Ik hoor zelf die zogenaamde echte genialiteit ook niet. Die genialiteit waar over alle rockcriti hun lof uit schreeuwen, Nieuwe ritmes, vernieuwd… het zal allemaal wel.. Deze plaat klinkt als een grote grap en dat is wat mij juist aan sprak. Ik beschouwde (en doe dit nog steeds) het als mijn liefde voor gekte. Ik hou van gekte, chaos. Dat iets wat heel simpel lijkt, zo varieërend kan klinken, het verbaasde mij 3 jaar terug en het verbaasd mij nu nog steeds. Trout mask replica is en blijft gevoelsmatig een genot voor mijn oren en één van mijn favoriete albums allertijden.

Voor de iedereen die dit album wil proberen (Ik probeer het gewoon nog een keer ):
Wist je dat iemand die de eerste keer heroine gebruikt kots misselijk is, tot gal braken toe. Maar na een paar keer is die stof het meest fijne en verslavende wat je ooit zult mee maken. Zo kun je het ook een beetje zien met TMR. (Er is niemand, die zonder dat hij bevoordeelde recenties heeft gelezen over de genialiteit enzo, na de eerste luisterbeurt het mooiste album allertijden vind.)
Draai dit album 7x .ook al denk je dat je het verplicht uit moet zitten. en doe die 7 draai beurten in één week ongeveer. En wie weet, vind je dit ook één van de meest sublieme albums ooit, of
Hé de cd van Trout mask replica is afgelopen, jammer....

Captain Beefheart and The Magic Band - Shiny Beast (Bat Chain Puller) (1978)

3,5
Deze ook maar eens beluisterd. En het is inderdaad een prachtige cd. Lekker bluesy. De zang van don vliet vind ik altijd prachtig en een genot om naar te luisteren. Al hoe wel ik denk dat ik toch meer zoek naar dat trout mask replica effect. Dat verslaafde, geniaal, simpele soms amateuristische maar zo verlavend prachtige effect wat TMR heeft, mis ik toch in deze plaat. Tijdloos is dit zeker.

Toch 4 dikke sterren.

Een aanrader voor mensen die met Captain beefheart willen beginnen.

Charles Mingus - Charles Mingus Presents Charles Mingus (1960)

4,0
Een sterk album van mingus weer. Prachtig en sterk samenspel. Waarin elk van de 4 heren de sterren van de hemel spelen.

Dolphy's vrije spel is prachtig. Curson spel is prima en beide blazers wisselen elkaar mooi af. Mingus heeft zichzelf een aantal zeer sterke solo's gegeven op deze composities. Maar ze pakken allen ook zeer mooi uit. Dannie Richmonds speelt natuurlijk ook op dit album de drums. Hij weet in zijn spel zelfs mee te gaan in dolphy's improvisaties.

Chick Corea / Miroslav Vitous / Roy Haynes - Trio Music (1981)

3,0
Voor mij niet een typische jazz plaat die ik van Frankmulder verwacht.

Een leuk en ingetogen (lichte free) jazz plaat. Het spel van de heren is zoals ik al zei ingetogen. Maar het trio weet op een leuke ritmische wijze, freejazz elementen te vertolken, wat op het eerste gehoor heel toegankelijk is. Het brengt hier en daar zeker leuke ideeën en momenten, maar eerlijk is eerlijk ook momenten dat het samenspel tekstboekachtig is, de improvisaties schools en durfloos. Maar andere momenten, barst het van de energie en emotie. Het gehele trio heeft zijn individuele momenten, maar Corea en Vitous heeft vaakst. Wat dit trio perfect weet te doen, is elkaar bijspringen. Stel Corea speelt een stuk, begint leuk, maar dreigt wat intensiviteit te verliezen, Vitous ondersteunt Corea vanaf dat moment en neemt hier en daar een solo over. Hierdoor valt geen van de spelers door de mand en ontstaat er een sterk samenspel, wat goed overzichtelijk klinkt. Er worden hierdoor niet echt risico's genomen, waardoor er t momenten zijn die wat inspiratieloos klinken.

Vitous is toch de gene die show steelt wat mij betreft

Chick Corea / Miroslav Vitous / Roy Haynes - Trio Music, Live in Europe (1986)

3,0
Zitten wel wat leuke elementen in.... Ook op deze plaat is vind ik Vitous weer super sterk spelen. Misschien omdat het een live plaat is, brengt hayes wat meer swing. Maar in tegenstelling tot het studio album, is Corea hier de dominante factor. De opbouw en manier van samenspelen lijkt aardig op het stijl van het studio album. Echter oogt dit in de gehele linie gewoon wat zoetsappiger, minder geïnspireerd.

Circle X - Prehistory (1983)

4,0
Een zeer sterke postpunk/ new no wave plaat. Opgenomen in 1981 en compleet ondergesneeuwd door de andere klassiekers wie in die periode uitkwamen. Echter verdiend deze plaat zijn eigen podium. Een plaat die zijn tijd ver vooruit was. Bands als Missing Foundation hebben duidelijk naar deze band geluisterd. Angst aanjagende gitaren, getormente vocalen. Een percussie wie alles aan elkaar weet te brengen. De sfeer is als de begin jaren van sonic youth vs the Pop group. De instrumentaties en geluidscollages scheppen een minimalistisch postpunk atmosfeer.
Jammer genoeg, is deze plaat kompleet ontschoten aan de critici en (potentiële) fans van het genre. 30 jaar later heeft dit album er wel weer een fan bij.