Anderhalf jaar na de oorspronkelijke releasedate komt Game eindelijk met The R.E.D. Album. Opnieuw ondersteund door een leger top producers en bekende gastartiesten neemt hij ons mee de wijken van Los Angeles, en soms ook naar andere steden.

The R.E.D. Album trapt af met een overbodige skit van Dr. Dre waarna The City begint, anders dan voorgaande intro's van Game heeft dit nummer een veel rustiger tempo. Over de orkestrale productie van Cool & Dre rapt Game met passie en woede en lijkt hij alles van de afgelopen jaren eruit te gooien ("I'm sick of muthafucka's talking 'bout the West died / Can't you hear my heart beating? That's the muthafuckin' West Side"). Het refrein en het laatste couplet van Kendrick Lamar zijn uitstekend, mooi dat de jonge mede-Compton MC zijn shine krijgt. Drug Test is een vermakelijke DJ Khalil banger, het is leuk om Game een keer met Dr. Dre te horen rappen. Geen hoogstaande lines, maar dat hoeft ook niet. Het refrein is trouwens geweldig: Let's get high of something, 'till your brain don't function"

Martians vs Goblins is de volgende banger, 1500 or Nothin' leveren alleen maar topkwaliteit af en dat bewijzen ze hier opnieuw. Een typische West Coast beat vol met funky synths. Tyler The Creator is de gast en dat is voor Game een reden om zijn stijl aan te passen, iets waarin hij verrassend genoeg in slaagt. O.a. Rihanna, Lil B en Lebron zijn de sigaar, Tyler The Creator steelt echter de show. De single Red Nation is opnieuw een knaller, ik vind de beat echt heerlijk, Cool & Dre hebben er iets moois van gemaakt. Game rapt ook zo lekker nonchalant en het gaat over vanalles en nog wat. Waarom Dr. Dre die skits in spreekt begin ik me nu af te vragen, het is gewoon lachwekkend.

Good Girls Gone Bad is een nummer die we niet vaak van Game horen. Over een soulvolle beat van opnieuw Cool & Dre rapt hij samen met Drake over de verdwaalde vrouwen van deze wereld. Het klinkt niet oprecht, maar de productie is heerlijk. Ricky is het volgende nummer, en man man. Wát een track. Dit is de beste productie die ik ooit van DJ Khalil heb gehoord. Alles zit erin: strijkers, saxofoontjes, heerlijke baslaag. Game rapt alsof z'n leven ervan af hangt. Vooral de emotie in zijn in het laatste gedeelte vind ik mooi. Ongetwijfeld mijn favoriete track van dit album. Daarna volgt Good, Bad, Ugly, een goede storytelling track, wat Game wel vaker mag doen.

Na al dit muzikale geweld zakt het album echter ineens in. Heavy Artillery is maar een saai nummer, met een beat van Streetrunner die ik te vaak heb gehoord. Paramedics lijkt op een Young Jeezy track en Game die dan ook zijn stem na gaat doen vind ik te ver gaan. Aardige beat van Maestro, dat dan weer wel. Speakers on Blast is dan weer wat beter, waar Game een flow van het zuiden hanteert. Big Boi komt uiteraard als baas en E-40 blijft een waardeloze rapper. Hierna zijn de tracks voor het vrouwvolk aan de beurt (Hello, All The Way Gone), hier heb ik al eerder aangegeven wat ik ervan vind: niet mijn ding. Gelukkig brengt Pot Of Gold het niveau een beetje omhoog. Chris Brown stoort niet en Game rapt een paar inhoudelijke teksten. De Dr. Dre skit is.. ach, laat maar.

All I Know is een reflecterend nummer wat wellicht het beste bij het concept (?) van The R.E.D. Album past. Rededication. Leuk nummer. Born In The Trap is dan weer een track die als favoriet mag worden aangevinkt. Eindelijk heeft Game zijn DJ Premier productie, ik weet zeker dat hij zo blij als een kind was toen hij hoorde dat deze het album ging halen. Game spit zijn beste coupletten op dit nummer, alsof hij rechtstreeks uit New York komt. Doet me zelfs een beetje denken aan Nas. Mama Knows is de enige Pharrell productie van dit album, en godzijdank is het deze geworden. Een track met een mellow feeling, Game doet z'n ding, Nelly Furtado doet haar ding: gewoon dope.

California Dream is het laatste nummer, en beschrijft de geboorte van Game's dochter, die vorig jaar geboren is. Het probeert natuurlijk Like Father, Like Son van The Documentary te evenaren, maar dat lukt niet. De goddelijke stem van Busta Rhymes wordt gemist.
De outro van Dr. Dre slaat weer helemaal helemaal op. "Now that shit was gangsta"

3,5*, overduidelijk Game's minste album. Een handvol tracks verpest het, alhoewel Game wel weer gewoon goed rapt. Hij blijft voor mij de meest interessante artiest in hiphop. Maar wellicht is dit het resultaat van vele pushbacks. Hoe zou het zijn geklonken met Dr. Dre beats en het beste werk van Pharrell? We zullen het nooit weten. Nu blijven de twee opvallend op de achtergrond, terwijl Game de afgelopen jaren verkondigde dat de twee de helft van de producties zouden doen. Jammer. Het wachten is nu op Soundtrack To Chaos, Game's laatste album op Interscope...

Dit album spookt sinds 2 dagen rond op mijn iPod, ik had natuurlijk van de GCH gehoord maar had nog nooit iets van ze gecheckt. Het is allemaal erg fris alhoewel ik toch de voorkeur geef aan The Roots aangezien die een meer echte hiphop sound hebben. Black Thought (van The Roots) is ook een betere MC dan Travis (van GCH).

De eerste 3 tracks zijn al heel goed. Vooral de single "Peace Sign/Index Down", leuke pianoloop en Busta Rhymes maakt me hongerig naar z'n nieuwe album! Ook het eerste nummer van de plaat is erg lekker door die leuke pianoloop o.a.

Maar daarna wordt het een beetje minder. Het klinkt iets te dromerig en "Blinded By The Sun" is daar een goed voorbeeld van. "Like Father Like Son" is wel leuk, alleen slaat het refrein nergens op.
Het eerste deel van de plaat is het beste. Daarna is het best matig. Als ze wat betere tracks die meer hiphop uitstraalden op de 2e helft dan was het zeker beter geweest. Productioneel is het fris, het kon wel minder poppy en meer gevoel hebben.

Moet wel zeggen dat de plaat geweldig goed wordt afgesloten met "Coming Clean". Echt lekker geproduceerd en Travis flowt heerlijk.

Wat ook wel apart is, is dat het heetste producersduo op dit moment , Cool & Dre, 4 tracks hebben geproduceerd hebben die niet naar hun handelen klinken. Meestal hoor je ze meer commercieele nummers maken.

Laatste ding: Travis, de MC heeft veel charisma en een leuke stem alleen zijn rhymes kunnen wel wat beter.

* 3,5