Lekker album hoor meteen stevige openers, If You Wanna gaat verder waar Wreckin ' Barr ophoudt. Dan tijd voor wat rustiger werk, lekkere in het gehoor liggende britpop bij A Lack of Understanding en Blow It Up.
Dan wordt het tijd voor het opbouwende Wetsuit, waarna we weer tempo maken bij het korte Norgaard. Relatie voorbij en dan toch? Tijd voor de 2de single Post Break-Up Sex, refreintje blijft meteen hangen in je hoofd.
Dan weer up-tempo met Under Your Thumb lekker, en uptempo gaan we verder in Wolfpack.

De slotnummers beginnen rustig en eindigen in extase en dan rust.

'll Be Your Mirror stond die erbij dan kreeg die de volle mep, ik waardeer de nummers die hierop staan, niet of het zo belangrijk is dat deze is uitgegeven ja of nee. Dat vind ik totaal niet belangrijk.

Dat er maar drie van Velvet Underground opstaan vind ik niet erg, die vind ik zelf stukken minder dan de eerste 2 briljantjes.

Als ik deze plaat draai weet ik dat het goed is, en dat deze plaat nu een beetje kraakt, maakt het geheel nog spannender.

Hoes briljant off-course.

De strijd tegen de drugs gaat verder waar hun 3de exercitie stopte. Lange sfeervolle nummers met het kenmerkende geluid. Waarom zou je ook een ander strijdplan kiezen als het vorige zo succesvol was. Ja het is een goed album maar voor mij Lost in Dream part 2. Daarom kom ik niet hoger als 4 sterren.
Wat zou er dan anders moeten, van mij mag het minder braaf, er wordt tegenwoordig ook door volwassenen veel gekleurd, en dat mag best buiten de lijntjes.
En idd zoals chevy93 aangeeft, het ontbreekt aan de knallers op de plaat. Geen nummer in de lijn van Red Eyes. De grote doorbraak gaat met deze plaat ook niet komen.

Wat een goeie plaat, ik vond de voorganger ook goed, maar op Lost in the Dream is nog meer sfeer, en zijn ook meer uptempo nummers zoals de topper van het vorige album, Baby Missiles.
Volgens mij hebben ze goed naar het publiek geluisterd tijdens hun Slave Ambient tour, en de nummers die het beste aansloegen tijdens die tour geevalueerd. Daaruit zou Lost in the Dream kunnen ontstaan. Waar Slave Ambient de neiging had zichzelf te herhalen, is dat hier verdwenen.

Ook de mooie lange intro's hebben een toegevoegde waarde bij de nummers, vorig jaar brak The Boxer Rebellion door, zou dit jaar het jaar van War On Drugs worden?

Dit album is een zeer sterk geheel met goeie losse nummers, maar die vooral als album geweldig bij elkaar klinken. Voor mij het hoogtepunt tot nu toe van 2014. Een uur lang genieten.

Ga ze live zien als je de kans hebt, ga je geen spijt van krijgen.

Geweldige Gothic Wave

Deze band schept een heel lekker sfeer begint al in de opener The Parody, en daarna inderdaad in Exquisite een prachtig duet,dit heeft alles in zich om een Gothic Wave klassieker te zijn.

Luister naar het sterke Exiled waar The Mission invloed duidelijk hoorbaar is.
Ook Descent met Julianne Regan is weer van bijzondere klasse.
An Untold Release is ook een andere topper op dit album.

Het voordeel van deze band is dat Engels hun moedertaal is.
Veel van de Duitse gothic bands als Love Like Blood en Pink Turns Blue hebben dat nadeel wel, met de Duitse naklank.

Inderdaad kunnen veel postpunk bandjeshier nog een puntje aan zuigen.

Met dank aan Freddze voor de tip!

Aardig debuut ep-tje. Al kan de zang wel een stuk beter. Muzikaal zitten sommige nummers prima in elkaar zoals Submerged, ik vind daar alleen de zang daar niet passen. Is te vlak, mag of een heel stuk hoger of heel zwaar. Dit klinkt te verkouden.
Als dit verbeterd dan wordt dit een nationaal toppertje wat het bezit veel indie potentie.

Volg de kant van titelnummer Submerged en Human maar niet van Away, dat nummer is te zoutloos.

Gisteren gekregen tijdens de dag van de verpleging, ik werk bij organisatie Dichterbij. En net als de schilderkunst zijn de uitingen van onze mensen met mogelijkheden, vaak direct en uit het hart gegrepen zonder dat ze erover na hoeven denken.
Dat maakt deze mensen ook zo boeiend.
Cd op zich kan me niet zo pakken, maar het hele idee vind ik geweldig.

Met vlagen briljant , opener Conductor titelnummer Join the Dots en afsluiter Fall Out of Love. Maar daarnaast ook songs die dit niveau bij lange na niet halen zoals You Won't Be the Same en To a Death Unknown.
Pak je de beste nummers van deze en de voorganger dan heb je voor mij een geweldig album, voor nu 4 sterren.

Toy bevindt inderdaad in de psychedelische krautrock scene van deze tijd, lees ook Follakzoid , Disappears , Wooden Shjips . Houdt je van die bands dan is dit absoluut een aanrader.

Zo moet het klinken, een rustige opener Scatter die naadloos overgaat in Babylon C.A.
Doet me ergens denken aan de oude Descendents mixed met D.R.I . Snel furieus en hard.

Hardcore uit de eind jaren 80 begin jaren 90 maar dan nu uit de jaren 00".
Grunt, speed en hardcore alles verpakt in 1 overgang van ongeveer 5 minuten, je hebt niet eens door dat een ander nummer alweer begint.

Om eens lekker uit je dak te gaan!

Herzien en 1/2 punt erbij This is zero is fenomenaal, krijg hem niet meer van mijn computer en draai dit dagelijks