Muziek uit Martinique van deze geboren Frans Guyanese zangeres. Dit is de muziek die je de hele dag hoort in de Carribieen als je daar op vakantie bent. Vrolijke dansbare klanken van deze mooie dame, die veel te vroeg is overleden (39 jaar). Salsa, Merengue 1 - 2 in de maat en dansen maar.

Jammer dat de vakanties nu grotendeels niet doorgaan, ik had dit best willen horen op een terrasje in de caribieen.

Je hebt van die albums waarvan je vanaf het eerste nummer denkt, ja geweldig, als dit vastgehouden wordt dan is dit er weer 1.
De opener van deze plaat The Weight is weer een ijzersterke echte Editors opener.

Helaas blijft dit niet zo, het tussenstuk is wat minder, de beste nummers staan aan het begin en het einde. Hoor ook associaties met Snow Patrol op Honesty.

Deze plaat is wel een geheel, en stukken beter als zijn voorganger In This Light and on This Evening, want die ging echt de verkeerde kant op. Deze scoort derhalve een 4, maar de topprestatie van End Has A Start is deze keer niet gehaald. Formaldehyde vind ik wel een topnummer.

Ben wel blij met de print, gesigneerd die ik bij deze plaat kreeg.

Nou ik ben zeker niet overtuigd met deze nieuwe. Klinkt allemaal veel te gelikt, en geforceerd bombastisch.
Dit zou vergelijkbaar moeten zijn met An End has a Start. Dream On zou ik zeggen.

Heerlijk album. Alsof Lux Interior door een postpunk molen wordt gehakt. Het dendert, het schuurt, het rockt als een tierelier.

Ook the Soft Moon is niet ver weg.
Een band die perfect zou passen op een Fuzz Festival.

Wel triest dat Susan Flag die je hierop hoort zingen, niet meer onder ons is.

WesleyX16 Let je op

Stond al lang bij mij in de platenkast, maar op een of andere reden nooit gedraaid.
En dat is spijtig, want waar ik dacht een saai country album te gaan horen, hoor ik een heel fris country album, wat me zeer zeker aantrekt, begint al met de opener op kant 1. Het titelnummer, erg frisse country die heel veel mensen kunnen waarderen denk ik.

(You Never Can Tell) C'est La Vie is natuurlijk het bekendste nummer, maar er staan meer nummers op deze plaat die dat niveau evenaren. Naast het boven en onder genoemde nummer is dit zeker ook Hello Stranger.

I'll Be Your San Antone Rose is een favoriet van mij, en nu maar eens vaker uit de platenkast trekken

Voor alle niet country liefhebbers zou ik zeggen, probeer dit eens.

Weer een heel fijn country folk album van Etan en zijn band. Er wordt afgetrapt met fijn intro Octarine. Dan komt The Lake en dat is de maatstaf voor de rest van deze EP. 6 Fijne muziek, met violen, accordeon, cello, banjo en mandoline. Douwe Dijkstra zorgt weer voor prachtig art-work, Etan en zijn band doen de rest.

In de winter voor bij de open haard, in de zomer bij het kampvuur.

Dit schreef ik 3 jaar geleden bij The Secret Us. We spreken elkaar nog regelmatig alleen via een scherm, en er blijft de liefde voor muziek. Over muziek gesproken, op deze plaat nemen Etan en zijn band weer een stap voorwaarts. Nummers met zeer diverse instrumenten in de stijl van Americana in het zeer aanstekelijke Arc, country in het Wall of Voodoo-achtige en mijn favoriet The Passenger, of donkere Murder ballad Josephine. Zeer divers album dus wat het luisteren nog een prettigere ervaring geeft.

Voor fans van Americana, country folk een must hear. En gewoon uit wereld stad Venray.

Net bij de release party geweest. Weer een stap voorwaarts voor Etan.

Het Wall of Voodoo achtige Harlow’s Blues en Ghost In the Machine mijn favorieten.

Het album rockt meer dan voorgaande albums. Al heeft Etan met Midnight Ballet een topper van een ballad erbij.
Neil Young en Black Keys invloeden zijn ook hoorbaar op deze goeie plaat.

Store | Etan Huijs - etanhuijs.com

Ben ik bevoorrrecht? Ik ken Etan erg goed, en we spreken elkaar regelmatig. We maken samen popkwissen en gaan samen muziek luisteren. Ik was dan ook bij de presentatie en alhoewel ik in Mei al eens de ruwe versie mocht horen was ik toch vrij positief verrast. Etan heeft een gevarieerd album gemaakt met een hoog meezing gehalte en oorwurmen. Luister naar Blue Moon en mijn favoriet Lonesome Travelller. And you know what I mean.

Ben ik bevoorrecht, ja omdat ik hem ken, maar ben ook trots op deze Venrayse entertainer die hier gewoon een erg goed album afleverd.

Bij herhaaldelijk beluisteren is dit inderdaad weer een album van wereldklasse, vanaf opener Rapture blijft dit album ook je volledige aandacht houden.
Ondanks dat ik Fiction wat minder vind, het past wel in het geheel van het album.
Een goeie 2de dus. Nu toeren jongens.

Het groeiplaatje wat ik hierboven beschreef is dus in ontwikkeling.