Hier kun je zien welke berichten aerobag als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Weyes Blood - Titanic Rising (2019)
4
geplaatst: 27 december 2019, 18:33 uur
Alhoewel ze al aardig wat albums op haar naam heeft staan, was het werk van Natalie Laura Mering mij nog niet ter ore gekomen. Eeuwig zonde blijkt nu, want ‘Titanic Rising’ is een de meest verbazingwekkende en sterkste albums van 2019 gebleken.
De dromerige opener ‘A Lot’s Gonna Change’ gooit gelijk al hoge ogen, met een hoofdrol voor de weelderige strijkers en een zeer indrukwekkende compositie. Het daaropvolgende ‘Andromeda’ doet er nog eens een schepje bovenop, met sluipende synths, een geweldige laidback atmosfeer en de onwaarschijnlijk betoverende zang in het refrein. Mering weet de gebruikte invloeden met gepaste elegantie dusdanig eigen te maken dat het als een verfrissend geheel voelt.
Het optimistische pianoloopje te midden van het instrumentaal al zeer rijkgevulde ‘Everyday’ is een feest om te beluisteren en een welkome afwisseling. Combineer dit ook nog eens met de zeer gepassioneerde zang van Mering en een ware toptrack is geboren. Net als je denkt dat we het beste gehad hebben, brengt ‘Movies’ je nog eens in hogere sferen. Een prachtig en hypnotiserend synth riedeltje staat aan de basis van een de sterkste singles van het jaar. Vooral het repeterende koor en de aanzwellende strijkers op het eind maken het helemaal af.
De aanstekelijke en iet wat bitterzoete toon van het album wordt doorgezet in het vervolg. Het enige kritiekpuntje wat ik heb op laatste deel is dat échte uitschieters uitblijven, alhoewel het kwalitatief zeker nog zeer sterk is. Hierdoor levert het album iets aan momentum in, een triomfantelijkere afsluiter was terecht geweest.
We hebben hier niet alleen te maken met een songwriter van de buitencategorie, maar ook een artiest die een album aflevert op de top van haar kunnen. Mering heeft een zeer ontwikkeld gevoel voor melancholische melodieën en een uitmuntend inzicht in het schrijven van meeslepende maar compact nummers. De combinatie van de ambient-achtige synthpartijen en traditionele instrumentatie is een absolute schot in de roos. Album of the year 2019? Zeker een waardige kandidaat.
De dromerige opener ‘A Lot’s Gonna Change’ gooit gelijk al hoge ogen, met een hoofdrol voor de weelderige strijkers en een zeer indrukwekkende compositie. Het daaropvolgende ‘Andromeda’ doet er nog eens een schepje bovenop, met sluipende synths, een geweldige laidback atmosfeer en de onwaarschijnlijk betoverende zang in het refrein. Mering weet de gebruikte invloeden met gepaste elegantie dusdanig eigen te maken dat het als een verfrissend geheel voelt.
Het optimistische pianoloopje te midden van het instrumentaal al zeer rijkgevulde ‘Everyday’ is een feest om te beluisteren en een welkome afwisseling. Combineer dit ook nog eens met de zeer gepassioneerde zang van Mering en een ware toptrack is geboren. Net als je denkt dat we het beste gehad hebben, brengt ‘Movies’ je nog eens in hogere sferen. Een prachtig en hypnotiserend synth riedeltje staat aan de basis van een de sterkste singles van het jaar. Vooral het repeterende koor en de aanzwellende strijkers op het eind maken het helemaal af.
De aanstekelijke en iet wat bitterzoete toon van het album wordt doorgezet in het vervolg. Het enige kritiekpuntje wat ik heb op laatste deel is dat échte uitschieters uitblijven, alhoewel het kwalitatief zeker nog zeer sterk is. Hierdoor levert het album iets aan momentum in, een triomfantelijkere afsluiter was terecht geweest.
We hebben hier niet alleen te maken met een songwriter van de buitencategorie, maar ook een artiest die een album aflevert op de top van haar kunnen. Mering heeft een zeer ontwikkeld gevoel voor melancholische melodieën en een uitmuntend inzicht in het schrijven van meeslepende maar compact nummers. De combinatie van de ambient-achtige synthpartijen en traditionele instrumentatie is een absolute schot in de roos. Album of the year 2019? Zeker een waardige kandidaat.