Soms vraagt een mens zich af
Hoe het in godsnaam overleven
De nacht vol boze dromen
En de wekker om halfzeven

De heldentocht in de file
De heldentocht naar de discotheek
Om punten te verdienen
En vannacht niet alleen te zijn.

Luc De Vos zal voor altijd herinnerd worden voor de nummers op dit album. De rest van zijn werk komt niet uit de schaduw van deze magistrale cd. De gitaren scheuren en beuken heerlijk, de melodiën krijg je nooit meer uit je hoofd, maar het zijn de teksten die van deze liedjes parels maken. De Vos bezat de gave om melancholisch te zijn, maar niet zielig, emotioneel, maar niet sentimenteel, grappig, maar niet flauw. Alles baadt in een weemoedige sfeer: je bent de twintig voorbij, je leeftijdsgenoten maken carrière, vinden de liefde en gaan ermee samenwonen. Maar jij kan maar geen afstand nemen van je herinneringen aan onbereikbare liefdes in zwembaden in slaperige zomers, nog niet zo heel lang geleden. Voorlopig ga je nog even door, op het lichtend pad, het verkeerde spoor. Ik begrijp die situatie volledig. En mensen als ik vind je overal, daar ben ik van overtuigd, op de arbeidsmarkt, in dit tranendal. Dat geeft die weemoed in de teksten iets heel warms: het is allemaal niet erg, niemand gaat verloren.