menu

Hier kun je zien welke berichten RockAround als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Rex Rebel - Run (2020)

3,0
Mijn recensie op Luminous Dash:

“I know there is gold waiting for me”, zo klinkt het op Big Shot, het eerste nummer op de eerste plaat van Rex Rebel. Een openingsdoelpunt van formaat: zelfverzekerde zang, sfeervolle synthesizers, een meeslepend ritme en een tekst die van champagnebaden dromende patsers heerlijk te kijk zet.

Helaas is het niet al goud wat blinkt. Zo is Body te cliché, met een cruisend ritme, een licht vervormde stem en zoveel meer trucjes en klankjes die we al te vaak gehoord hebben in r&b-hitjes her en der. Moving Out klinkt dan weer erg zonnig, maar ben je zo weer vergeten. Een lot dat wel meer nummers op dit album te wachten staat: sterke composities worden afgewisseld met tussendoortjes die niet helemaal uit de verf komen.

Een parel is I Can’t Hurt You: niet wereldschokkend, wel filmisch, prachtig gezongen en perfect opgebouwd. Ook Lifeline is een hoogtepunt. Na een dromerig begin, met zinnen als “I know you’re in this room, but you’re not here”, stuwen het ritme en de zalige zangstem ons voort door een nummer over hoop.

Oh ja, Rex Rebel is inderdaad de nieuwe groep van Sam Bettens. K’s Choice bestaat nog, maar hier wordt Sam geflankeerd door Reinout Swinnen en Wim Van der Westen en klinkt de muziek heel anders, met meer synthesizers en elektronische drums.

Over Sams transitie hebben we al alles gelezen in de pers, maar Rex Rebel verdient net zo goed aandacht buiten het persoonlijke verhaal van Sam Bettens. In de teksten rekent hij af met demonen uit het verleden, zeker in de spoken word-performance Low, waarmee de plaat eindigt, maar tegelijk is dit frisse pop vol leven en hoop voor de toekomst die menige auto- en treinrit extra kleur en zonlicht zal bezorgen.

Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

5,0
Rock mag dan wel in de Verenigde Staten ontstaan zijn, toch is Engeland altijd een hofleverancier van grandioze rockbands geweest. Zo ook The Rolling Stones: blanke schoffies uit Londen, maar hun muziek is zo Amerikaans als wat, een begeesterende mix van rock-'n-roll, blues, soul, country en gospel. Op Exile on Main St. bereikt die zijn hoogtepunt. Je wordt bij je nekvel gegrepen en op sleeptouw genomen om achttien nummers lang mee te zingen, dansen, feesten, treuren en bidden. In smoezelige kroegen en doorzopen kelders, in gospelkerken en rond kampvuren op de prairie. Hoogtepunten zijn de opzwepende opener Rocks Off, de zalige melodie van Tumbling Dice die je meeneemt op een lange roadtrip en het hemelse, swingende gebed Shine a Light. Maar eigenlijk kent deze onvoorstelbaar rijke plaat geen enkel slecht nummer. En wordt ze met elke luisterbeurt beter.