menu

Hier kun je zien welke berichten UmindC als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Anthony David - The Red Clay Chronicles (2006)

Anthony David is een soulman die aan zijn stem en een gitaar genoeg heeft om indruk te maken. The Red Clay Chronicles is een plaat die je van begin tot eind in de greep houdt. David heeft een soepele en zwoele stem, maar wel met een rafelig randje. Behalve naar soulzangers, moet hij ook naar blueshelden hebben geluisterd, afgaand op zijn bluesy gitaarspel en zijn getergde stemgeluid. Het hoogtepunt op de plaat is het funky stampende titel nummer waarin David zijn maatschappijkritiek op verrassend concrete wijze brengt. Hier bezingt hij die problemen van de arme mensen in Atlanta, die uit hun buurt worden verjaagd omdat ze zich de hogere prijzen na de renovatie niet kunnen veroorloven. Maar ook in teksten over seks, drugs en liefde neemt hij geen blad voor de mond.

Anthony Hamilton - Comin' from Where I'm From (2003)

4,0
Zo, hier had ik nog niet eens op gestemd. Geweldige nu-soul plaat van Anthony Hamilton, wie een prachtige, rauwe, stem heeft. Met name I'm a Mess, I Tried en de titeltrack zijn onwijs goed.

Binnenkort maar weer eens goed al zijn werk een draai geven.

Apollo Brown - Clouds (2011)

Apollo Brown is een erg goede producer, ik had nog nooit van hem gehoord tot dat dit het HHAvdW was. Dit zijn stuk voor stuk er fijne ´warme´ producties die ik wel iets van Madlib en J Dilla weg vind hebben, vooral met het mooie weer van de afgelopen dagen heerlijk.
Niet heel erg origineel of vernieuwend, maar dat hoeft ook niet altijd zo te zijn.

Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)

3,5
Oké. Ik heb me al meerdere keren aan dit album gewaagd, maar het kwartje wil bij mij maar niet echt vallen. Slecht is het niet, maar ik vind het heel moeilijk om dit goed te waarderen - bij Yesterday heb ik daar totaal geen moeite mee, geweldig nummer is dat. Met goed uitleggen waarom ik daar moeite mee heb is ook erg lastig.
De ene keer vind ik het een zeer goede plaat en luistert het heerlijk weg, de andere keer kom ik er nauwelijks doorheen en zet ik het na een aantal nummers af. Echt een ongelofelijk lastige plaat.
De teksten vind ik ook niet heel erg hoogstaand, ook niet slecht, net als de rest van de plaat. Diegene die hierop rapt/rappen kunnen zeker leuk rijmen, maar ik heb soms het gevoel dat het een beetje simpel in elkaar zit.
Over het algemeen is dit album wel een voldoende, maar een 4,5 of een 5, zoals veel mensen hier hem geven, zit er voor mij (nog) niet in. Het kan ook zomaar zo zijn dat ik vandaag of morgen dit album ineens ga ´voelen´, want volgens Rob moet je dit album de tijd geven, en zo klinkt het inderdaad ook wel.

Geen heel hoog cijfer dus, maar ik blijf hem luisteren en hij zal eerder stijgen dan dalen.


3.5