Dit album staat al geruime tijd op eenzame hoogte in mijn top 10, ik vind het wel eens tijd worden om daar tekst en uitleg aan te geven.
Allereerst wil ik melden dat ik dit album gewoon perfect vind, de - toch vrij korte - lengte van het album is ideaal. De enige gast bijdrage op het album - vertolkt door AZ - is ook lichtelijk geniaal. En ook de producties, van de ontzettend soulvolle Q-Tip beat op One Love tot aan de geweldige trompet solo van vader Olu Dara op Life's a Bitch, zijn van zeer hoog niveau.

En dan de lyrics; die zijn nog beter dan de producties. De flow van Nas is briljant en zij teksten gaan ergens over. Zoals al gezegd is de enige gast artiest op dit album AZ, wie ook een geniale verse levert. Misschien wel een van de beste gast bijdrage van een rapper ooit, zo niet de beste.

De hele hype rond dit album toen het uitkwam heb ik trouwens, jammer genoeg, niet meegemaakt. Ik was destijds 4, maar de dag dat ik dit album kocht (ik meen in 2001) kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren. De eerste keer dat ik deze plaat luisterde was ook in de cd winkel, maar dit geheel terzijde.

De rauwe sound van het oosten uit deze dagen licht mij sowieso wel, een stuk meer als de "West Coast Vibe" van Death Row en consorten uit dezelfde periode. Geef mij maar Nas, Mobb Deep of AZ van halverwege de jaren '90, dat gaan er bij mij veel beter in.

Kortom, mijn favoriete album aller-tijde, zelfs het enige album wat ik 5 sterren heb gegeven. Het blijft enorm jammer dat Nasir Dit niveau hierna nooit heeft weten te evenaren, maar hij heeft bij mij in ieder geval een classic op zijn naam staan. Een classic die ik nu, 16 jaar later, nog steeds bijna elke week wel luister, en waar ik denk ik nooit genoeg van zal krijgen.
Onovertroffen album, en ik ben benieuwd of ooit iemand dit kan evenaren.

"I never sleep, cause sleep is the cousin of death"

Geweldige plaat van een van de beste MC's die er zijn. Vooral de opener Doo Rags en de track Purple zijn meer dan geniaal, deze nummers hadden zeker niet mis gestaan op zijn studio-albums. De beat van Poppa Was A Playa kende ik trouwens al van I Love The Hood van The Game en Young Buck, meen ik, erg leuk om dat hier terug te horen.

Een mooie 4 sterren.

Nipsey Hussle is op zich wel een goede rapper, ik ken hem van zijn bijdrage op Snoop Dogg's album Malice In Wonderland en van zijn nummer met The Game, They Roll. Met de eerstgenoemde wordt hij vaak vergeleken, een vergelijking die ik totaal niet snap.

Maar goed, deze mixtape is totaal niet slecht, beter dan de eerste, maar minder goed dan de laatste in de serie. Het wordt nooit slecht, maar een heel hoog niveau haal meneer Hussle ook nergens. Nummers als Kush & Haze, Thuggin' en de opener zijn gewoon goed, alleen al die interlude's hadden van mij niet gehoeven, haalt een beetje de vaart eruit.

Maar als hij met nummers als They Roll op zijn debuutalbum komt, welke dit jaar uitkomt onder de tittel South Central State Of Mind, heb ik er best veel zin in.