menu

Hier kun je zien welke berichten UmindC als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Daft Punk - Alive 1997 (2001)

Deze heb ik ook sinds kort, maar ik heb een versie die is gesplit in tracks. Erg goed album overigens, maar haalt niet het niveau van de opvolger uit 2007 (scheelt niet veel overigens). Vreemd genoeg is deze ook een stuk minder bekend.
Het nummer wat bij mij Rollin' & Scratchin' vind ik denk ik de beste van de plaat.
4 sterren voor de Franse heren.

Daft Punk - Alive 2007 (2007)

Elektronische muziek is nou niet bepaald mijn straatje, maar de franse heren van Daft Punk weten mij hier toch wel 5 kwartier geweldig te vermaken. Van de originele nummers ken ik ze niet allemaal, maar ze vallen hier wel geweldig in elkaar.
Het doet me ook enorm terug denken aan het concert van de heren in de Heineken Music Hall waar ik bij mocht zijn.

In één woord geniaal!

Danger Mouse & Daniele Luppi - Rome (2011)

4,5
Danger Mouse, Jack White, Norah Jones, dat moet natuurlijk een geweldige plaat zijn. En dat is het geworden ook. Aanvankelijk wist ik niet goed wat ik er mee moest, Danger Mouse die Italiaanse filmmuziek gaat maken? Maar het resultaat is heel erg goed uitgevallen, helemaal met dit mooie weer een genot om te luisteren.
Danger Mouse laat mij weer weten waarom hij mijn favoriete producer is.

Diddy-Dirty Money - Last Train to Paris (2010)

3,0
Diddy is sowieso niet de beste rapper die deze planeet kent, maar hij heeft altijd wel een aantal prettige nummers op zijn albums. Met Last Train To Paris slaat hij echter de plan finaal mis, hij komt niet eens in de buurt. De raps van Diddy zijn op deze plaat zo ongelofelijk slecht dat ik zelfs blij ben als ik een rapper als Rick Ross of Lil Wayne hoor, simpelweg omdat ik dan Diddy niet hoef aan te horen, of zijn 2 zangeresjes, Die ook zonder enig gevoel hun lyrics ingezongen hebben.
Het absolute dieptepunt in de trein naar Parijs in toch wel Angels, - waarom moet hij blijven teren op het succes van The Notorious B.I.G. - waar hij op ongelofelijk slechte wijze gebruik maakt van het welbekende fenomeen Auto-Tune.
Ook de gastartiesten kunnen Diddy absoluut niet redden, waar op zijn vorige album mensen als Nas, Big Boi of Mary J. Blige nog wel een leuk nummertje maakten, heb je hier Lil Wayne, Drake en Chris Brown, welke echt helemaal niets aan het niveau toevoegen. En dan heb je natuurlijk nog de dames Dawn Richard en Kalenna - geen idee wie dat zij overigens - maar daar had ik het al over gehad.

Nee Diddy, ik dacht dat het niet meer kon, maar je hebt zojuist het ultieme dieptepunt in je loopbaan als rapper bereikt. Hou er maar mee op.


P.S.
Ik denk trouwens ook niet dat iemand hier op zit te wachten.

DJ Khaled - We the Best Forever (2011)

Sleep When I'm Gone vind ik juist een erg fijne track. Met een erg goede Busta, een erg goede Game en een mooi refrein van Cee-Lo. De rest is ronduit vreselijk, met als absolute dieptepunt de track Legendary. Waar Chris Brown, Keyshia Cole en Ne-Yo op te horen zijn (zegt al genoeg over het niveau).

Hetzelfde als alle Khaled albums dus, 1 aardig nummer en voor de rest allemaal inspiratieloze onzin.

Donnie - The Daily News (2007)

In 2002 verraste deze Amerikaanse zanger ons met zijn debuut The Colored Section. Sindsdien heb ik op North Sea Jazz ook kunnen constateren dat dit supertalent ook live voortreffelijk is.
En toen kwam dit, The Daily News stelt geen moment teleur. Vanwege de enorme emotionele lading die hij in zij vaak meerstemmige zangstijl weet te leggen, ontstaat een licht gospelrandje. Het pakt je bij de keel en doet je van begin tot eind ademloos luisteren. Een incidentele gangserrapper (Phonte in Over-The-Counter Culture) steekt daarbij zelfs enigszins schril af. De vergelijking met Stevie Wonder doet niets af aan de intrinsieke waarden van Donnie's vocalen, die ook nog eens door een zeer fijne instumentatie worden geschraagd zodat dit album weinig te wensen over laat. Zelfs het feit, dat Donnie maar één stemgeluid heeft, dat veertien tracks lang weerklingt, doet dit album geen moment naar eentonigheid neigen.

4.5*

Duane Stephenson - From August Town (2007)

4,0
Wat een plaat zeg, verplichte kost voor elke reggae liefhebber! Vooral nummer als Ghetto Pain, Love Inna Di City en August Town zijn erg sterk.