Taylor Swift - folklore (2020)

>> Paul Schrader: Taylor Swift Is the ‘Light That Gives Life Meaning’ | IndieWire

Dan moet die een goede psychiater zoeken.

Dit is exact hoe ik ook over dit album en Taylor's stem denk. Haar stem is zo vlak en saai.

'Slechts' een 8.0 van P4K. Lager dan Speak Now (8.2), Fearless (8.1) en Red (9.0), maar hoger dan 1989 (7.7) en de twee albums hiervoor

Inderdaad heel keurige en brave zang, al vind ik het album in zijn geheel wel beluisterbaar dankzij een prima productie. Misschien is het allemaal wat vlak omdat Taylor Swift een artiest is die het allemaal in de schoot geworpen kreeg. Zowel langs vaders als moeders zijde komt ze uit families die tot de top van het establishment behoren, wat wel geholpen zal helpen om haar op veertienjarige leeftijd aan een platencontract te helpen. Daar is weinig indie-folk aan en ik zie het een random tiener niet zo gauw gebeuren. Al wil ik daarmee niet gezegd hebben dat ze helemaal geen talent heeft.

Dat het in een blad staat is eigenlijk nog erger dan zijn comment zelf
Grapje, hoop geen nieuwe aanval te krijgen van de swifties.
Again, haar beste album of een van de, maar nog steeds erg pover.

Een soort Lana del Rey light - en dat is al geen zwaargewicht. Best leuk in de auto door Zuid-Frankrijk, maar geen 2 keer.

Vakkundige scorebord journalistiek wordt hier bedreven .

Naast alle puike recensies ben ook ik in erg blij met deze move van Taylor. Als ik de grens even trek bij Red, dan was 1989 een topper, Reputation flinterdun, Lover een prima revanche en deze de beste in dat rijtje. Ik zet 'm nog iets vaker op voordat ik met wat een uitgebreidere mening kom.

Beter had ik het niet kunnen verwoorden. Het Adams-gedrocht heeft hier nog altijd 14 stemmen meer dan het origineel, de ironie

Aha, op rym doet Taylor het beter: Taylor > 5500 votes tegen Ryan 808 votes.

Jep, sluit aan bij mijn vermoeden dat het poptimisme MuMe nog steeds niet (onvoldoende) heeft bereikt. Je treft hier namelijk nauwelijks toonaangevende popalbums die een hoog gemiddelde hebben dat in de buurt komt van de 4* of hoger (en dus kans maken op een plek in de toplijsten). Lana's en FKA twigs' laatste worpen zijn zo'n beetje de enige positieve uitzonderingen. Let wel, de albums waar ik naar verwijs scoren absoluut niet slecht, maar gemiddeld scoren ze zeker 3 à 4 tienden minder dan de albums die wel in de jaarlijsten terecht komen.

Maar dat is bij RYM toch niet heel anders? Veel meer stemmen idd, maar de stemgemiddeldes van popalbums (tenzij het experimentele pop is) zijn daar ook niet bijster hoog.

Bij de albums vallen de gemiddeldes voor pop daar ook wel tegen idd, als je dat bijvoorbeeld afzet tegen hiphop. Maar in de Top Singles van 2020 en 2019 kom je dan hoog in de lijst wel weer namen tegen zoals Charlie XCX, Jessie Ware, Rina Sawayama, Dua Lipa, Carly Rae Jepsen en Caroline Polachek.

Toch wel begrijpelijk in mijn ogen. Popmuziek betekent populaire muziek waar een brede groep toegang tot heeft. Daarin zitten de liefhebbers, maar ook alleseters. De laatste groep is minder kritisch met muziek bezig en zul je minder op MuMe tegenkomen. De liefhebbers zijn kritischer en een grote groep liefhebbers luistert graag specifiek en gemiddeld minder naar pop. Die kom je hier tegen. Hun scores zijn dan wat lager. In dit geval nog wel behoorlijk, immers, het is een kwaliteits-popproduct....aldus de poppsychologie van de koude grond.

Raken we offtopic nu of wat?..

Nee hoor, zijweggetje. Het gaat nog steeds over Folklore, maar dan in relatie tot de cijfertoekenning binnen het popgenre. Snappie?

Opvallend dat er bij dit album zoveel meningen en feiten worden geproduceerd. De overige, vaak betere, albums van Taylor gaan meestal snel de vergetelheid in. Er is blijkbaar toch iets dat jullie raakt. Er zijn hier gebruikers die slechte scores gepaard doen gaan met vele berichten. Stiekeme Swifties misschien? Wel logisch gezien haar schrijverskwaliteiten, harde werk en het daardoor bereiken van een absolute topstatus. P.S. En ze is natuurlijk ook gewoon een aardig, genereus mens.

Of, wij "swifties" snappen niet dat de echte swifties dit album zo goed vinden. Vind het juist interessant om te weten waarom jullie haar zo goed vinden, discussie is altijd leuk en interessant.
Juist ook doordat dit veel berichten heeft ga je je afvragen hmm is Taylor dan wel meer serieus te nemen?
Na dit album bleek dat antwoord een kleine ja te zijn.

Die vocalen bij de laatste ''And when you are young, they assume you know nothing'' is echt subliem.

Dat is dus niet de bedoeling. Het gaat nu niet over de inhoud. Tik op de vingers dan maar...

Als we Taylor op de inhoud gaan beoordelen blijft er weinig over
Grapje

Interessante gedachtengang:

This Taylor Swift ‘Folklore’ Theory Suggests The Album Is One Big Story - bustle.com

Met alle respect, maar met dit soort redeneringen kan ik niet heel veel en met termen als 'liefhebber' al helemaal niet. Er zijn mensen die met heel veel overgave van (specifieke) top 40-nummers of -artiesten houden waar de zogenaamde liefhebbers hun neus voor ophalen, en er zijn zogenaamde liefhebbers die heel enthousiast zijn over bands die ik compleet gaar vind; denk bijvoorbeeld aan Mumford & Sons. Die laatste groep muziekluisteraars vind ik juist vaak heel conservatief en daarin ook weinig kritisch: zitten er gitaren in en geen synthesizers, dan zijn ze al tevreden. Veel van de mensen die enthousiast zijn over Ryan Adams' versie van 1989 laten ook dergelijke twijfelachtige sentimenten horen.

Er is sowieso veel misplaatst snobisme: je had de reacties op sociale media eens moeten zien toen St. Vincent optrad met Taylor Swift: wat doet zij daar op het podium met zo'n popsterretje? Dat St. Vincent en Swift het oprecht met elkaar kunnen vinden en er genoeg mensen zijn die met plezier naar beiden luisteren - ik steek even m'n hand op - ontgaat hen dan in hun kortzichtigheid. Ik ben waarschijnlijk kritischer dan zulke 'liefhebbers', maar ik sta absoluut open voor pop, en ook voor veel andere genres. Zoiets ziet ook bij iemand als Gretz, Maartenn, Arrie, Johnny Marr of jordidj1, die daardoor gewoon veel fijnere gebruikers zijn om contact mee te hebben dan het soort 'liefhebber' dat ik eerder schetste.

Wel eens met Slowgaze en ik ben een echte liefhebber en groot kenner van moderne popcultuur.

Probeer jij nu een plaatsje in The Plastic Beach House te krijgen

Als ik teveel van het padje af ben gegaan , hoor ik het wel van de moderatoren. Ik poog iig een inhoudelijke en respectvolle discussie te voeren over dit album.

Prima hoor Slowgaze, no offence, vanuit mijn redenering ben jij een muziekliefhebber die graag naar pop luistert. Ik ben in deze redenering ook een liefhebber, die ook wel naar pop luistert, maar meer voorkeur heeft voor andere genres.

Geen idee wat voor liefhebber ik ben, ik hoop ieder album altijd redelijk onbevangen te beluisteren.

Eerste conclusie, het is eerder gezegd: het klinkt als een wat minder uitgesproken versie van Del Rey haar laatste plaat. Ongetwijfeld het werk van Antonoff.

Tweede conclusie: het zijn verdulleme gewoon mooie liedjes. Wat haar status in Amerika of op internet is, ik heb geen idee en dat interesseert mij ook niet. Het is gewoon een album dat vooral knus en behaaglijk is.

Vier sterretjes.

Voor een echt hoge score had er toch echt een vette gitaarsolo in moeten zitten. En een adhd-banjospeler.

Een grunter erbij om het af te maken en ik ben het met jouw eens.

Het hele album ademt sfeer. Alsof je in een open oude amerikaan, met een snelheid van slechts 95 kilometer per uur, aan het begin van de avond, de zonsondergang tegemoet rijdt. Ergens in Arizona of Utah, samen met de liefde van je leven. Kippenvel.