Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 40 (2017): 00s
3
geplaatst: 15 juli 2017, 21:04 uur
Helaas geen tijd gehad om in te sturen, anders zou dit zo'n beetje mijn lijst zijn geweest:
1. Arcade Fire - Funeral (2004)
2. Broadcast - The Noise Made by People (2000)
3. LCD Soundsystem - 45:33 (2006)
4. Radiohead - Kid A (2000)
5. dEUS - Pocket Revolution (2005)
6. FM Attack - Dreamatic (2009)
7. Trentemøller - The Last Resort (2006)
8. Ellen Allien - Stadtkind (2001)
9. The Avalanches - Since I Left You (2000)
10. The Knife - Silent Shout (2006)
11. Portishead - Third (2008)
12. Studio - Yearbook 1 (2007)
13. Boards of Canada - Geogaddi (2002)
14. New Order - Get Ready (2001)
15. Daft Punk - Discovery (2001)
16. Sigur Rós - ( ) (2002)
17. Kelley Polar - Love Songs of the Hanging Gardens (2005)
18. Infadels - We Are Not the Infadels (2006)
19. Gorki - Eindelijk Vakantie! (2000)
20. Out Hud - Let Us Never Speak of It Again (2005)
21. 120 Days - 120 Days (2006)
22. Swayzak - Loops from the Bergerie (2004)
23. Scion - Arrange and Process Basic Channel Tracks (2002)
24. PJ Harvey - Stories from the City, Stories from the Sea (2000)
25. Burial - Burial (2006)
26. Metro Area - Metro Area (2002)
27. Patrick Wolf - Lycanthropy (2003)
28. Felix da Housecat - Kittenz and Thee Glitz (2002)
29. M83 - Saturdays = Youth (2008)
30. Godspeed You! Black Emperor - Yanqui U.X.O. (2002)
1. Arcade Fire - Funeral (2004)
2. Broadcast - The Noise Made by People (2000)
3. LCD Soundsystem - 45:33 (2006)
4. Radiohead - Kid A (2000)
5. dEUS - Pocket Revolution (2005)
6. FM Attack - Dreamatic (2009)
7. Trentemøller - The Last Resort (2006)
8. Ellen Allien - Stadtkind (2001)
9. The Avalanches - Since I Left You (2000)
10. The Knife - Silent Shout (2006)
11. Portishead - Third (2008)
12. Studio - Yearbook 1 (2007)
13. Boards of Canada - Geogaddi (2002)
14. New Order - Get Ready (2001)
15. Daft Punk - Discovery (2001)
16. Sigur Rós - ( ) (2002)
17. Kelley Polar - Love Songs of the Hanging Gardens (2005)
18. Infadels - We Are Not the Infadels (2006)
19. Gorki - Eindelijk Vakantie! (2000)
20. Out Hud - Let Us Never Speak of It Again (2005)
21. 120 Days - 120 Days (2006)
22. Swayzak - Loops from the Bergerie (2004)
23. Scion - Arrange and Process Basic Channel Tracks (2002)
24. PJ Harvey - Stories from the City, Stories from the Sea (2000)
25. Burial - Burial (2006)
26. Metro Area - Metro Area (2002)
27. Patrick Wolf - Lycanthropy (2003)
28. Felix da Housecat - Kittenz and Thee Glitz (2002)
29. M83 - Saturdays = Youth (2008)
30. Godspeed You! Black Emperor - Yanqui U.X.O. (2002)
1
geplaatst: 16 juli 2017, 01:33 uur
Een mooi begin voor deze top 50 voor mij met 3 albums die nieuw zijn of stijgen uit mijn top 30 :
Porcupine Tree - In Absentia
Porcupine Tree - Deadwing
Opeth - Blackwater Park
Wel erg jammer dat bij de eerste 30 albums Riverside nog niet is genoemd..
Deze geweldige band verdient zoveel meer wat mij betreft.
Porcupine Tree - In Absentia
Porcupine Tree - Deadwing
Opeth - Blackwater Park
Wel erg jammer dat bij de eerste 30 albums Riverside nog niet is genoemd..
Deze geweldige band verdient zoveel meer wat mij betreft.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 10:23 uur
Fantastisch chevy93 ! Mooi gedaan.
Helaas geen tijd (of beter: niet genoeg... Perfectionisme is a bitch) gehad voor een complete lijst maar deze hadden er zeker in gestaan:
Arctic monkeys – humbug
Interpol – turn on the bright lights
Groove armada – soundboy rock
Fever ray – s/t (2009)
Horrors – primary colors (2009)
Kasabian – empire
Marina & the diamonds – family jewels
Masters of reality – deep in the hole (2001)
Devin townsend – addicted (2009)
Silversun pickus – swoon (2009)
Them crooked vultures – S/T (2009)
The XX – S/T (2009)
Primal screan – evil heat (2002)
Outkast – speakerboxxx / the love below (2003)
After forever – decipher (2003)
Coral – magic and medicine (2003)
At the drive-in – Relationship of command
Devin townsend -Terria
Cooper temple clause – see this through and leave
Kristin hersh – sky motel (of is die te oud?)
Nelly furtado – Folklore (2003)
Pink – I’m not dead (2006)
Pretty girls make graves – New romance (2003)
Tomahawk – Mit gas (2003)
UNKLE – never, never land (2003)
Bis – return to central (2001)
Poni Hoax - S/T (2006)
Queens of the stone age – Songs for the deaf
Franz Ferdinand – S/T (2004)
Goldfrapp – Felt Mountain (2000)
Volgende keer doe ik graag weer mee. Bedankt voor dit mooie overzicht. Geeft ook weer inspiratie voor nieuwe (her-)ontdekkingen.
Helaas geen tijd (of beter: niet genoeg... Perfectionisme is a bitch) gehad voor een complete lijst maar deze hadden er zeker in gestaan:
Arctic monkeys – humbug
Interpol – turn on the bright lights
Groove armada – soundboy rock
Fever ray – s/t (2009)
Horrors – primary colors (2009)
Kasabian – empire
Marina & the diamonds – family jewels
Masters of reality – deep in the hole (2001)
Devin townsend – addicted (2009)
Silversun pickus – swoon (2009)
Them crooked vultures – S/T (2009)
The XX – S/T (2009)
Primal screan – evil heat (2002)
Outkast – speakerboxxx / the love below (2003)
After forever – decipher (2003)
Coral – magic and medicine (2003)
At the drive-in – Relationship of command
Devin townsend -Terria
Cooper temple clause – see this through and leave
Kristin hersh – sky motel (of is die te oud?)
Nelly furtado – Folklore (2003)
Pink – I’m not dead (2006)
Pretty girls make graves – New romance (2003)
Tomahawk – Mit gas (2003)
UNKLE – never, never land (2003)
Bis – return to central (2001)
Poni Hoax - S/T (2006)
Queens of the stone age – Songs for the deaf
Franz Ferdinand – S/T (2004)
Goldfrapp – Felt Mountain (2000)
Volgende keer doe ik graag weer mee. Bedankt voor dit mooie overzicht. Geeft ook weer inspiratie voor nieuwe (her-)ontdekkingen.
2
geplaatst: 16 juli 2017, 10:35 uur
Ik tel er vanaf nummer 50 toch snel nu al een stuk of 30
Wat gebruik jij in jouw hand om te tellen, lijnen, botjes of misschien toch haren
2
geplaatst: 16 juli 2017, 10:46 uur
Rudi S schreef:
Ik tel er vanaf nummer 50 toch snel nu al een stuk of 30
Wat gebruik jij in jouw hand om te tellen, lijnen, botjes of misschien toch haren
(quote)
Ik tel er vanaf nummer 50 toch snel nu al een stuk of 30
Wat gebruik jij in jouw hand om te tellen, lijnen, botjes of misschien toch haren
Jij hanteert de overbekende ZKRM (Zuidelijk Katholieke Rekenmethode) die divergeert nogal van de AARM (Amsterdamse Arrogante Rekenmethode) - ik ben meer van RMRM (Rekkelijk Modale Rekenmethode) - ik zie de variatie, al is het niet altijd mijn thema
0
zaaf
geplaatst: 16 juli 2017, 10:55 uur
morgen je andere been luigi. watervaste stift, kruis erop niet meer vergeten
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:01 uur
Gretz schreef:
Maar twee (drie) vrouwelijke artiesten bij de nummers 21 t/m 50. ??
Het steekt een beetje schril af bij de 90s-editie twee weken terug, ja. Overigens zijn er ook niet veel meer artiesten die in de buurt zaten.Maar twee (drie) vrouwelijke artiesten bij de nummers 21 t/m 50. ??
Björk heeft heel lang in de top 50 gestaan (en zelfs top 30), maar:
53. Björk - Vespertine (2001) | 383 punten | 7x genoemd
En mist Amy Winehouse voor het eerst de top 50:
63. Amy Winehouse - Back to Black (2006) | 358 punten | 8x genoemd
Verder (en meer dan 100 punten verwijderd van de top 50):
73. Kate Bush - Aerial (2005) | 292 punten | 6x genoemd
83. Diane Cluck - Oh Vanille (2003) | 258 punten | 4x genoemd
99. Juana Molina - Un Día (2008) | 220 punten | 3x genoemd
Diane Cluck stond halverwege nog dik in de top 50.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:12 uur
chevy93 schreef:
(quote)
Het steekt een beetje schril af bij de 90s-editie twee weken terug, ja. Overigens zijn er ook niet veel meer artiesten die in de buurt zaten. Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd. Die had ik ruimschoots in de Top 50 verwacht.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:34 uur
Gretz schreef:
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd.
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd.
is schokkend wel het juiste woord?
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:37 uur
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 20. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002) | 672 punten | 13x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 3
2016: 30 | 2015: 47 | 2014: 34 | 2013: 20 | 2012: 31 | 2011: 35
Positie na [X] lijstjes: [32]: 18 | [49]: 16 | [73]: 22
Spotify: Yankee Hotel Foxtrot by Wilco on Spotify - open.spotify.com
Volgens mij zeg ik het ieder jaar, maar ik blijf het opvallend vinden dat de overige albums van Wilco ver achter blijven, terwijl deze albums toch behoorlijke gemiddelden en stemmenaantallen hebben. Toch komt A Ghost is Born niet verder dan plek 335 en Sky Blue Sky zelfs niet verder dan plek 495.
Maar Yankee Hotel Foxtrot blijft de topfavoriet en is dit jaar voor de tweede keer in de top 20 te vinden en wederom als opener van dag 2.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 19. Madvillain - Madvillainy (2004) | 675 punten | 11x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5
2016: 38 | 2015: 27 | 2014: 48 | 2013: 38 | 2012: 44 | 2011: 25
Positie na [X] lijstjes: [32]: 6 | [49]: 14 | [73]: 16
Spotify: Madvillainy by Madvillain on Spotify - open.spotify.com
Ik denk niet dat iemand nog had durven wedden dat deze nog langs zou komen. Toch miste deze plaat nog nooit de top 50. Madvillain schoot uit de startblokken en opende in de top 10. Die top 10 werd snel weer verlaten, maar de top 20-positie heeft het duo uit L.A. continu vastgehouden. Erg mooie prestatie!
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 18. Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000) | 741 punten | 13x genoemd
Nr. 1 van: ariedirk | Aantal keer Top 5: 3
2016: 14 | 2015: 17 | 2014: 32 | 2013: 29 | 2012: 74 | 2011: 30
Positie na [X] lijstjes: [32]: 20 | [49]: 17 | [73]: 13
Spotify: Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven by Godspeed You! Black Emperor on Spotify - open.spotify.com
Voor het derde jaar op rij scoort GY!BE (of hier nog GYBE!) een vette top 20 plek. Wel jammer dat geen van de spin-offs (ik heb er even geen beter woord voor) genoemd is.
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 17. Elbow - The Seldom Seen Kid (2008) | 762 punten | 15x genoemd
Hoogste positie: 4 | Aantal keer Top 5: 2
2016: 16 | 2015: 6 | 2014: 7 | 2013: 12 | 2012: 4 | 2011: 8
Positie na [X] lijstjes: [32]: 83 | [49]: 18 | [73]: 23
Spotify: The Seldom Seen Kid by Elbow on Spotify - open.spotify.com
Net zoals bij Wilco zijn ook de Elbow-fans eensgezind over het magnum opus. Zowel Asleep in the Back als Leaders of the Free World zijn slechts één keer genoemd. The Seldom Seen Kid dus 15 keer, maar het was niet genoeg om te voorkomen dat ze net zoals vorig jaar slechter dan ooit scoren.
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 3
2016: 30 | 2015: 47 | 2014: 34 | 2013: 20 | 2012: 31 | 2011: 35
Positie na [X] lijstjes: [32]: 18 | [49]: 16 | [73]: 22
Spotify: Yankee Hotel Foxtrot by Wilco on Spotify - open.spotify.com
Volgens mij zeg ik het ieder jaar, maar ik blijf het opvallend vinden dat de overige albums van Wilco ver achter blijven, terwijl deze albums toch behoorlijke gemiddelden en stemmenaantallen hebben. Toch komt A Ghost is Born niet verder dan plek 335 en Sky Blue Sky zelfs niet verder dan plek 495.
Maar Yankee Hotel Foxtrot blijft de topfavoriet en is dit jaar voor de tweede keer in de top 20 te vinden en wederom als opener van dag 2.
Cor schreef:
Tjonge, wat een geweldige plaat is dit. Ik heb 'm wel even op me in moeten laten werken, maar dan laat 'ie niet meer los. Vervreemdend, caleidoscopisch, maar altijd boeiend. De sfeertinten buitelen over elkaar heen en toch blijft de plaat een eenheid die staat als een huis. Ook Wilco is in staat om prachtige wendingen in de songs aan te brengen zonder dat het knip- en knutselwerk wordt. Klassieker die misschien wel 5***** verdient, alleen vind ik het slot van het 'Reservations' (begint prachtig) wat teleurstellend. Maar als ook dat kwartje nog gaat vallen, krijgt 'ie misschien nog wel de volle mep.
Tjonge, wat een geweldige plaat is dit. Ik heb 'm wel even op me in moeten laten werken, maar dan laat 'ie niet meer los. Vervreemdend, caleidoscopisch, maar altijd boeiend. De sfeertinten buitelen over elkaar heen en toch blijft de plaat een eenheid die staat als een huis. Ook Wilco is in staat om prachtige wendingen in de songs aan te brengen zonder dat het knip- en knutselwerk wordt. Klassieker die misschien wel 5***** verdient, alleen vind ik het slot van het 'Reservations' (begint prachtig) wat teleurstellend. Maar als ook dat kwartje nog gaat vallen, krijgt 'ie misschien nog wel de volle mep.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 19. Madvillain - Madvillainy (2004) | 675 punten | 11x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5
2016: 38 | 2015: 27 | 2014: 48 | 2013: 38 | 2012: 44 | 2011: 25
Positie na [X] lijstjes: [32]: 6 | [49]: 14 | [73]: 16
Spotify: Madvillainy by Madvillain on Spotify - open.spotify.com
Ik denk niet dat iemand nog had durven wedden dat deze nog langs zou komen. Toch miste deze plaat nog nooit de top 50. Madvillain schoot uit de startblokken en opende in de top 10. Die top 10 werd snel weer verlaten, maar de top 20-positie heeft het duo uit L.A. continu vastgehouden. Erg mooie prestatie!
gweah schreef:
Dit was de eerste Doom plaat die ik checkte, paar weken nadat hij uitkwam, want ik had via verschillende forums en sites de buzz rondom deze man al wel in de gaten maar het leek mij een beetje de typische nerd rap.
Van verschillende kanten begreep ik dat dit album toch bovenmatig dope was, ik ging het checken en stuitte op de voorlopig laatste echte hip-hop classic van dit decennium... ik herinner mij dit moment nog als de dag van gisteren.
Hierna volgden mijn vrienden. Zelfs mijn vrienden die niet van hip-hop houden zweren bij dit album en vooral bij die zo bizarre opener Accordion (dat baslijntje dat er halverwege bijkomt!)
Van voor tot achter geniaal. Er staat teveel dopeness op dit album, klassieker na klassieker, bijna al die tracks zijn zo gruwelijk... Ik vraag me af of bij een evt. Madvillainy 2 ditzelfde niveau gehaald gaat worden. Doom heeft ook al een tijdje niks meer uitgebracht trouwens.
Dit was de eerste Doom plaat die ik checkte, paar weken nadat hij uitkwam, want ik had via verschillende forums en sites de buzz rondom deze man al wel in de gaten maar het leek mij een beetje de typische nerd rap.
Van verschillende kanten begreep ik dat dit album toch bovenmatig dope was, ik ging het checken en stuitte op de voorlopig laatste echte hip-hop classic van dit decennium... ik herinner mij dit moment nog als de dag van gisteren.
Hierna volgden mijn vrienden. Zelfs mijn vrienden die niet van hip-hop houden zweren bij dit album en vooral bij die zo bizarre opener Accordion (dat baslijntje dat er halverwege bijkomt!)
Van voor tot achter geniaal. Er staat teveel dopeness op dit album, klassieker na klassieker, bijna al die tracks zijn zo gruwelijk... Ik vraag me af of bij een evt. Madvillainy 2 ditzelfde niveau gehaald gaat worden. Doom heeft ook al een tijdje niks meer uitgebracht trouwens.
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 18. Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000) | 741 punten | 13x genoemd
Nr. 1 van: ariedirk | Aantal keer Top 5: 3
2016: 14 | 2015: 17 | 2014: 32 | 2013: 29 | 2012: 74 | 2011: 30
Positie na [X] lijstjes: [32]: 20 | [49]: 17 | [73]: 13
Spotify: Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven by Godspeed You! Black Emperor on Spotify - open.spotify.com
Voor het derde jaar op rij scoort GY!BE (of hier nog GYBE!) een vette top 20 plek. Wel jammer dat geen van de spin-offs (ik heb er even geen beter woord voor) genoemd is.
Flipman schreef:
Maar Lift Yr. Skinny Fists Like Antennas To Heaven! is weer heel anders. De boodschap lijkt: Ja, de wereld is naar de tering maar daar kunnen we gewoonweg niks aan doen. Als in, het verleden blijft ongewijzigd, het heden komt ook op je af maar aan je toekomst valt nog wat te sleutelen in het huidige moment. En daar moet je je overheen zetten, vooral over de schoonheid van vroeger, wat prachtig geïllustreerd wordt met Sleep. Dat kan ik zelf overigens ook nog niet, ik ben daar veel te sentimenteel voor. Zal ik nooit kunnen, hoewel ik weet dat het moet maar ik word teveel met vergane glorie geconfronteerd, zowel in (pop)cultuur als mijn eigen leven.
Wat deze plaat mij ook vooral wil zeggen is dat alles kapot is maar de stukken zijn nog heel. Kun je ook weer wat leuks, of zelfs moois, van maken. De muziek ontroert, verontrust, confronteert maar, nadat het dit alles doet, per track, brengt het ook weer kalmte. En gemoedsrust. En... inspiratie! Ik schrijf op dit moment een strip, die mijn broer tekent en echt, voor de sfeer heb ik muziek als deze nodig! Wow!
Maar Lift Yr. Skinny Fists Like Antennas To Heaven! is weer heel anders. De boodschap lijkt: Ja, de wereld is naar de tering maar daar kunnen we gewoonweg niks aan doen. Als in, het verleden blijft ongewijzigd, het heden komt ook op je af maar aan je toekomst valt nog wat te sleutelen in het huidige moment. En daar moet je je overheen zetten, vooral over de schoonheid van vroeger, wat prachtig geïllustreerd wordt met Sleep. Dat kan ik zelf overigens ook nog niet, ik ben daar veel te sentimenteel voor. Zal ik nooit kunnen, hoewel ik weet dat het moet maar ik word teveel met vergane glorie geconfronteerd, zowel in (pop)cultuur als mijn eigen leven.
Wat deze plaat mij ook vooral wil zeggen is dat alles kapot is maar de stukken zijn nog heel. Kun je ook weer wat leuks, of zelfs moois, van maken. De muziek ontroert, verontrust, confronteert maar, nadat het dit alles doet, per track, brengt het ook weer kalmte. En gemoedsrust. En... inspiratie! Ik schrijf op dit moment een strip, die mijn broer tekent en echt, voor de sfeer heb ik muziek als deze nodig! Wow!
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 17. Elbow - The Seldom Seen Kid (2008) | 762 punten | 15x genoemd
Hoogste positie: 4 | Aantal keer Top 5: 2
2016: 16 | 2015: 6 | 2014: 7 | 2013: 12 | 2012: 4 | 2011: 8
Positie na [X] lijstjes: [32]: 83 | [49]: 18 | [73]: 23
Spotify: The Seldom Seen Kid by Elbow on Spotify - open.spotify.com
Net zoals bij Wilco zijn ook de Elbow-fans eensgezind over het magnum opus. Zowel Asleep in the Back als Leaders of the Free World zijn slechts één keer genoemd. The Seldom Seen Kid dus 15 keer, maar het was niet genoeg om te voorkomen dat ze net zoals vorig jaar slechter dan ooit scoren.
sebas schreef:
Waar komt deze muziek toch vandaan? Dat dacht ik toen ik The Seldom Seen Kid voor de zoveelste keer beluisterde. Blind gekocht omdat deze plaat de Mercury Music Prize had gewonnen (en daar kun je je nooit een buil aan vallen). Ik moest 'm even gewennen, maar het was de moeite.
Elbow produceert geen hapklare brokken. Het zijn geen liedjes die het beste met je humeur voor hebben. Geslachtofferd door verdriet bindt Guy Garvey de strijd aan met demomen uit een recent verleden. Het op de klippen lopen van zijn huwelijk en de dood van een dierbare vriend verwoordt hij op indringende wijze. Een inktzwart album, met weinig ruimte voor een straaltje zonneschijn. Van de 11 songs mag er maar eentje als hard in de boeken (Grounds For Divorce).
Maar de onwaarschijnlijk manier waarop Guy Garvey goochelt met taal zorgt voor verlichting. De muzikale verpakking doet de rest.
Waar komt deze muziek toch vandaan? Dat dacht ik toen ik The Seldom Seen Kid voor de zoveelste keer beluisterde. Blind gekocht omdat deze plaat de Mercury Music Prize had gewonnen (en daar kun je je nooit een buil aan vallen). Ik moest 'm even gewennen, maar het was de moeite.
Elbow produceert geen hapklare brokken. Het zijn geen liedjes die het beste met je humeur voor hebben. Geslachtofferd door verdriet bindt Guy Garvey de strijd aan met demomen uit een recent verleden. Het op de klippen lopen van zijn huwelijk en de dood van een dierbare vriend verwoordt hij op indringende wijze. Een inktzwart album, met weinig ruimte voor een straaltje zonneschijn. Van de 11 songs mag er maar eentje als hard in de boeken (Grounds For Divorce).
Maar de onwaarschijnlijk manier waarop Guy Garvey goochelt met taal zorgt voor verlichting. De muzikale verpakking doet de rest.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:38 uur
Gretz schreef:
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd. Die had ik ruimschoots in de Top 50 verwacht.
Inderdaad de afgelopen jaren dik in de top 50, maar ook the xx is met een lauw onthaald album gekomen dit jaar. Toeval? (quote)
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd. Die had ik ruimschoots in de Top 50 verwacht.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 13:52 uur
Nou, gewoon verbaasd. Toch een lyrisch ontvangen debuut wat de tand des tijds goed heeft doorstaan.
1
geplaatst: 16 juli 2017, 14:33 uur
Gretz schreef:
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd.
Nou, gewoon verbaasd. Toch een lyrisch ontvangen debuut wat de tand des tijds goed heeft doorstaan.
Ik vind het persoonlijk nogal schokkend dat het debuutalbum The xx niet meer dan een schamelijke 7x is genoemd.
Nou, gewoon verbaasd. Toch een lyrisch ontvangen debuut wat de tand des tijds goed heeft doorstaan.
Dus niet! De zgn "test of the time" is een redelijke ferme. Vorig jaar werd het album 15* genoemd, dit jaar 8* - bij mij was het ook omlaag gepleurd (buiten de top30) en als zodanig niet meer meegeteld hier. Denk dat velen aan een vorm van XX-metaalmoeiheid lijden.
Interessant zou het effect zijn van noobs vs vaste klanten - der Chev heeft aardig wat gehosseld om meer stemmers te krijgen - hoe stemmen die dan wel? Hint: denk mume-modaalrockmodus (M3)
0
geplaatst: 16 juli 2017, 14:50 uur
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 16. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001) | 785 punten | 13x genoemd
Nr. 1 van: EttaJamesBrown, Rudi S | Aantal keer Top 5: 5
2016: 20 | 2015: 26 | 2014: 24 | 2013: 56 | 2012: 27 | 2011: 73
Positie na [X] lijstjes: [32]: 13 | [49]: 9 | [73]: 12
Spotify: No More Shall We Part (Remastered) by Nick Cave & The Bad Seeds on Spotify - open.spotify.com
Vorig jaar voor het eerst in de top 20 te vinden, maar wel voorbij gestoken door Abbatoir Blues. Laatstgenoemde zakt 34 plaatsen, maar No More Shall We Part stijgt er juist vier. En als je kijkt naar de tussenstanden is de rek er zeker nog niet uit!
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 15. Spinvis - Spinvis (2002) | 785 punten | 16x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 2
2016: 17 | 2015: 48 | 2014: 90 | 2013: 27 | 2012: 40 | 2011: 16
Positie na [X] lijstjes: [32]: 9 | [49]: 8 | [73]: 11
Spotify: Spinvis by Spinvis on Spotify - open.spotify.com
Spinvis komt met een geliefd nieuw album en doet het plots beter dan ooit. Toeval?
De top 10 leek binnen handbereik, maar vooral het lage gemiddelde en het gebrek aan lijstjes in het laatste kwart staken daar een stokje voor.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 14. Keane - Hopes and Fears (2004) | 837 punten | 13x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5
2016: 32 | 2015: 18 | 2014: 11 | 2013: 47 | 2012: 24 | 2011: 45
Positie na [X] lijstjes: [32]: XX | [49]: 56 | [73]: 52
Spotify: Hopes And Fears by Keane on Spotify - open.spotify.com
Daar waar Spinvis een matig laatste kwart had, schoot Hopes and Fears omhoog. Bij de laatste tussenstand nog buiten de top 50 te vinden, maar het venijn zat hem in de staart. De Keane-liefhebbers stemden en mass (mijzelf incluis) op het einde en zodoende scoort Hopes and Fears nog dik top 20.
Nr. 1 van: EttaJamesBrown, Rudi S | Aantal keer Top 5: 5
2016: 20 | 2015: 26 | 2014: 24 | 2013: 56 | 2012: 27 | 2011: 73
Positie na [X] lijstjes: [32]: 13 | [49]: 9 | [73]: 12
Spotify: No More Shall We Part (Remastered) by Nick Cave & The Bad Seeds on Spotify - open.spotify.com
Vorig jaar voor het eerst in de top 20 te vinden, maar wel voorbij gestoken door Abbatoir Blues. Laatstgenoemde zakt 34 plaatsen, maar No More Shall We Part stijgt er juist vier. En als je kijkt naar de tussenstanden is de rek er zeker nog niet uit!
Jeanneman schreef:
Deze plaat krijgt van mij toch definitief de vijf sterren. De herontdekking van Oh My Lord trekt hem net over de streep. Wat een fantastisch nummer. Heerlijke opbouw, meeslepende tekst en een climax die zijn weerga niet kent. Bril-jant. Samen met The Sorrowful Wife de belangrijkste pijler van dit album.
Dit album is als een warme deken die je over je heen trekt als het buiten koud, guur en donker is. Heerlijk dus in de meest deprimerende maand van het jaar. Dat het de sfeer in huis bepaalt vind ik dan ook helemaal niet erg, maar juist een meerwaarde. Dit soort muziek is een van de weinige redenen om uit te kijken naar het korter worden van de dagen en het vallen van de herfstbladeren.
Ik heb geen voorkeur in het soort muziek van Nick Cave dat ik voorgeschoteld krijg. De jonge, wilde Cave van The Birthday Party, de kwade Cave van Let Love In, de softere Cave van The Boatmans Call of de midlifecrisis Cave van Grinderman: Ik vind het allemaal mooi, maar dit is toch wel de mooiste, best afgewerkte Nick Cave album aller tijden. Het absolute magnum opus van deze man.
Fenomenaal 5* en een plek in mijn top 10
Deze plaat krijgt van mij toch definitief de vijf sterren. De herontdekking van Oh My Lord trekt hem net over de streep. Wat een fantastisch nummer. Heerlijke opbouw, meeslepende tekst en een climax die zijn weerga niet kent. Bril-jant. Samen met The Sorrowful Wife de belangrijkste pijler van dit album.
Dit album is als een warme deken die je over je heen trekt als het buiten koud, guur en donker is. Heerlijk dus in de meest deprimerende maand van het jaar. Dat het de sfeer in huis bepaalt vind ik dan ook helemaal niet erg, maar juist een meerwaarde. Dit soort muziek is een van de weinige redenen om uit te kijken naar het korter worden van de dagen en het vallen van de herfstbladeren.
Ik heb geen voorkeur in het soort muziek van Nick Cave dat ik voorgeschoteld krijg. De jonge, wilde Cave van The Birthday Party, de kwade Cave van Let Love In, de softere Cave van The Boatmans Call of de midlifecrisis Cave van Grinderman: Ik vind het allemaal mooi, maar dit is toch wel de mooiste, best afgewerkte Nick Cave album aller tijden. Het absolute magnum opus van deze man.
Fenomenaal 5* en een plek in mijn top 10
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 15. Spinvis - Spinvis (2002) | 785 punten | 16x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 2
2016: 17 | 2015: 48 | 2014: 90 | 2013: 27 | 2012: 40 | 2011: 16
Positie na [X] lijstjes: [32]: 9 | [49]: 8 | [73]: 11
Spotify: Spinvis by Spinvis on Spotify - open.spotify.com
Spinvis komt met een geliefd nieuw album en doet het plots beter dan ooit. Toeval?
De top 10 leek binnen handbereik, maar vooral het lage gemiddelde en het gebrek aan lijstjes in het laatste kwart staken daar een stokje voor.
Flottante schreef:
Grootse 'kleine' klassieker. Toen ik dit album voor het eerst hoorde, was mijn hele idee van nederpop of wat daarvoor doorgaat naar de haaien. Heerlijk, wat een gruizige uithethoofdgekropen toetsenbordpop van een zolderkamergenie, in de geest van Smog en Sparklehorse. Ná Spinvis kwam nog veel meer goeds, maar dat is niet per se beter.
Grootse 'kleine' klassieker. Toen ik dit album voor het eerst hoorde, was mijn hele idee van nederpop of wat daarvoor doorgaat naar de haaien. Heerlijk, wat een gruizige uithethoofdgekropen toetsenbordpop van een zolderkamergenie, in de geest van Smog en Sparklehorse. Ná Spinvis kwam nog veel meer goeds, maar dat is niet per se beter.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 14. Keane - Hopes and Fears (2004) | 837 punten | 13x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5
2016: 32 | 2015: 18 | 2014: 11 | 2013: 47 | 2012: 24 | 2011: 45
Positie na [X] lijstjes: [32]: XX | [49]: 56 | [73]: 52
Spotify: Hopes And Fears by Keane on Spotify - open.spotify.com
Daar waar Spinvis een matig laatste kwart had, schoot Hopes and Fears omhoog. Bij de laatste tussenstand nog buiten de top 50 te vinden, maar het venijn zat hem in de staart. De Keane-liefhebbers stemden en mass (mijzelf incluis) op het einde en zodoende scoort Hopes and Fears nog dik top 20.
chevy93 schreef:
Aan het begin van This Is the Last Time kun je nog beter horen wat ik bedoel. Die naar electronic-neigende samples die de nummer net even wat meer geven dan het doorsnee popnummer. En nog altijd blijf je meezingen. Door het hele nummer zitten de samples. Luister maar eens goed en concentreer je daarop. Je zult merken dat er (veel) meer is dan de drum, de piano en Tom. Niet dat het opeens een electronic-album wordt, maar het zijn van die subtiele details die een topper van een middelmatig album onderscheiden. Als je dit niet kunt, kun je ook geen goede muziek maken. De kunst van het producen zeg maar.
Aan het begin van This Is the Last Time kun je nog beter horen wat ik bedoel. Die naar electronic-neigende samples die de nummer net even wat meer geven dan het doorsnee popnummer. En nog altijd blijf je meezingen. Door het hele nummer zitten de samples. Luister maar eens goed en concentreer je daarop. Je zult merken dat er (veel) meer is dan de drum, de piano en Tom. Niet dat het opeens een electronic-album wordt, maar het zijn van die subtiele details die een topper van een middelmatig album onderscheiden. Als je dit niet kunt, kun je ook geen goede muziek maken. De kunst van het producen zeg maar.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 14:53 uur
Mjuman schreef:
Interessant zou het effect zijn van noobs vs vaste klanten - der Chev heeft aardig wat gehosseld om meer stemmers te krijgen - hoe stemmen die dan wel? Hint: denk mume-modaalrockmodus (M3)
Waarbij aangetekend dat ik tracht een zo breed mogelijk pallet aan deelnemers te enthousiasmeren. Nu gaan sommige combinaties lastig samen, zoals hiphop en de jaren '60, maar ook deze editie zijn een substantieel aantal 'getagden' afkomstig van hiphop- en/of electronicalbums. Deze editie heeft panjoe zelfs nog een extra duit in het zakje proberen te doen, maar zonder succes. Eens te meer blijken pop/rock-liefhebbers makkelijker te porren voor een spel als deze. Interessant zou het effect zijn van noobs vs vaste klanten - der Chev heeft aardig wat gehosseld om meer stemmers te krijgen - hoe stemmen die dan wel? Hint: denk mume-modaalrockmodus (M3)
Suggesties zijn altijd welkom, evenals initiatieven om zelf medegebruikers aan te sporen om ook een lijstje in te leveren.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 16:04 uur
https://www.dropbox.com/s/p7sdb4kwsm9uakh/Gelijk.png?raw=1 13. Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007) | 844 punten | 15x genoemd
Nr. 1 van: ElPatron, Noordpool | Aantal keer Top 5: 6
2016: 13 | 2015: 9 | 2014: 25 | 2013: 10 | 2012: 14 | 2011: 10
Positie na [X] lijstjes: [32]: 16 | [49]: 26 | [73]: 17
Spotify: Fear Of A Blank Planet by Porcupine Tree on Spotify - open.spotify.com
Op één editie na een vaste waarde om en rond de tiende plek. Liefst zeven albums van PT werden genoemd. Daarvan kwamen er al twee langs en ook Lightbulb Sun scoort nog top 100 (81). Insurgentes van Steven Wilson solo valt net buiten de top 100 (118).
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 12. Marillion - Marbles (2004) | 876 punten | 14x genoemd
Nr. 1 van: Rogyros, vigil | Aantal keer Top 5: 4
2016: 10 | 2015: 12 | 2014: 28 | 2013: 18 | 2012: 11 | 2011: 3
Positie na [X] lijstjes: [32]: 11 | [49]: 11 | [73]: 15
Spotify: Marbles by Marillion on Spotify - open.spotify.com
Marbles heeft heel consequent zo net buiten de top 10 gestaan, dus volgens mij is deze twaalfde plek een prima uitslag.
Verder vond ik deze quote wel amusant:
https://www.dropbox.com/s/p7sdb4kwsm9uakh/Gelijk.png?raw=1 11. Burial - Untrue (2007) | 1007 punten | 17x genoemd
Nr. 1 van: Mjuman, Ward | Aantal keer Top 5: 6
2016: 11 | 2015: 16 | 2014: 19 | 2013: 17 | 2012: 16 | 2011: 17
Positie na [X] lijstjes: [32]: 8 | [49]: 10 | [73]: 9
Spotify: Untrue by Burial on Spotify - open.spotify.com
Vorig jaar wist Untrue de top 10 nét niet te halen en ook dit jaar komt het een luttele zes puntjes tekort. Het gat met de nummer 12 is echter groot (130 punten).
Nr. 1 van: ElPatron, Noordpool | Aantal keer Top 5: 6
2016: 13 | 2015: 9 | 2014: 25 | 2013: 10 | 2012: 14 | 2011: 10
Positie na [X] lijstjes: [32]: 16 | [49]: 26 | [73]: 17
Spotify: Fear Of A Blank Planet by Porcupine Tree on Spotify - open.spotify.com
Op één editie na een vaste waarde om en rond de tiende plek. Liefst zeven albums van PT werden genoemd. Daarvan kwamen er al twee langs en ook Lightbulb Sun scoort nog top 100 (81). Insurgentes van Steven Wilson solo valt net buiten de top 100 (118).
Ronald5150 schreef:
"Fear of a Blank Planet" is mijn favoriete progressieve rockplaat. Ik hou van conceptplaten en op "Fear of a Blank Planet" klopt alles. De titel van de plaat, de bijbehorende hoes, het achterliggende verhaal en de muziek die alles op een perfecte, harmonieuze en spannende manier vertelt. Steven Wilson heeft wat mij betreft hier een moderne klassieker afgeleverd.
Nog even terugkomend op het thema. Zeker het aspect van de angst voor de sociale media is dit weekend actueler dan ooit gezien de dramatische gebeurtenissen in Haren. Steven Wilson heeft wellicht een vooruitziende blik gehad. Ik kan "Fear of a Blank Planet" dan ook alleen maar typeren als angstaanjagend mooi.
"Fear of a Blank Planet" is mijn favoriete progressieve rockplaat. Ik hou van conceptplaten en op "Fear of a Blank Planet" klopt alles. De titel van de plaat, de bijbehorende hoes, het achterliggende verhaal en de muziek die alles op een perfecte, harmonieuze en spannende manier vertelt. Steven Wilson heeft wat mij betreft hier een moderne klassieker afgeleverd.
Nog even terugkomend op het thema. Zeker het aspect van de angst voor de sociale media is dit weekend actueler dan ooit gezien de dramatische gebeurtenissen in Haren. Steven Wilson heeft wellicht een vooruitziende blik gehad. Ik kan "Fear of a Blank Planet" dan ook alleen maar typeren als angstaanjagend mooi.
https://www.dropbox.com/s/75swqq40ex1tzry/Gedaald.png?raw=1 12. Marillion - Marbles (2004) | 876 punten | 14x genoemd
Nr. 1 van: Rogyros, vigil | Aantal keer Top 5: 4
2016: 10 | 2015: 12 | 2014: 28 | 2013: 18 | 2012: 11 | 2011: 3
Positie na [X] lijstjes: [32]: 11 | [49]: 11 | [73]: 15
Spotify: Marbles by Marillion on Spotify - open.spotify.com
Marbles heeft heel consequent zo net buiten de top 10 gestaan, dus volgens mij is deze twaalfde plek een prima uitslag.
Verder vond ik deze quote wel amusant:
bonothecat schreef:
onbegrijpelijk dat nog maar 7 mensen op deze cd gestemd hebben. Het is echt een bijzondere cd. Zou zeker door een breder publiek moeten worden gehoord. Maar dat blijft de makke van 1 van mijn favoriete bands....hoe krijgen ze een breder publiek.
onbegrijpelijk dat nog maar 7 mensen op deze cd gestemd hebben. Het is echt een bijzondere cd. Zou zeker door een breder publiek moeten worden gehoord. Maar dat blijft de makke van 1 van mijn favoriete bands....hoe krijgen ze een breder publiek.
https://www.dropbox.com/s/p7sdb4kwsm9uakh/Gelijk.png?raw=1 11. Burial - Untrue (2007) | 1007 punten | 17x genoemd
Nr. 1 van: Mjuman, Ward | Aantal keer Top 5: 6
2016: 11 | 2015: 16 | 2014: 19 | 2013: 17 | 2012: 16 | 2011: 17
Positie na [X] lijstjes: [32]: 8 | [49]: 10 | [73]: 9
Spotify: Untrue by Burial on Spotify - open.spotify.com
Vorig jaar wist Untrue de top 10 nét niet te halen en ook dit jaar komt het een luttele zes puntjes tekort. Het gat met de nummer 12 is echter groot (130 punten).
Dikkop schreef:
Mijn eerste echte kennismaking met de dubstep scene.
Onmiddelijk werd het al duidelijk dat dit geen representatieve plaat is voor het genre.
Iets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zeer vreemde, donkere sfeer.
Untrue beluister ik alleen 's nachts. Half wakker/ half slapend brengt deze plaat me in een soort van trance. Het lijkt alsof ik rondloop in een verlaten grootstad die ooit het centrum van de industriële wereld was. Het regent. Hier en daar nog flitsende lichten van neonborden, maar verder geen licht te zien. Groen van bomen en planten ontbreekt ook. Mensen zijn er niet meer. De gesampelde vocals geven me het gevoel dat ze er toch ooit zijn geweest. Het enige nummer waar iets van licht schijnt doorheen te komen is Shell of Light. Daar blijft het dan ook bij. Het einde van dat nummer doet me denken aan How to Dress Well, die ook een sfeer van eenzaamheid en vervreemding bij me te weeg brengt. Vrolijk word je hier niet van.
Ik heb het nogal moeilijk om deze plaat te beoordelen.
Nergens mee te vergelijken.
Wat positief is.
Mijn eerste echte kennismaking met de dubstep scene.
Onmiddelijk werd het al duidelijk dat dit geen representatieve plaat is voor het genre.
Iets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zeer vreemde, donkere sfeer.
Untrue beluister ik alleen 's nachts. Half wakker/ half slapend brengt deze plaat me in een soort van trance. Het lijkt alsof ik rondloop in een verlaten grootstad die ooit het centrum van de industriële wereld was. Het regent. Hier en daar nog flitsende lichten van neonborden, maar verder geen licht te zien. Groen van bomen en planten ontbreekt ook. Mensen zijn er niet meer. De gesampelde vocals geven me het gevoel dat ze er toch ooit zijn geweest. Het enige nummer waar iets van licht schijnt doorheen te komen is Shell of Light. Daar blijft het dan ook bij. Het einde van dat nummer doet me denken aan How to Dress Well, die ook een sfeer van eenzaamheid en vervreemding bij me te weeg brengt. Vrolijk word je hier niet van.
Ik heb het nogal moeilijk om deze plaat te beoordelen.
Nergens mee te vergelijken.
Wat positief is.
0
geplaatst: 16 juli 2017, 16:48 uur
Gretz schreef:
Nou, gewoon verbaasd. Toch een lyrisch ontvangen debuut wat de tand des tijds goed heeft doorstaan.
(quote)
Nou, gewoon verbaasd. Toch een lyrisch ontvangen debuut wat de tand des tijds goed heeft doorstaan.
Ach ik snap het wel hoor, maar het heilige vuur voor The XX is blijkbaar gedoofd.
Zelfs herman die ze toch bekend heeft gemaakt destijds, heeft ze niet in zijn top 30
0
geplaatst: 16 juli 2017, 17:34 uur
Ik merk dat Johan de Witt en ik een heel verschillend lijstje hebben ingediend...
2
geplaatst: 16 juli 2017, 18:59 uur
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 10. Coldplay - A Rush of Blood to the Head (2002) | 1013 punten | 18x genoemd
Nr. 1 van: ari1982, Jan Wessels | Aantal keer Top 5: 5
2016: 37 | 2015: 10 | 2014: 8 | 2013: 11 | 2012: 6 | 2011: 12
Positie na [X] lijstjes: [32]: 124 | [49]: 43 | [73]: 14
Spotify: A Rush Of Blood To The Head by Coldplay on Spotify - open.spotify.com
Na een vlaag van collectieve verstandsverbijstering is Coldplay dit jaar weer terug waar het al zo vaak stond: de top 10. En bijna had Coldplay drie ijzers in het vuur, want X&Y is dit jaar de ‘loserplaat’ op plek 51. In tegenstelling tot Viva la Vida, dat niet eens de top 200 haalt.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 9. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006) | 1037 punten | 20x genoemd
Nr. 1 van: Snoeperd | Aantal keer Top 5: 4
2016: 12 | 2015: 7 | 2014: 4 | 2013: 6 | 2012: 10 | 2011: 21
Positie na [X] lijstjes: [32]: 43 | [49]: 15 | [73]: 10
Spotify: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not by Arctic Monkeys on Spotify - open.spotify.com
In het verleden heeft Favourite Worst Nightmare de top 40 nog gehaald, maar die moet dit jaar genoegen nemen met een teleurstellende 85e plaats. Humbug doet het met een 780e plaats al helemaal belabberd. Last Shadow Puppets eindigt net buiten de top 100.
Hun debuut daarentegen is weer terug in de top 10 te vinden
https://www.dropbox.com/s/p7sdb4kwsm9uakh/Gelijk.png?raw=1 8. Joanna Newsom - Ys (2006) | 1082 punten | 13x genoemd
Nr. 1 van: arcade monkeys, Ataloona fatima, niels94, Tom. | Aantal keer Top 5: 8
2016: 8 | 2015: 15 | 2014: 16 | 2013: 25 | 2012: 23 | 2011: 18
Positie na [X] lijstjes: [32]: 7 | [49]: 12 | [73]: 7
Spotify: Niet op Spotify
Slechts dertien keer genoemd, maar wel vijf keer bovenaan. Vorig jaar was ze voor het eerst in de top 10 te vinden en dit jaar consolideert ze die plek. Waarmee ze wederom het hoogste genoteerde album uit 2006 is. In tegenstelling tot elders op het forum.
Nr. 1 van: ari1982, Jan Wessels | Aantal keer Top 5: 5
2016: 37 | 2015: 10 | 2014: 8 | 2013: 11 | 2012: 6 | 2011: 12
Positie na [X] lijstjes: [32]: 124 | [49]: 43 | [73]: 14
Spotify: A Rush Of Blood To The Head by Coldplay on Spotify - open.spotify.com
Na een vlaag van collectieve verstandsverbijstering is Coldplay dit jaar weer terug waar het al zo vaak stond: de top 10. En bijna had Coldplay drie ijzers in het vuur, want X&Y is dit jaar de ‘loserplaat’ op plek 51. In tegenstelling tot Viva la Vida, dat niet eens de top 200 haalt.
sebas schreef:
De intieme sfeer van Parachutes is gebleven maar A Rush Of Blood To The Head is grootser, gevarieerder en vooral steviger. De stuwende pianoklanken van Politik vormen de inleiding voor een geweldig album.
De nummers houden het midden tussen tedere liefdesliedjes en felle protestsongs. Dat resulteert in elf gepassioneerde hoogtepunten. De ogenschijnlijk eenvoudige arrangementen geven de muziek van Coldplay iets menselijks. De band beheerst de kunst van het weglaten als geen ander. Het gitaarintro van In My Place bestaat uit slechts drie noten, maar deze drie noten vormen een melodie die je niet meer loslaat.
De intieme sfeer van Parachutes is gebleven maar A Rush Of Blood To The Head is grootser, gevarieerder en vooral steviger. De stuwende pianoklanken van Politik vormen de inleiding voor een geweldig album.
De nummers houden het midden tussen tedere liefdesliedjes en felle protestsongs. Dat resulteert in elf gepassioneerde hoogtepunten. De ogenschijnlijk eenvoudige arrangementen geven de muziek van Coldplay iets menselijks. De band beheerst de kunst van het weglaten als geen ander. Het gitaarintro van In My Place bestaat uit slechts drie noten, maar deze drie noten vormen een melodie die je niet meer loslaat.
https://www.dropbox.com/s/933x0ggqmdzj650/Gestegen.png?raw=1 9. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006) | 1037 punten | 20x genoemd
Nr. 1 van: Snoeperd | Aantal keer Top 5: 4
2016: 12 | 2015: 7 | 2014: 4 | 2013: 6 | 2012: 10 | 2011: 21
Positie na [X] lijstjes: [32]: 43 | [49]: 15 | [73]: 10
Spotify: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not by Arctic Monkeys on Spotify - open.spotify.com
In het verleden heeft Favourite Worst Nightmare de top 40 nog gehaald, maar die moet dit jaar genoegen nemen met een teleurstellende 85e plaats. Humbug doet het met een 780e plaats al helemaal belabberd. Last Shadow Puppets eindigt net buiten de top 100.
Hun debuut daarentegen is weer terug in de top 10 te vinden
Maartenn schreef:
Ik ben ook om. Iedere keer als ik deze plaat opzet is het weer een feestje. Ja, de heren zijn nog jong, ja, dat is te merken aan de onderwerpen van de teksten. Het creatieve taalgebruik van Turner doet dat overigens allemaal vergeten.
Maar wat maakt het uit? De onbevangenheid van een groep jongens die met dit energieke album de basis leggen voor het veroveren van de wereld is een genot om naar te luisteren. Dit album heeft definitief een plekje in mijn top10 verdiend.
Ik ben ook om. Iedere keer als ik deze plaat opzet is het weer een feestje. Ja, de heren zijn nog jong, ja, dat is te merken aan de onderwerpen van de teksten. Het creatieve taalgebruik van Turner doet dat overigens allemaal vergeten.
Maar wat maakt het uit? De onbevangenheid van een groep jongens die met dit energieke album de basis leggen voor het veroveren van de wereld is een genot om naar te luisteren. Dit album heeft definitief een plekje in mijn top10 verdiend.
https://www.dropbox.com/s/p7sdb4kwsm9uakh/Gelijk.png?raw=1 8. Joanna Newsom - Ys (2006) | 1082 punten | 13x genoemd
Nr. 1 van: arcade monkeys, Ataloona fatima, niels94, Tom. | Aantal keer Top 5: 8
2016: 8 | 2015: 15 | 2014: 16 | 2013: 25 | 2012: 23 | 2011: 18
Positie na [X] lijstjes: [32]: 7 | [49]: 12 | [73]: 7
Spotify: Niet op Spotify
Slechts dertien keer genoemd, maar wel vijf keer bovenaan. Vorig jaar was ze voor het eerst in de top 10 te vinden en dit jaar consolideert ze die plek. Waarmee ze wederom het hoogste genoteerde album uit 2006 is. In tegenstelling tot elders op het forum.
Koenr schreef:
En een half jaar later gooi ik hier toch het laatste halfje bij.
In het begin was ik nogal sceptisch. The Milk-Eyed Mender was heel erg mooi, maar met de toevoeging van flink wat orkestratie zag ik Joanna's muziek al snel in vervelend bombasme verzanden. Gelukkig bleek daar niks van waar en is de toevoeging van het orkest niet alleen subtiel genoeg, maar vooral érg sterk. Het geeft het album zelfs flink wat meerwaarde, iets waar ik vooraf bijna niet op durfde te hopen. Joanna heeft zich verder ontwikkeld en plaatst zich met deze plaat definitief buiten het ‘freak-folk’ hoekje. Het hele album staat vol prachtige muziek, en de composities lijken soms haast perfect.
En een half jaar later gooi ik hier toch het laatste halfje bij.
In het begin was ik nogal sceptisch. The Milk-Eyed Mender was heel erg mooi, maar met de toevoeging van flink wat orkestratie zag ik Joanna's muziek al snel in vervelend bombasme verzanden. Gelukkig bleek daar niks van waar en is de toevoeging van het orkest niet alleen subtiel genoeg, maar vooral érg sterk. Het geeft het album zelfs flink wat meerwaarde, iets waar ik vooraf bijna niet op durfde te hopen. Joanna heeft zich verder ontwikkeld en plaatst zich met deze plaat definitief buiten het ‘freak-folk’ hoekje. Het hele album staat vol prachtige muziek, en de composities lijken soms haast perfect.
* denotes required fields.