Dit is een album vol met de grootste rockclichés het heeft dan ook al mijn verwachtingen ingelost. De verschillende gastartiesten maken het geheel dan nog eens onsamenhangender dan het al was.

Dit lijkt op collectie apparte songs die voormij geen goed beeld scheppen van het talent die deze man heeft.

Jammer maar ik vrees dat Slash niet meer met wereldschokkende platen of songs op de proppen zal komen.

Het album heeft wel enkele rockers maar zoals al reeds gezegt hierboven duurt de plaat te lang. Het begint sterk met Neither Can I en Good to Be Alive. Deze eerste song met zo'n 7 minuten speel tijd is wel al naar de lange kant toe.

Verder begint de plaat wel wat in herhaling te vallen en de overige songs blijken dan ook allemaal op elkaar te lijken. De zanglijn komt hierdoor ook niet meer overtuigend over en de plaat sleept zich naar zijn einde.

Score zal dus een 2,5 a 3 sterren zijn voor dit album, ik zal het toch op 2,5 houden.

Dit album moet gewoon gehoord worden door iedereen die muziek lief heeft. Dit is in mijn ogen een plaat die de muziekwereld heeft verandert. You love it or hate it maar hij heeft Soul naar RnB gebracht.

Het moet gezegt worden dat ik ook niet echt een RnB fan ben maar er zijn toch hier en daar enkele parels in dat genre te vinden, zoals deze plaat.

Zoals al eerder werd aangehaald en je hierboven kunt zien bevat de plaat 21 liedjes, waarbij je al snel zou denken dat ze gaan tegensteken, maar dat is helemaal niet zo.Stevie Wonder slaagt erin om je gedurende de hele plaat te blijven boeien, wat heel moeilijk is met zoveel liedjes.

Toppers zijn voor mij ook Sir Duke en Isn't She Lovely, Village Ghetto Land maar ook helemaal niet te vergeten Black Man natuurlijk een protest song over rascisme en het nodeloze daarvan.

Fantastische plaat van 4.5* met toch wel optie op een 5*

Ik heb deze cd recent gekocht op een rommelmarkt voor nog geen 2 euro. Ik had Stijn ooit eens gezien op een gratis festival, Student Welkom een paar jaar geleden in Kortrijk en voor 2 euro wou ik mij nog wagen aan zijn cd.

Nuja de cd valt op zich zeker mee, jammer dat er geen uitgebreide teksten zijn, want de muziekfragmenten vind ik zeer aanstekelijk.

Het is een zeer Belgische plaat geworden vind ik zelf. Waarom een Belgische plaat vraag jullie je af wsl. Dat is simpel omdat het eigenlijk een mix-mashje is van alles en nogwat, kijk naar Daan die maakt ook van die mengelalbums.

Je hoort er vanalles in van Electro tot Funk tot gewone Pop etc... De vergelijking met Prince is nooit echt ver. Ook mijdt Stijn de taalbarriere niet integendeel zelf hij zingt zowel in het Nederlands, Frans als in het Engels.

Het resultaat is een zeer aangename cd, met niet echt veel speciaals gewoon een toffe lay-back sfeer die opgebouwt wordt in 40 minuten. Van een ding ben ik wel meer overtuigt na het beluisteren van deze cd dat is dat deze Stijn is zo'n artiest die je moet live zien om hem naar waarde te kunnen schatten. Gelukkig heb ik hem dan ook live gezien, want die emoties komen er maar gedeeltelijk uit op deze cd.

3 à 3.5 voor deze plaat maar dan voorlopig toch een 3.