Mijn eerste kennismaking met deze muziek verliep ongeveer gelijk als indertijd met de eerste maal dat ik Big Black hoorde (ook al is de muziek niet direct vergelijkbaar). Een buitengewoon ongemakkelijk gevoel, echt oprecht nare muziek die je van je stuk kan brengen, en dat in mijn geval ook deed. Xiu Xiu maakt onaangename muziek in de beste zin van het woord.

Live zijn ze trouwens een stuk aimabeler. Ik verwachtte het spreekwoordelijke hoopje mens met veel apparatuur om achter te verschuilen, maar niets bleek minder waar. Jamie Stewart is een buitengewoon energieke podiumverschijning, haast een sportschool-type. En het bleek zowaar mogelijk om de bezongen ellende uit de nummers op zo'n wijze te brengen dat je met een monter gevoel de zaal weer uitstapt.

Voor de rest kan ik me wel aansluiten bij wat mensen hiervoor over Xiu Xiu schrijven, het is een bizondere band en wat mij betreft is deze CD ook hun meest geslaagde (wel jammer dat ie aanvangt met een van de mindere nummers, waar The Cure iets teveel in doorklinkt). Mijn favorieten: het tekstueel uitermate bizarre titelnummer, en de zeer wrede anti oorlogs-song 'support our troops'

"why should I care if you get killed"