menu

Hier kun je zien welke berichten Cabeza Borradora als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Zita Swoon Group - Wait for Me (2012)

4,5
Ik was niet van bij de eerste keer weg met dit album. Ik luister al eens graag een schijfje uit wat onder de ruime noemer "wereldmuziek" valt, en wat me aanspreekt bij veel Afrikaanse muziek is, ondanks de miserie die het soms als onderwerp heeft, er toch meestal een positieve, optimistische "vibe" in de muziek zelf zit. Het kenmerkend Afrikaans optimisme, ondanks al de te verduren en omringende "shit" in het leven, is iets dat je warm maakt, iets dat je je goed doet voelen. Dit is waar ik me vergist had in mijn verwachtingen bij dit album. Ik had meer "wereldmuziek" verwacht, en het daarbij gaande gevoel bleef voor een groot deel uit. Dit is namelijk veel meer een "typisch" (voor zover je hier bij Zita Swoon van kan spreken natuurlijk) Zita Swoon album dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. De belangrijkste "feeling" van dit album wortelt vooral in de westerse blues (europese zowel als amerikaanse), zoals we gewend zijn van Stef Kamil. Afrikaanse instrumenten en ritmes kleuren de muziek in, geven vanzelfsprekend iets "afrikaans" aan de muziek, maar niet het zonnige, het hoopvolle. Neen, dit is bij wijlen erg zwarte (gaat niet over een huidskleur) en bittere muziek. De stem van zangeres Awa Démé (die ik eerst, in het kader van het zoeken naar the positive vibe , ook niet goed vond) draagt hier ook dikwijls schitterend toe bij. Haar bij tijden soulvolle, met pijn en woede doordrongen krachtige vocals (zie ook al in, de weliswaar meer poppy, openingstrack Sababu) hebben een onmiskenbaar afrikaanse klank, maar schreeuwen "blues" in de oer-betekenis van het woord. Kippevel.
De songs en arrangementen zijn schitterend, met oog voor detail uitgewerkt, en muzikaal valt er dan ook bij elke afspeelbeurt weer iets nieuws te ontdekken. Ook in de songs die bij een minder aandachtige beluistering de indruk kunnen wekken van wat simpeler of minder interessant te zijn. Alhoewel het dus zeker geen "zomerplaat" is, zit er, ook al weer in de goede Zita Swoon-traditie, genoeg afwisseling in. Er komt natuurlijk toch ook al wel eens een een straaltje afrikaanse zon binnenvallen en er kan al eens een danspasje gezet worden bij deze meltingpot van muzikale genres en invloeden. Kortom, een nieuwe Zita Swoon op zijn best, dit keer ontsproten uit een stevige kluit afrikaanse wortels.