Pracht van een plaat en het album zou ik zelfs omschrijven als een van de beste in haar repertoire.

Hij krijgt van mij 4,5 sterren, het halfje gun ik het niet want het duurt soms te lang om hem helemaal te beluisteren.

Van Pink Floyd kende ik altijd enkel maar The Dark Side Of The Moon en The Wall. Maar nu toch deze ontdekt, technisch mss niet sterk, maar de sfeer die ze scheppen is buitengewoon. Vooral als je kijkt naar wat voor innovatie ze brachten. Lange nummers, gitaarintro, concepts, ...

Er zit voor mij niet echt een slecht nummer bij, 4,5 bij de volgende luisterbeurt wss wel een 5!

Superalbum, maar blijft toch op 3 staan achter surfer rosa en doolittle. De eerste twee albums vind ik naar mijn bescheiden mening veel rauwer en harder. Maar dit album is gewoon ook een klassieker! Toch weer "de echte pixies sound"!

Doolittle van de Pixies is een van de weinige albums die ik keer op keer op repeat kan zetten en ernaar kan blijven luisteren. Eerst krijg je Debaser te horen waar je direct in mee bent door die mega basslijn in het begin in de intro en dan de geniale uithalen en teksten van Black Francis. Got me movin, slicin up eyeballs, girl is so groovin don't know about you, but i am un chien andulusia, ...

Dan een van de nummers waar ik het meest energie van krijg, waar ik helemaal opgefokt door kan geraken. Tame en het blijft maar gaan met die fantastische basslijn van Kim ... Dan krijgen we Wave Of Mutilation dat start met Kim die een lijn van de tekst zingt en waar Black Francis het direct overneemt. But i sail away, on a wave of mutilation.

Dan weer het fantastische I Bleed met de fantastische openingszin as loud as hell, i am ringing bell. Dan de gitaren die er doorkomen en dan weer Here Comes Your man dat eventjes wat rustiger is maar toch nog uptempo. there is a wait so long, here comes your man en zo blijft het maar verder gaan zonder een slecht nummer. Het album is fantastisch opgebouwd, en toch wel een van mijn favorieten. Diegene die hem nog nooit hebben beluisterd missen wel iets!

Ik heb nog altijd niet uitgemaakt welke mijn voorkeur heeft Doolittle of Surfer Rosa. Maar ik wil gewoon niet kiezen, hoe geniaal zijn deze 2 albums wel niet. Bij nummers als gigantic of Where Is My Mind begin ik spontaan gewoon mee te brullen, springen, ... Het nummer gaat zo diep als het maar kan, het neemt je helemaal mee en laat je gewoonweg sprakeloos achter. De andere nummers zijn ook van een hoog niveau. Wat een band The Pixies!

Ik heb al een aantal jaren een band met dit album. Het bezit alles in mijn ogen, fantastische teksten, mooie maar opzwepende muziek in sommige nummers. Gastartiesten die weten wat ze doen, Thom Yorke dus. En de stem van PJ Harvey, die alle nummers toch draagt door haar stem.

4,0*

Het is en blijft een geweldig album met geweldige teksten en beats. Ik heb het ondertussen toch al veel beluisterd en elke keer kom ik weer tot een nieuwe ontdekking van een andere sample of beat die ik herken. De verscheidenheid aan beats en het concept achter sommige nummers, en elke keer klinkt het nog wel fris. Het is al oudere hiphop maar op een of andere manier blijft het fris klinken. De productie zit ook heel goed. De wisselwerking tussen Chuck D en Flavor Flav zit goed in elkaar en daar dan de beats en de scratchs van Terminator X bovenop. Dikke 5 sterren verdiend!