G-Town Madness heb ik voor het eerst gehoord met het nummer 'Locked Down'. Niet eens een van de oudere nummers, maar ik was toendertijd nog te klein om al die namen te kennen en heb me er pas later in kunnen verdiepen. Locked Down heeft misschien alleen daarom wel al een speciale waarde voor me, omdat ik het ook vroeger al een geweldig nummer vond. En nu nog steeds trouwens. Rond 1.30 een erg gave break met een hip-hop sample en een geweldig muziekje erbij. Daarna de o zo bekende melodie. Erg lekker nummer.
De andere nummers kende ik niet eens, maar klinken ook prima. Vooral Shot Up In The Brain heeft een lekker sfeertje met een zweverig geluid tussen de kicks door. Melodietjes klinken ook erg goed, vooral na de vierde minuut stampt het nummer heerlijk door.
Smoked is dan de minste track. Beetje aparte track die hier nogal opvalt en helaas in negatieve zin. De constant herhalende geluidjes klinken niet heel lekker en passen niet echt thuis op dit plaatje naar mijn mening.
Voor de eerste twee tracks toch nog een 3.5*

Ik ben ook geen speedcoreliefhebber (heel af en toe dan een nummertje) maar dit klinkt inderdaad ook best goed. Ik heb overigens wel nog meer extreme nummers gehoord (Komprex & Frazzbass, Noisekick, ook Gabba Front Berlin heeft wel hardere nummers geproduceerd me dunkt), maar Lacrima Mosa Est komt eigenlijk best lief over en dat komt door het klassieke melodietje. Inderdaad een prima nummer. Bloodstorm lijkt er vrij veel op, maar is toch een tikkeltje minder in mijn oren.
De Nederlandse Hellseeker kende ik nog helemaal niet, maar dit was ook geen troep. Forever is wel wat steviger dan de GFB, maar ook hier is tussen de vele kicks door nog een melodie te bekennen. Niet slecht, maar goed is dit ook niet helemaal te noemen. Into The Dark is haast nog sneller, maar bevalt vanaf het begin al goed, met een donker geluid, denk hierbij aan een kerkhofmuziekje uit een film. Voeg hier zo'n 1500 kicks aan toe en je hebt een prima Speedcorenummer.
Best leuk project geworden. Geweldig is het niet, maar alle nummers vond ik de moeite waard en zal ik vast nog wel eens vaker beluisteren.
Ook van mij 3 sterren.

Blade Runner is vergeleken met de andere nummers eigenlijk nogal traag, terwijl het nummer het tempo heeft van een relatief snel Hardcore nummer. Leuk nummer met goede kicks en leuke geluidjes.
2e Nummer is al stukken sneller. Aparte stijl heeft dit nummer: wel erg snel en hard, maar door de melodie niet erg bruut en donker, zoals je wel zou verwachten. Verveelt ook niet snel door de snelheid en genoeg het nummer is goed afgewisseld.
The Outer Zone heeft hardere kicks, maar is qua snelheid maar iets langzamer. Goed melodietje erbij ook.

iGoa kende ik niet. Lijkt wel wat op GFB als ik deze nummers zo hoor. Schwarze Essenz heeft een erg tof doch simpel melodietje die af en toe langs komt. Enorme snelheden worden hier ook bereikt, maar dit gaat wel ten koste van de bass, wat dan wel weer jammer is. Toch een zeer geslaagde track.
Testphase 1 is wat minder. Ook zeer snel, maar de melodie is wat minder.
Het laatste nummer is nog weer minder. Een vrij saai nummer, met afwisselende kicks, maar niet echt een melodie (wel wat voorbijzoevende geluiden).
3*, maar GFB heeft het beste werk verricht.

Alle nummers bevallen goed, maar er zit te weinig variatie in en dat is erg jammer. Gnashing opent erg sterk door je ter verrassen met een sterke kick en beukt een heel eind door.
Tainted Soul heeft ook lekkere kicks en prima geluidjes tussendoor. Lekker rauw ook.
Cheery Tale 2009 begint ook weer kalm, maar eenmaal losgegaan niet meer te houden. Erg gaaf ritme in het type kicks wat hiervoor ook voorkomt. Het ritme draagt hier ook het hele nummer. Veel meer zit er niet eens in, hier en daar een sample en bijgeluiden, maar dat is ook niet nodig.
Broken Down 2009 is een traag nummer. Lange kicks die nagalmen tot de volgende weer begint.
Het laatste nummer is het meest opvallend op deze EP, omdat het niet meer erg duister klinkt. Komt voornamelijk door de voicesample over wiet.
3.5*