Een anthem bundel voor het Q-Dance feest Q-Base met 5 verschillende stijlen; Hardstyle (tegenwoordig het populairste genre op dit soort evenementen dus zijn er 3 anthems nodig ), Hardcore, Crossbreed, Hard Techno en Electro.
Ben er zelf ook geweest overigens. Fantastisch feest en voor ieder wat wils. In mijn geval stond ik de halve nacht in de Crossbreed hangar. De Hardstyle heb ik maar wijselijk gemeden .

De Hardstyle tracks zijn niet echt aan mij besteed. Niet mijn smaak, nooit echt geweest ook, maar het overgrote deel begint me zo langzamerhand de keel uit te hangen. Een grote eenheidsworst. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Moet wel bekennen dat die Frontliner track best leuk is af en toe. Zit wel een degelijk anthemgevoel in wanneer de melodie aanwezig is. Die van Zany en Psyko Punkz zijn ronduit saai.

Voor het Hardcore-publiek heeft Endymion een anthem in elkaar geflanst. Ook dit is een meevaller, aangename kaas om het zo maar te zeggen, want hard is het al lang niet meer. Maar vooral vanaf de break is het wel een aangenaam stukje muziek. Prima in elkaar gebokst en een leuke melodie. Als die is afgelopen is er niet veel meer te genieten.

Dan het anthem voor de PRSCT area, wat mijn domein was op het feest zelf. Typische groeitrack, want ik was er in het begin nogal sceptisch over. Limewax is vrij minimalistische Drum n Bass (of Crossbreed) en dat is wel even wennen als je opgepompte Hardcore gewend bent. Kicked wel vrij diep door, wat natuurlijk een pluspunt is. En nogal 'vage' geluidjes zitten erin verwerkt, die je maar net moet kunnen waarderen. Wat wel teleurstellend is, is het gebrek aan een geschikte opbouw, dus met een fatsoenlijk hoogtepunt. Ik weet dat dit de stijl van Limewax is maar het is wel een anthem natuurlijk, waar je iets energiekers en gevarieerders verwacht.

Waldhaus werd gekozen voor de USB area (Hard Techno). Ken de artiest van een handvol producties, maar ben verder niet echt in het genre thuis. Moet ook zeggen dat ik het meer Industrial Hardcore vind dan Hard Techno, vooral door de distorted kicks. Ritmisch wel weer duidelijk Hard Techno, simpel 4x4 geknal en hier en daar een snare (valt de laatste tijd heel erg in de smaak). Verder niet melodieus maar de aandacht wordt getrokken door een korte voicesample die op 10 manieren wordt gelooped. Wel leuk, niet heel veel meer dan dat.
De afsluiter is Electro (of iets dergelijks), iets wat ik totaal niet volg en ook niet mijn smaak is. Toch een interessant nummertje. Cool deuntje en helemaal niet overdreven vrolijk, maar juist vrij donker en nergens over the top.


Mwoah, voor zo'n pakket met een paar muziekstijlen die ik niet volg een meevaller. 3.*

Op Hellfish na niet echt veel boeiends tussen deze EBM-stijlen. Ran-D maakt Hardstyle, ACTI Techno / Hardtrance, Mad Dog melodieuze Hardcore en Hellfish meestal UK Hardcore, maar hier niet. Dit zou ik meer onder Frenchcore scharen met wat UK invloeden daarin verwerkt. Hoe dan ook, dit is de enige track die genoeg ragt om echt effectief te werken voor mij.

Qore 3.0. Een nieuw feest georganiseerd door Q-Dance met hun visie op de huidige Hardcore-scene. De derde generatie ('90, '00, '10) vandaar 3.0. In mijn ogen een erg gaaf concept en veel meer liefhebbers zijn het met me eens. Maar het is niet zo eenzijdig als de meeste feesten, een grotere doelgroep. Niet alleen Mainstream, maar ook Industrial, Drum n Bass en Dubstep (en dan niet de populaire wobbelscheetjestroep die je veel langs hoort komen).

Er waren drie verschillende anthems gemaakt voor het feest; door Ophidian (Inception By Sound), Kasparov (Raw & Uncut) en door Sinister Souls (The Highest Technology). Alledrie een totaal verschillende sound en gericht op een andere stijl. Inception By Sound is een vrij moeilijk in te delen track voor de typische 'hokjesmens'. Het nummer doet wel industrieel aan met de originele bassline (en die kicks!), maar later komt er wel een mainstream melodie bij. De eerste keer dat ik de track in de trailer hoorde was ik compleet overdonderd. Een van de beste tracks van dit jaar. Raw & Uncut is mainstream, zoals je van Kasparov kan verwachten. Wel een lekker nummer. Hoewel de kick niet diep en hard genoeg is, bruist de track van de energie. De melodie is het sterkste punt, klinkt echt fantastisch. Beste track van Kasparov in jaren. Ik had nooit echt Dubstep geluisterd, maar Sinister Souls' nummer was dus Dubstep. Viel me niets tegen. Goede intro, juist geplaatste vocals en de Dubstepstukken op zich klinken ook goed. Niet echt een climax, maar over het algemeen wel een fijne plaat om zo nu en dan eens te luisteren.


Dan de compilatie (toch eindelijk ter zake),
2 CD's met 2 mixen die beide niet voor de liefhebbers van mainstream zijn, maar meer voor de liefhebbers van Industrial. In de eerste mix zijn nog wel een paar mainstream tracks te vinden. Freaks, Undisclosed, Raw & Uncut, Game Over en On The Edge zijn de meest toegankelijke nummers. Toch is er genoeg hard beukwerk te vinden en ook een aantal gloednieuwe nummers. Darkness Incarnate, The Silence en nog een paar andere tracks zijn nog niet eerder uitgebracht. De mix is behoorlijk gevarieerd en gaat van Dubstep via Industrial naar Mainstream terug naar Industrial en nog eens naar Breakcore. De mix blijft zo erg fris. Het opvallende is dat het ook nog erg goed klinkt en de overgangen perfect zijn. Het klink allemaal erg natuurlijk en er zijn geen lelijke overgangen te vinden. Noemenswaardig vind ik The Silence, vooral die break . Erg jammer dat die melodie niet meer wordt gebruikt daarna. Embrionyc is ook aanwezig, met Clubwalker, heerlijk nummer! Abandon is ook een parel van een track. Wat mij betreft een van de beste nummers van 2010, misschien wel de beste. Geweldige sfeer en die kicks, die melodie en die vocals. Het is erg energiek, maar ook emotioneel. On The Edge van Tha Playah is een van de meest populaire tracks dit jaar, de eerste melodie is enorm sterk en het nummer is in zijn geheel ook op zijn minst 'erg goed' te noemen. De afsluiting van de mix is ook goed gebeurd met Deathmachine's Remix van The Dark Industry. Snel, krachtig en vol allerlei bijgeluidjes laat deze track je een stilte na, waarna de mix is afgesloten.

De 2e mix is wat zwaarder over het algemeen en echt gericht op het Industriële gebeuren van deze tijd. This Is Not A Daydream (Gamma Edit) opent erg goed. Heerlijke melodie om van te dromen zo mooi. Daarna over naar Hard Techno/ Industrial. Ook hier is het mixwerk foutloos gebeurd. Het enige nadeel t.o.v. de 1e mix is dat er minder variatie is. Geen slechte mix, maar na de eerste mix is dit ietsjes eentonig, terwijl het wel allemaal goed klinkt. Anger (Ophidian Remix) brengt nog wat mainstream, wat wel even lekker klinkt tussen al dat duistere gebeuk. Verder naar het einde komt er meer Drum n Bass en Dubstep in voor. DJ Hidden doet het al helemaal goed, met Drastic. Dit nummer bevat Dubstep, Drum n Bass èn Hardcore. Enorm energiek en vol met geluidjes. Supertrack! Daarmee wordt de mix met een goed gevoel afgesloten.

Ik hoop dat er in de toekomst meer Qore 3.0 feesten zullen komen, want ik vind dit persoonlijk een van de beste concepten die er zijn in mijn interessegebied wat muziek betreft. Voor de 1e mix 4 dikke sterren, de 2e mix 3.5 sterren.
4*

QULT is het nieuwe kind van de massale dance-organisatie Q-Dance. Er zijn al verscheidene feestjes van geweest en de volgende stap is EP'tjes uitbrengen. De stijl valt een beetje te omschrijven als een mengeling tussen Techno, Electro, House en Hardstyle. Ze noemen het zelf experimenteel. Of dat het ook echt is... Tja, ik ben niet thuis genoeg in deze genres om dat te kunnen zeggen. Ik ken wel wat werk van Acti, die op z'n Subground label ook dit soort muziek heeft uitgebracht en Geck-e maakt natuurlijk al enkele jaren dit soort funky clubmuziek.

Veel van die kenmerkende vocalen in dit soort muziek zoals 'Drop, drop, drop it hard!' en 'Bring the noise!' alvorens de beat inkomt. Het is hier en daar best leuk, maar ik hoor af en toe toch van die Hardstyle-synths die me onderhand ècht de keel uithangen. Bij Audiofreq's track is dat het geval. Terwijl de rest van dat nummer best aardig is. Hetzelfde geldt voor de rest van de EP, al mis ik iets ècht spannends.
2.5*