Igneon's eigen werk hier laat eigenlijk wel wat te wensen over. Niet echt kunnen boeien is het probleem vooral. Zoals bijna altijd het geval is bij deze producer. Lang niet slecht, maar het komt over alsof het inspiratieloos is.
De Britse Tugie heeft 'The Illest' geremixed, die origineel op Samurai Brylkreem verscheen in 2011. Dijk van een plaat, waarvan de overtreffende Detest remix nog eerder uitkwam dan het origineel. De versie op deze EP overtreft geen van beiden en is alsnog erg sterk. Zegt genoeg over het niveau van de andere twee, om maar eens een tip te geven.

Aangename EP als je het mij vraagt. Ik had hier nog nooit van gehoord. De nummers hebben allemaal dezelfde stijl en de basses lijken ook veel op elkaar. Dat is eigenlijk het enige (maar wel zwaar tellende) minpunt. Er zit niet veel bas in, wat juist belangrijk is met deze muziekstijl. De melodietjes zijn goed en de sampletjes ook wel, ,maar erg jammer van de bas. Toch is dit een leuke plaat.

Loser is een goed nummertje dat lekker vlot doorgaat. Ergens in het midden ook een leuk klassiek muziekje dat wat extra sfeer schept. Het tweede nummer, The Dark World heeft ook een leuke melodie maar knalt ook niet echt. Phoenix is ook een leuk nummer waar iets meer bas in zit en ook lekker vlot gaat. Silence heeft ook weer dezelfde stijl qua bas, qua opbouw en qua melodietjes. Ook dit is een zeer aangenaam nummer.

Al met al is dit een prima EP die beter had kunnen zijn, maar toch is dit lang niet slecht.

Drie stijlen voor het Duitse feest 'Toxicator'. Hardstyle, Hardcore en Hard Techno.

Het Hardstyle anthem is erg slecht. Niet zoals ik ze wil horen, veel te generiek, melodie gaat nergens over en de kick zou maar zo gejat kunnen zijn van een andere producer van het genre.

Thorax' Hardcore anthem bevalt me beter, niets bijzonders, maar een heel stuk aangenamer om te horen. Melodie is sneller, wat hem een stuk prettiger maakt om te horen. Maar ik moet zeggen dat het nogal saai blijft.

Het derde anthem moet het Hard Techno anthem voorstellen neem ik aan. Dat kan ik er echter niet uit opmaken, bevat totaal niet de typische elementen. Het bonkt niet, het lijkt meer op iets versnelde Hardstyle. Toch is dit het leukste trackje hier. Het deuntje ligt fijn in het gehoor en het is dan ook meer een gewoon luisternummer. Niets om op los te gaan lijkt me, zeker niet voor de doorgewinterde Hard Techno liefhebber, die niet zo van de melodietjes en softe beats zijn.

Kan er nog net 2.5* uitpuren, maar daar houdt het echt mee op.

Sterke, flinke verzameling tracks uit de Dark. Descent./Noisj.nl stal! Een aantal nummers zijn alweer een poosje uit, maar dat mag de pret niet drukken. Vooralsnog genoeg nieuw materiaal om uren zoet mee te zijn.

Vooral erg overtuigend werk van Starving Insect, met zijn nieuwe nummer 'Overhead, Without Any Fuss, the Stars Were Going Out' welke het startschot mag lossen, met een extreem laag tempo en een fantastische 'climax' zo halverwege de zesde minuut op zo'n 100 dreunen per minuut. 'Nurturing The Cancer' is in dezelfde stijl, maar die is al een tijdje uit.

Ook 'The Bunker' van Dr. Strange, 'Treehuggers' en 'Chain Reaction' van Sound Abuse/Electronic Mind Expansion zijn favorieten.

Maar het hoogtepunt is zonder twijfel 'Was Wir Sind' van Weisses Rauschen, het geweldige duo bestaande uit Raum 107 en Embrionyc. Helaas schijnt dit de laatste track van hen te zijn, maar wel een om van te watertanden! Zoals niet ongebruikelijk is voor de twee ligt de speelduur boven de tien minuten, zodat er ruim de tijd wordt genomen om op te bouwen. Een melodie die vol melancholie zit en zich steeds verder ontwikkelt op geweldige wijze. Beste track van dit jaar wat mij betreft.

Vier sterren.

Een vinyl waar ik al lange tijd naar uitkeek. Stuk voor stuk oppergoede tracks. Laptop Duel viel me vorig jaar als eerste op op de CD DJ Partyraiser - Time to Raise the Party (2009). Geweldig nummer in de mix. Later ben ik te weten gekomen van de andere nummers en ben ik het nieuws van de nieuwe Meta4 (sowieso een indrukwekkend en bijzonder interessant label) nauwkeurig aan het volgen. Het enige wat wellicht een klein mispuntje is (reken ik de plaat echter niet op af) os dat de hoes weer hetzelfde is. Echter heb ik later een bericht van Tapage gelezen, wie zei dat dit is om geld te besparen).

Wolfman is een track met lekker duistere geluiden en een heerlijke sfeer. Het klinkt erg goed, maar dit is nog niet het hoogtepunt, eigenlijk zelfs de 'minste' track.

Subconsious van SPL & Ophidian vond ik al erg goed klinken op de previews. Lekker rustige sfeer, maar toch stampt het nummer goed door. De bijgeluiden klinken heel fijn; futuristische kraakpiepjes. De opbouw is heerlijk en de breaks worden keurig opgevuld door ook futuristisch klinkende vocals en een ambient achtergrond laagje. Daarna beukt het nummer door en komt het nummer echt lekker op gang.

Dan krijgen we een andere favoriet: Choice Mission van helden van The Outside Agency en Tapage. De kicks zijn erg krachtig en klinken zeeeeer fijn. Eerst een harde kick gevolgd door een lekker distorted kraakje. Afbouw gaat goed en rustig. Prachtige track.

Laptop Duel is hèt nummer waar ik al bijna een jaar op wacht. Nu eindelijk hier, en hoe!!! Weliswaar het kortste nummer hier, maar wat klinkt dit nummer hard zeg. Begint rustig, maar na enkele tellen een toffe vocal: ''Laptop Duel''. Daarna geweldige kicks met gave geluidjes erdoorheen. Daarna nog een vocal 'Laptop!'. En dan verandert de kick. Een van de beste kicks die ik ooit heb gehoord in het hele genre. Ook een van de redenen waarom ik al lange tijd uitkijk naar het nummer. In de break hoor je nog een sample uit een film en daarna barst het nummer los (met weer een andere kick, jammer eigenlijk). Na een tweede break komt die geweldige kick weer aanstormen, maar dan krijg je helaas toch door dat het nummer aan het afbouwen is, je zou graag nog meer horen. Toch verandert de kick nogmaals en eindigt het nummer met een laatste vocal.

Wat een meesterlijk EP'tje is dit. Dit is het beste van Ophidian (en de andere artiesten overigens ook).
4.5*, net geen 5*, door kleine tegenvallende stukjes in Wolfman en Subconsious.

Een nieuwe Issue uit de reeks van Meta4. Deze keer minder verwacht als deel 3. Ook minder goed helaas.

The One is de opener van de EP. en ook gelijk het zwakste nummer. Vrij saai industrieel gebeuk als je het mij vraagt. Wel de juiste vocals en de rest past ook allemaal goed, maar de kicks zijn niets bijzonders en het nummer komt niet echt goed op gang.
3*

The Room is al wat beter, maar vooralsnog niet iets memorabels. De mysterieuze geluiden zijn wel goed en de kicks zijn wat zwaarder dan in The One, maar het is allemaal gewoon te gewoontjes en te mak om echt goed te zijn.
3.5*

Inanimate is pas een goede track. Het was al meer dan 4 jaar stil rondom het Noorse Petrochemical maar met Inanimate zijn ze weer goed in het geheugen gegrift. Meer gepiep en geknars in dit nummer en dat hoor je al duidelijk vanaf het begin. Ook eens wat minder gewoon dat de andere tracks, met glitches en onregelmatigere ritmes. Iets wat je mag verwachten van het Meta4 label, wat toch wel een van de meest industriële labels is die er zijn. De break net voor de 2e minuut introduceert een drietonige melodie gevolgd door een vocal die op zijn beurt weer wordt vervolgd door een paar afwijkende kicks en op de achtergrond wordt opgebouwd naar een climax. Daarna komen de 'normale' knarskicks weer door met op de achtergrond lekker donkere geluiden. Voor de rest gaat het nummer door zoals je verwacht en gelukkig worden de donkere geluiden nog weer gebruikt.
4.5*

De afsluiter van de EP, Book Of The Dead opent ook sterk. Stil, maar erg sterk. Erg mooie melodie en lekker duister. De klinkjes die vanaf een halve minuut bij komen passen goed bij de donkere sfeer in het nummer en de kicks die even later ook van zich laten horen zijn ook prima. Ook hier is een leuk afwijkend kickje aanwezig. Jammer dat de tweede helft van het nummer niet veel bijzonders is, op de breaks na waar de duistere sfeer goed aanwezig is. Het nummer zou haast wel wat trager mogen zijn denk ik. Er is ook nog een onduidelijke vocal aanwezig tussen de kicks, die was ook niet nodig naar mijn mening. De outro is wel weer mooi met de klikjes en dat donkere melodietje.
4*


Ik maar er maar een kleine 4 sterren van.