Ook voor mij niets bekends. Inderdaad allemaal ruig geknal.
La Vie Est Brutal begint ook al meteen na een sampletje te knallen met flinke kicks. Erg lekker tempo ook.
Remix is nog toffer en begint met zeer toffe donkere distorted kraakjes en piepjes. Hard geknal weer, maar misschien een beetje eentonig. Toch een goed nummer.
I'm The Angry Man heeft een tof sampletje en met de subwoofer goed open Breakt je Face bijna echt . Leuk melodietje er later bij, maar geen standaard melodietje, maar gewoon een kort deuntje die niet verveelt.
Remix is iets minder misschien, maar ook dit is een ruige knaller met toffe geluidjes erbij.
Violent Outburst is ook een redelijk nummertje met een prima melodietje, maar de remix is beter. Nog ruiger en melodietje is leuk bewerkt.
Blue Shit heeft een sample van I'm Blue van Eifel ?? (weet getal even niet) die je vaag hoort door de kicks. Ook erg ruig weer. De remix heeft veel bliepjes en kraakjes en is absoluut niet geschikt voor de gemiddelde standaard hardcoreliefhebber, aangezien dit wel heel hard gaat.

Kei en kaihard plaat die ik ook niet altijd even goed vind omdat ik niet altijd in de stemming ben voor zulke harde nummers, maar als ik dat wel ben is een zeer goede plaat.
Twijfel nog tussen 4 en 4.5*, maar ik denk dat ik het voorlopig op 4 dikke sterren hou.

Scammer opent met korte diepe, net niet afgemaakte kickjes en daarna gaat het nummer los. Vrolijke geluiden en fijne kicks. De melodie is vrolijk en dat past ook wel bij de track. Lekker tempo, niet serieus en alles gaat behoorlijk soepel. Geinig trackje.

Pyometra is een vrij ruig nummer met een overstuurd geluid en een behoorlijk BPM. Geen aangenaam nummer, aangezien het veel te eentonig is en er niets gebeurd in het nummer. Als er wat meer afwisseling in zat, was het nog best een goede track geweest.

Poke Her Face Again is een goedkope rip-off van Lady GaGa's Poker Face. Een grappige poging maar dit is niet iets wat je kwalitatief goed kan noemen. Wel een fijn tempo en is nog redelijk gelukt om de vocalen er fatsoenlijk bij te laten horen (wel bewerkt, klinkt als Cartman uit Southpark).

Yo is te eentonig om te voldoen aan mijn eisen en is daarom ook prullenbakwaardig in mijn ogen. Het tempo is hier vrij traag, veel hoge geluiden die menig mens zal afschrikken door de irritante piep.

Bangin' To da Core heeft een fijn kickje dat apart klinkt en een fijn melodietje. De constant voorbijkomende vocal past wel in het nummer.

Twee nummers die echt de moeite waard zijn, de rest is niet veel soeps.
Ik geef 2 e een halve ster.

Bottoms Up begint erg leuk met een origineel kickpatroon gevolgd door wat voicesamples. Het middenstuk met het gezang is ook mooi gedaan en het melodietje is ook prima. Prima nummer geloof ik.
Eat Dizz is gewoon ruim anderhalve minuut saai geblaat.
Het derde nummer is ook leuk met wat gespeel van vocals van Bla Bla van Gigi d'Agostino. Een flinke kick zit er in en de bijgeluidjes gaan ook wel.
Put It To Music is ook een erg aangenaam trackje met een goed melodietje. Verder niet heel bijzonder, maar toch goed luistervoer.

Dikke 3*

Altijd weer leuke nummers van MOC.
Break is redelijk hard en niet zo vrolijk als het standaard werk van MOC , maar dit beviel me prima.
2e Nummer is wat meer naar de echt standaard Hardcore toe, maar beviel me ook goed.
A Way To RFX is zoals de titel al doet vermoeden een refix van de klassieker 'A Way Of Life' die in 2000 ook door MOC is uitgebracht. Niet heel bijzonder maar wat moderner dan het origineel.
Break is toch wel mijn favoriet door het toffe vocaltje en de ruigheid.
3.5*

Tracks als D.R.U.G.S., Locked Down en de alom bekende Guess Who's Back? vind ik toch wel memorabel hoor. Ook The Bad Guy is wel een van Promo's betere nummers. Heerlijk sampletje uit Scarface en toffe geluidjes.
Wat beweeglijker en minder volwassen is D.R.U.G.S. van Neophyte, maar wat een heerlijke knaller is dit toch. Maar wat een vreemde versie staat hierop. Heel lelijk geknipt, want in het begin al wordt een zinnetje gezegd 'I Said... en dan in een keer schreeuwt ie iets heel anders. De volledige versie van D.R.U.G.S. heeft dat niet. Maargoed, het is toch een zeer fijne track. Harde kicks, toffe vocals en een erg gaaf melodietje.
Ook Eardrumz is toch wel een van Outblast's betere nummers. Geen topper, maar toch...
Locked Down is denk ik toch wel de beste van G-Town Madness hoewel ''Fucked In This Ho'Shit'' ook zeer fijn klinkt. Hier ook een tof melodietje en een lekker sfeertje.
Ook redelijk opmerkelijk is Go. Het nummer in zijn geheel is niet zo bijzonder, maar dat tussenstuk met de melodie van Das Boot... Klinkt geweldig. Als dat langer gebruikt zou worden zou dit ook wel een van de beste nummers op deze CD zijn.
De tweede helft van de CD is toch wel wat minder. Veel saaiere en af en toe wat matige nummers. Wel leuk was dat in Buck Whylin' en X-Cited allebij een sampletje van DJ Sim had. Niet dezelfde, maar toh, het zijn wel leuke vocaltjes.
De rest is allemaal leuk luistervoer, maar niet opmerkelijk.
Iets minder dan deel 3 maar ook hier 3.5*

Net als zijn voorganger is dit zeker niet een van de minste uit de reeks. Het anthem van Catscan heeft een prima intro met wat futoristische stemmen en geluiden. Redelijk nummer, met een lekker melodietje, die spijtig genoeg -als de kicks invallen- verandert. Leuke vocals die die d.m.v. apparatuur verdraaid zijn.
Ophidian's remix van Day of Judgement is een zeer geslaagd nummer. Melodieus, maar ook hard. Geweldig melodietje met prima kicks erbij.
Criminal is het beste nummer van de nieuwe vinyl van Tommyknocker. Apart melodietje met aparte uitschietende geluiden. Beetje eentonig nummer misschien, maar niet slecht.
Het vierde nummer is de remix van een remix (ja je leest het goed)van het oorspronkelijke nummer van Human Resource. Het melodietje is hetzelfde gebleven, maar deze is wat harder dan de remix uit 2005. Dezelfde voicesamples weer, dezelfde opbouw, maar wat frisser en opgepoetst. Bekend melodietje ook, zullen de meeste kenners ook wel bekend voorkomen. Prima nummer weer, maar de vocal vlak voor het melodietje en de kicks is wel dom naar mijn mening.
Melodic Art is wederom een zeer goed Melodic Hardcore nummer die niet keihard is, maar wat subtieler.
Nummer 6 is voor mij niets bijzonders. Heel standaard, niets opvallends aan. Stukken minder als de vorige nummers.
Silence Surrounds Me is ook niet zo bijzonder. Wel een aardige melodie, maar verder een beetje the middle of the road.
Asskicked heeft een opzwepend melodietje. Klinkt ook goed en gaat lekker vlot door zonder al te veel onzin.
Nummer 9 is ook wat minder. Wat vocals, standaard kickjes en en vrij saai melodietje.
Pull the Strings is weer wat beter. Flinke kicks en een aardige melodie weer. Maar Tomcat & Rudeboy hebben wel al betere nummers geproduceerd.
Imperial is ook een lekker nummertje. Mooi melodietje en knalt best hard. Typische Playah samples (daar bedoel ik niets slechts mee) en de melodie komt van Evil Activities denk ik.
Mad Pimp is het eerste nummer dat ik ken van Hellsystem, maar hij produceert al jaren. Vrij origineel melodietje hier. Goede geluiden en een heel arsenaal aan 'Motherfucker!' vocals. Niet het intelligentste nummer dus, maar wel vermakelijk en voor mij dus wel geslaagd.
T-Junction doet het niet zo goed hier op Musicmeter, maar deze remix is best te pruimen. Niet zo goed als de remix van Crucifier, maar de voicesampletjes zijn wel leuk en het melodietje eigenlijk ook wel.
Unnecessary Sacrifice is ook wel een aardig nummer, met een aardige opbouw, maar verder wel weer een beetje middelmaat.
De Straightbackward VIP-Remix is een van de 5 nieuwe remixen van Noisemaker. Niet de beste remix, maar wel goede geluiden en kickjes. Beetje distorted melodie die wel goed klinkt en het mysterieuze muziekje in het midden is ook mooi.
Damage's remix van het bekende nummer 'Take U Back' is ook geslaagd. Nog steeds redelijk hard, net als het origineel maar het melodietje is opgepoetst en is misschien zelfs beter.
The Gift heeft ook een prima melodie, met wat vocals uit films, maar is niet echt bijzonder.
World Grid is denk ik het beste nummer van de hele CD. Keihard gebeuk met geweldige beats. De futoristische geluidjes zijn ook erg goed hier bij en de basslijnen zijn ook perfect. Wat een nummer...
CD 2
Korsakoff vind ik niet zo vaak echt goed eigenlijk en da gaat hier ook op, voor Daydream. Matig melodiewerk met wat redelijk standaard kicks en opbouw.
Fuck That Mashup vind ik weer heel wat beter. Intro gaat wel, maar daarna is het niet zo veel aan tot het melodietje eraankomt. Mooie geluidjes vormen de melodie die soms wat ongecontroleerd lijken, alsof er geen regelmaat in zit, maar dat is wel zo. Dit is een van Promo's betere nieuwe nummers.
Raw Generation is een pompeus beuknummer met dikke, volle bassen en 'Motherfuckin' Hardcore!' vocals. Klinkt wel goed hoor dit nummer, maar die vocals hoeven van mij niet zo nodig in zulke overmaat.
Brutal komt ook van dezelfde EP als Melodic Art. Goed nummer is dit, maar het melodietje dat zo goed is, komt helaas maar even voor. Spijtig, want het is echt een mooi, rustgevend muziekje.
Legend is ook een van de beste nummers. Harde kicks, met leuke vocals en een geweldig goed melodietje. Outro is wat minder, maar het middenstuk is helemaal top vind ik.
Untouchables is ook een leuk nummer zonder al teveel melodie, maar laat het werk meer over aan de kicks en de oppeppende gangservocals.
My Music is net als het vorige Nexes-nummer niet al te geweldig. Wat standaard werk, melodietje is wel aardig, maar daarvoor hoef je hem niet te luisteren, niet echt de moeite waard.
The Soul Collector is ook een heerlijk nummer. Heerlijke intro en leuke Fred Krueger voicesamples. Lekker melodietje naarmate het nummer vordert dat wel een tijdje duurt. Ook de outro is best goed met een leuke opbouw.
De Yes I Am Remix is ook prima met met redelijke geluidjes en vocals. Weer een beetje standaard, dat zeker, maar wel de moeite waard.
This Is The Day is ook een goed nummer. Lekkere kicks en een flink aanjagend geluid in het begin. De melodie is ook goed en de vocals ook wel.
Het nummer 'Bang Your Head Again' is niet zo goed. Melodietje gaat wel, voor de rest is het matig.
Having Fun is wel een goede track. Heerlijke kicks vliegen je om de oren als je dit nummer opzet. Bijpassend melodietje en vocals en een erg leuke opbouw.
Dr. Z-Vago's remix van Sacrifice is niet zo bijzonder. Wat leuke geluiden, dat wel, maar verder ook vrij standaard.
Corruption is net als het andere nummer van Tomcat & Rudeboy vrij knallend, maar verder niet opvallend.
Pression is niet zoveel aan, zoals ik eigenlijk altijd vind met nummers van Javi Boss. Saaie producties, niets geks te bekennen.
Undercover is wel minder dan Hellsysyem's andere nummer op deze CD, maar het is nog wel te pruimen geloof ik.
And Hell Followed (Crucifier Remix) is wel een lekker trackje. Harde beats en een mooi middenstuk. Leuk melodietje erbij en een mooie opbouw vlak voor het nummer losgaat.
De afsluiter is niet zoveel aan. Wel aardige kicks, maar er behalve gestamp gebeurt praktisch niets. Magere afsluiter.

Al met al is dit een zeer aardige compilatie met een heel arsenaal aan goede en zelfs zeer goede nummers, zoals de topper World Grid, of Legend.
4*, net als Pole Position.

Daar is 'ie dan weer. De nieuwe Masters of Hardcore. Ditmaal een vervolg op een eerdere editie, namelijk Pole Position, een jaar geleden uitgebracht. Ook hier staan weer een aantal zeer lekkere nummers op. Het Anthem van deze CD vind ik niet geweldig, maar toch een lekker nummertje. Outblast heeft ook weer een prima nummer afgeleverd met een sample van Linkin Park. Re-Style heeft ook goede nummers op deze CD. Zijn beste is Come True, maar ook zeker niet slecht zijn Planetgroover en Get It Cracking. Come True heeft een stevig tempo en een heel lekker melodietje. Met de kicks erbij vormt het een heerlijk Hardcore nummer. Ophidian heeft ook een zeer goed Remix gemaakt van Lenny Dee's '' Forgotten Moments''. Korsakoff heeft ook een nieuwe plaat afgeleverd en natuurlijk staan er dan ook op deze CD wat nummers van op. Voices is de beste. Flink tempo en doordravend melodietje. Haar andere nummer, Surround Me is ook goed, maar toch iets minder stevig. Een van de beste nummers is ''Lack Of Existence'' van Nosferatu en Mad Dog (waarom staat dat er niet bij hier?). In het begin een heerlijk bassje en daarna een prima melodietje erbij. Daarna wordt het even wat rustiger en komt er een hoog deuntje bij. Dat deuntje wordt helaas niet verder gebruikt, want het is echt een geweldig muziekje. Maar er komt al een ander melodietje bij die ook zeer goed is. T-Junction en broer Rudeboy (staat er ook niet bij..) hebben samen ook een goed nummer gemaakt. Nitrogenetics hebben onlangs ook een nieuw plaatje uitgebracht. Jammer dat ''Down Like Gravity'' hier niet opstaat, want die is nog beter dan dit nummer, wat overigens ook wel een goed nummer is. ''Present Danger'' is ook een prima nummertje. Tof melodietje en nog redelijk origineel ook. DJ D heeft ook al een paar goed nummers gemaakt. Hij heeft zichzelf met ''Disharmonic Harmony'' nog nooit overtroffen, maar dit nummer komt toch wel in de buurt. Organized Confusion is dan weer een slag minder. Niet slecht, maar staat me gewoon minder aan. Hellsystem heeft een heel herkenbare stijl door zijn hoge, ietwat krijsende melodietjes en de herkenbare kicks. Dit is wel een van zijn beste nummers. Heel tof melodietje en leuke sampletjes. UNDR_CRTL09 is een remix van Under Control. Wel een stuk minder helaas. Het mist de sfeer van het originele nummer. Best jammer. ''For the Headstrong'' is wel een heerlijk nummer die ook in mijn favorieten staat. Goed melodietje en heel energiek. D-Passion kan er ook wat van, dat bleek wel met zijn nieuwste CD. Dit nummer is ook prima. Life Blood Pain Death [Tymon Remix] is een aggressief nummer met brute kicks. Niet geweldig. Het nummer van Drokz is best een goede afsluiter. Lekker druk, en goede kicks. Ook de vocals zijn erg leuk. Het melodietje is ook toepasselijk.
'' Culture'' van T-Junction (en Angerfist) is een goede opener van CD 2. Delusion van Outblast (en Angerfist) is ook wel prima maar niet hoogstaand. ''Bloodlust'' wel. DJ Paul heet ook een nieuwe EP in de maak, want hier staat er al een nummer van op. Het nummer is als geheel niet zo geweldig, maar de sample van System Of A Down met Chop Suey! is wel heel goed. Jammer dat DJ Paul er een beetje een zooitje van maakt. Hellsystem heeft ''Maniac Killa'' wel goed geremixt. Herkenbare Hellstystem sfeer, maar nog steeds zo aggressief als het origineel. DJ D heeft een prima Anthem voor Dominator '09 gemaakt. Kasparov heeft 2 nummers gemaakt die erg veel op elkaar lijken, alleen de kicks zijn echt te onderscheiden. Dit is dan toch de minder goede versie van de 2. Promo's nummer is ook prima. Goede melodie en redelijk dikke kicks. Walking The Line vind ik ook een goed nummer door de melodie. Predator heeft onlangs ook het Anthem uitgebracht voor Syndicate. Tonight is een redelijk hard nummer. Bevalt wel heel goed door het dreigende melodietje en het hoge tempo. Day-Mar heeft ook een nieuw nummer. Bevalt alleen door de voicesample al goed. Break is een redelijk hard doorstampend nummer. Ook hier een goede sample en lekker hard ook. Drokz heeft een prima FrenchCore nummer gemaakt. Lekker vlot, goede melodieljn erbij en prima vocals. Akira heeft een overwegend matig nummer gemaakt. Akira maakt chaotische nummers met hoog tempo en veel breaks. Bevalt mij niet echt. Jammerlijke afluiter dus.

Goed nieuw deel dus. Geen slecchte nummers te bekennen, een enkele matige, maar grotendeel aangename en goede nummers.
4 ****

Jammer van het hoge Angerfistgehalte maar er staan wel aardig wat nog niet releasede nummers op. Dat is ook altijd het sterke punt van Masters Of Hardcore.

Het anthem is niet zo boeiend op de intro na en de remix is niet veel beter. Vrij saai en niets opvallends.
De nieuwe Outblast, Negative A & Counterfeit, Dyprax & T-Junction releases staan er compleet op en dat was te verwachten omdat ze allemaal onder dit label werken (op Negative A & Counterfeit na).
Meagashira staat er zelfs op en dit nummer is terug naar z'n oude stijl maar wel zo aangepast dat het niet oud klinkt. Heb nu al zin in de EP!
Partyraiser z'n bijdrage vind ik ook het vernoemen waard, meestal in produceren niet Wesley's sterkste kant, maar dit vind ik een erg lekker opzwepende track.


Net als altijd weer een lekker weg te luisteren compilatie zonder al te veel memorabel spul ertussen.

3.5*

Meagashira maakt in deze tijd toch wel enorm sterke nummers in mijn ogen. Heerlijk duistere en vooral kenmerkende stijl.

Allemaal degelijk werk, maar 'We Are Outsiders' steekt er ook voor mijn met kop en schouders bovenuit. Heeft wel iets van 'Phaseshift', maar hier is het herkenbare scherpe synthje veel aanweziger. Dreunt ook erg prettig door, beter dan 'E.G.O.', die weer wat zwakker aan doet. Vooralsnog wel bovengemiddeld goed, met de duistere geluiden en eindelijk eens vocalen die niet storend zijn. Het alias Project Omeaga staat voor wat donkerder spul, wat ook wel te horen is. Veel minder melodieus, maar meer industriële geluiden (hoewel dit nog redelijk tam is). Ietsjes repetitief misschien, maar ook niet dusdanig overdreven dat het storend wordt.

4 *

Meagashira is terug! Een tijdje geleden werd bekend gemaakt dat hij bij Enzyme Records is weggegaan, maar er was nog niet bekend bij welk label hij zou komen. Dat is dus Afterlife Recordings geworden, het nieuwe sublabel van Masters of Hardcore. Angeldust en Decipher & Shinra hadden al eerder op dit label EP's uitgebracht. Dit is dan toch wel de beste release tot nu toe!


Purified by Pain was een poosje geleden op de Masters of Hardcore compilatie uitgebracht, maar dat was een ingekorte versie. Je hoort al vanaf het begin dat het echt die good ol' Meagashira stijl heeft, maar het klinkt niet gedateerd, erg fris juist. Zeker tussen de mainstream van tegenwoordig. De kicks zijn niet geweldig, maar wel een leuke afwisseling tussen het gros van de mainstream kicks. Hij moet je ook maar net liggen. De synths zijn wel van hoog niveau. Die hoge angsaanjagende gierende gelaagde synths, was ook echt het kenmerk is van Meagashira. De melodie zelf is ook prima, maar echt uitstekend wordt het ook niet. Gewoon een erg degelijke 'mainstream' track. Ook geen standaard mainstream, vandaar de aanhalingstekens.

Punishment is echt zo'n track die je blijft onthouden. En dat is omdat 'ie bijna perfect is. Dit is een track die je doet denken aan Lost In Music. En dát is iets wat je bij heel weinig tracks hebt. De kicks in Punishment zijn erg goed, erg scherp en een lekkere punch. Het beste stukje van de track komt in de break. Meesterlijk synthesizer werk! Gierende geluiden vliegen je om de oren en de melodie die erbij is gemaakt is ook enorm goed. De vocals maken het geheel af. De sfeer die neergezet wordt kan het beste worden omschreven als een nachtmerrie. Het nummer zelf is echter eerder een droom. Hardcore van de bovenste plank.

Troy sluit de EP af. Dit is de slechtste track, maar vooralsnog geen bagger. Gewoon veel meer tussen de lijntjes, meer standaard. Kickje bevalt me niet echt, de melodie is niet geweldig en het geheel is gewoon niet in de Meaga-sfeer. Maar goed, Bertram zei zelf al dat het ook een festivaltrack was, dus voor een breder publiek. Daar kan ik mee leven. Ik luister Punishment dan wel een keertje extra

4*

2 Artiesten die me beide wel aanspreken. Ook deze plaat is in mijn ogen goed gelukt.
Who I Am is direct een lekker nummer met een tof melodietje en wat vrolijker dan de rest.
None To Give is al wat donkerder. Mysterieuze geluidjes, zware vocals en donkere kicks. Ook dit is een prima nummer.
Abduction is wel een van de beste Endymion nummers tot nog toe. Erg lekker nummer met een heel tof melodietje. Het beste nummer van de plaat.
Outasts is ook een zeer goed nummer. Ook dit is niet erg vrolijk, maar ook niet echt duister. Origineel melodietje in elk geval. Goede opbouw en leuke vocaltjes.
4 sterren voor deze plaat.

Productietechnisch weet Hoyer absoluut keurig werk te leveren, maar dit album viel me onmiddellijk toen hij uitkwam al tegen. Daarom niet volledig geluisterd destijds en nu maar eens een nieuwe kans gegeven. Nog steeds niet helemaal wat ik ervan had gehoopt helaas. Het komt regelmatig nogal zielloos en koud op mij over. Ik weet dat dit nou niet de meest frivole zomermuziek is, maar veel andere tracks in dit stijltje weten me wel echt te pakken.

Slecht? Nee, verre van. Ik denk dat ik gewoon lichtelijk ben teleurgesteld door mijn te hoge verwachtingen van dit album.

3.5*

PS: Iconoclast heeft wel een gigant van een climax overigens.

Free release op het Neerlandsche Meta0 label. Een leuk gebaar van meneer Hoyer, zeker als je ook nog bedenkt dat alle opbrengsten hiervoor worden doorgevoerd naar het goede doel voor de ramp in de Filipijnen vorig jaar.

De intro 'Outside' vind ik het mooist hier, hoe eenvoudig ook. Verder is 'Stone' ook heel lekker. Dat hoge synthesizergeluid geeft een jong en lieflijk karakter aan het nummer. Erg leuk.
'Etude' is een beetje de vreemde eend in de bijt. Dubstep is wel een van de laatste stijlen die ik van Meander verwacht.

Ruim 3.5*.

Leuke release weer van Meccano Twins.

Groundbreaker is de opener, een vrij rauw mainstream nummer. Over de synths ben ik erg positief, deze passen echt in het straatje van MT en zijn lekker distorted. Gaaf melodietje, vrij traag maar wel energiek door die tweede laag. De kick ramt ook wel goed, waarbij ook wel gelet is op het lagetonen gebied. Iets wat je lang niet altijd meer ziet (lees: hoort)

Gravediggers is al een tikkeltje vrolijker maar vooralsnog niet iets wat veel mensen zullen trekker denk ik. Er zitten een aantal leuke glitches in de track verwerkt en het tempo ligt ook niet al te hoog. De melodie is vrij kort, maar wel erg aanstekelijk. Wat de kicks betreft is het ook wel prima, al is deze wel iets makker dan degene van Groundbreaker (ook wel logisch wellicht, lettend op de titel).

Angerfist en Predator hebben Complex Man onder handen genomen, wat resulteert in leuk nummer, maar niet zo goed als het origineel. De melodie is hetzelfde, alleen is de synth wel anders, waardoor de melodie wat duidelijker naar voren komt. De kicks zijn wel een stuk minder, de standaard Angerfist kick eigenlijk. Ironisch genoeg hoor je wel een sample 'I just wanna innovate'.

De Illusion remix verslaat ook niet de originele versie, maar D-Passion heeft gelukkig niet al te veel veranderd, waardoor het alsnog een erg goed nummer is. Ook hier is de kick er niet beter op geworden maar de tweede melodie is identiek. De eerste is wel compleet nieuw.

Dan de laatste remix en tevens de afsluitende track. Dit klinkt een beetje als een opgefokte edit van Gamma Release. Sneller, maar niet krachtiger en zeker niet beter. Ook is de opbouw precies hetzelfde, nogal makkelijk. Een beetje jammer.

3.5*

Eindelijk! De vinyl was al een paar dagen uit, maar hij is net op het web gezet en gelijk maar binnengehaald. Dit is het tweede deel uit de 'Rage of the Elements' saga waar deze Italianen mee bezig zijn. Fire (Vuur), Air (Lucht), Ice (Ijs), Earth (Aarde), Thunder (Donder) en Water zijn de delen die moeten uitkomen. Ice is vorig jaar uitgebracht en de reeks zal over een jaar of 2, 3 denk ik klaar zijn. Ik denk iig niet dat ze ieder jaar maar èèn release willen uitbrengen. Ik verwacht (lees: hoop) zelfs dat er over een jaar een album komt met alle elementen erop. Zou ook een erg gaaf concept zijn.

Combustion is natuurlijk de topper. Erg goede drive, kan moeilijk stil blijven zitten bij het horen van deze track. Ook het donkere tintje ontbreekt niet, samen met de minimale, maar toch duidelijke Industrial invloeden. De kicks zijn kort en krachtig, geschikt voor een hoog tempo. De suis geluidjes die parallel aan de kicks liggen maken het een erg goed geheel. De break laat een vlot hoog deuntje horen, dat later verandert in een digitaal klinkende melodie. Ook dit klinkt erg lekker. Tussendoor zijn nog korte vocals ingevoegd die de track nog wat completer maken. De outro vind ik ook erg goed gekozen, niet erg moeilijk, maar gewoon weer hetzelfde stukje als de eerste reeks kicks dat later in tempo afneemt.

Ignite is de hoofdtrack. Deze is iets trager maar de kicks zijn wel enorm. De track klinkt wat rauwer. Ook geen melodieus nummer, meer een schor, schel geluid in verschillende toonhoogtes. Klinkt desalniettemin zeker niet verkeerd. Prima nummer, maar haalt het niet bij Combustion.

Delta Release is de donkerste track van deze release. Traag en niet voor iedere Mainstream liefhebber. De geluiden klinken wel goed en origineler dan het gros dat wordt gebruikt. Vind de break erg geslaagd. In het begin een hoge piep en daarna komen er geluiden bij die door de meeste als 'extreem vals' zouden worden bestempeld. Ik houd nu eenmaal wel van wat experimenteels (binnen dit genre) dus dit bevalt me wel. De kicks, ook niet onbelangrijk, mogen er ook zeker zijn. Ook hier geen goedkope standaard kicks, maar herkenbare beukende kicks.

Vind het overigens ook wel knap dat de gehele sfeer in de nummers passen bij de titel, alle nummers klinken warm en van hun vorige EP (Ice:Pain & Fear) klonk het allemaal erg kil en ijzig, terwijl het beide wel typisch Meccano Twins is.
Beter dan Ice. Voor deze 4 ****

Inderdaad een prima EP van het alias van Art of Fighters.

Time Has Come is lekker vlotte Hardcore met veel industrial invloeden. Echt een eigen stijl van Meccano Twins. Erg toffe melodie ook.
Pain & Fear vind ik wat minder, maar is nog steeds een degelijk nummer. Weer veel originele geluiden maar de intro vind ik best irritant eigenlijk. Gelukkig wel behoorlijke kicks en de melodie bevalt weer goed.
Gamma Release vind ik het best. Lekkere intro met die vreemde zuiggeluiden en die beats. Als het nummer echt begint ook erg toffe bijgeluiden. De melodie is ook redelijk origineel. Een van de beste nummers van de Meccano Twins wat mij betreft.

Veel originaliteit op deze EP en vooral Gamma Release stond behoorlijk lang in de top 10 van Hardtunes.com.
Er komen als het goed is nog een paar EP's van deze producers met de andere elementen (Aarde, lucht en vuur) heb ik ooit eens gelezen. Kijk ik ook wel naar uit.
Dikke 3.5* voor deze alvast.

Unneccessary Sacrifice was een redelijke EP, maar schiet nergens in uit. De maintrack was eigenlijk wel een van de minsten. Beats waren wel aardig, melodietje was niet zo vrolijk en heel uitgesmeerd zodat het niet te druk klinkt, maar een beetje tegen de Industrial aanligt, maar daar zijn de beats wel iets te snel voor.
Dissolution is al iets vrolijker, maar ook dit nummer is niet zo overdreven melodieus. Wel een leuk nummer over het algemeen. Ook de metaalklanken waren wel mooi erbij.
Magnitudo is al wat vrolijker maar het melodietje is wel goed dus dat maakt niet zoveel uit.
Beta Release moet wel een slecht nummer zijn want ik heb hem 1 keer beluisterd en heb hem kennelijk meteen weggegooid omdat hij niet meer op de computer staat en ik heb geen idee hoe hij ook alweer gaat.
*ff Youtupen..*
Wel een goede bas, maar melodietje staat me inderdaad niet aan. Jammer, want hier zit wel een goede beat in.
De EP is naar mijn mening best goed te noemen. Hier durf ik nog wel 3.5* aan te geven.

Ik vond E-Man [Mammouth Edit] op Operation Obliberate van The DJ Producer en vond het stukje erg goed klinken. Ik heb het ook de originele versie van E-Man gedownload en die lijkt er vrij veel op.

Het eerste nummer vond ik ook een aardige track. Lekker vlot gebeuk en een leuk melodietje inderdaad. Het andere nummer waar het mij om ging valt me toch een beetje tegen als ik deze vergelijk met dat stukje in de CD van The DJ Producer. De olifantengeluidjes vond ik juist wel geslaagd. Ook een flink tempo, met andere kicks dan in het origineel, maar wel erg weinig verschil verder.
Kleine 3 sterren.

Therapy is de hoofdtrack en tevens zonder twijfel mijn favoriete track van deze release. Door het hele nummer zijn atmosferische geluiden te vinden en een lekker traag tempo. De kicks klinken stevig en de melodie is erg sfeervol. Het rateltje klinkt ook erg lekker. Heerlijk nummer!

The Drumming is een Crossbreed-track. Leuk genre, maar ik heb betere nummers gehoord. Dit nummer is wat te mak en komt niet lekker op gang. Kicks zijn iets te slap en er zit niet veel energie in.

Flash Food is een beetje hetzelfde verhaal. Wel is deze iets beter, de melodie later in het nummer voegt wel wat toe en de kick is al beter. Voor de rest ook niet super.

Craftiest Trick is een stukje sneller en de kick heeft een goede punch. Veel meer energie dan in de voorgaande twee tracks en daardoor ook al beter.

Kleine 3.5*

Oeps was vergeten hier de beloofde review neer te zetten
Vooralsnog niet echt de moeite waard om een lange recensie voor te schrijven eigenlijk.

Wel een aardig plaatje maar ook niets meer. Enkel Street Revolution en Methadone Music zijn echt de moeite waard. Leuke melodietjes maar de kicks en vocals lijken erg veel op elkaar en zijn verder niet echt iets bijzonders. Hier gaan we vast nog wel meer van horen, maar ik zit er niet per se op te wachten.

3*

Niet zo'n plaat, maar van Miss Hysteria had ik ook niet anders verwacht eerlijk gezegd.
Escape is een best degelijk nummertje, met een aardig melodietje, maar verder is het niet iets speciaals. Particle Physics vond ik eigenlijk maar een slecht nummer. Slecht melodietje, matige kicks, maar ergens rond de derde minuut wel een mooie opbouw van zware bassen. Derde track is ook niet de beste.... Irritant gepiel is het vooral. Interstellar is wel een prima nummer, net als Escape. Lekker zware kicks en een prima melodie die ook nog eens redelijk origineel klinkt.

Er zitten twee nummers tussen die best aardig klinken, maar de rest is relatief slecht.

Tweede Moleculez release op D.D. en tevens de tweede keer dat hij een track met Embrionyc heeft gemaakt. Deze keer is het grootse, machtige gevoel van het geweldige 'Vengeance' ingeruild voor een mystieke sfeer met spacy sounds. Opnieuw een sterk nummer die zeker nog vaak geluisterd zal worden.

De samenwerking met Fiend zit ook vol met ongure duistere soundwaves, maar pompt wat minder stevig door. Beetje een opvallende beat ook, met dat geruis, maar vervelend is het niet. De achtergrondgeluiden vallen gelukkig genoeg op, ondanks het contrast.

The Relic is zo'n beetje de meest prominente persoon van het label, misschien zelfs wel van de hele stijl. Duidelijk herkenbaar ook in 'Time Paradox'. Het sterkste punt van dit nummer is die zeer onopvallende melodie net na de break. Een koptelefoon is dan ook aan te raden hiervoor, om alle details eruit te halen.

'The Exit' is een PCP-achtig nummer en dat is gelijk te horen aan die ouderwetse, flitsende bliepjes. Qua stijl wijkt het nummer nogal af van de vorige nummers, door de Techno-invloeden erin. Geen knarsende kicks, maar een cleane breakbeat. Toffe hypnotiserende, spookachtige synth ook, die regelmatig terugkomt.

Hoewel geen enkel nummer 'Vengeance', van 10^-9 weet te toppen, is deze EP in zijn geheel wel beter, wat vooral te danken is aan het feit dat hier geen enkele track solo geproduceerd is.

Eindelijk weer eens een nieuwe Meta4 release, één van mijn favoriete Industrial Hardcore labels. Deze keer eens weer een solo-EP. De Duitse Mortifer heeft al een aantal releases op zijn naam staan, maar is nooit echt bekend geworden. Deze plaat heeft daar denk ik wel enigszins verandering in gebracht, wat ook wel terecht is. Lekkere sound op deze release.

'Degenerate Era' opent vrij haperig maar even later volgt een break met een heerlijke Ambient-achtige melodie, welke overslaat in een machinale melodie, welke ook erg tof is. Kickje past er prima bij, rolt lekker door. Enorm lekker sfeervol nummer, ook gelijk de beste track van het EP'tje.

'The Greatest Power' heeft een stuk minder sfeer, maar is eerder een genadeloze beuker. Schraperige melodie, kick heeft een flink schurend geluid en niet al te vlot.

'Sinister Request' is weer wat rollender en minder stroef. Vooralsnog geen softe kick, maar hij mocht wel een beetje meer punch hebben van mij. De springende bliepjes liggen me ook niet zo, maar het blijft wel aardig door knallen. Minst plezierige nummer van deze plaat, te weinig effect om in het geheugen te blijven.

'Progression of Insanity' doet het qua ritme een stuk makkelijker, maar door die geweldige kick werkt het allemaal een stuk beter. De vocal net voor de kick erin beukt is goed gevonden, hoewe hij kort en simpel is. Even na de break wordt er een idiote melodie opgebouwd gevolgd door een heus Drum n Bass stukje, om vervolgens vrolijk verder te beuken. Denk dat die maffe melodie je maar net moet pakken, wat bij mij wel het geval is.

Als je de complete release op Bandcamp koopt, krijg je een verborgen extra remix van 'The Greatest Power', welke me beter bevalt dan het origineel. Het knarsende element blijft behouden, maar het tempo is omlaag geschroefd en er zit een ander achtergrondmelodie in. Zorgt voor veel meer sfeer en door het lagere tempo komt het nummer veel beter tot zijn recht.

Prima Meta4 release, maar het echte wachten is eigenlijk op een nieuwe Issue . Hopen dat 2013 wat interessants gaat brengen.

And I listened to pop music because I was miserable... Or I was miserable because I listened to pop music.

Briljant stukje kunst wat de anonieme (althans, voor de meesten ) Mute. hier neerzet. Een enorm gevuld geluid dat rijk is aan geknars, gepiep, gebeuk èn melancholische melodie. Lage bassexplosies in de intro om langzaam op te bouwen met angstwekkende sounds en op den duur begint er een ritme te ontstaan wat bij de vierde minuut duidelijker gestructureerd wordt. Het mooiste is nog de fenomenale climax na de break.
Blijft ook gewoon spannend voor de volle zeventien minuten, wat ook zeker niet onbelangrijk is.

Al tig keer opgezet inmiddels, maar blijft hoogstaand. 4.5* welverdiend.