Kasparov heeft in het verleden betere nummers uitgebracht naar mijn mening, al is dit ook niet slecht .
Magic, Intrusion en Nuke Them zijn denk ik wel mijn favoriete tracks van hem.
Die zijn te vinden op Kasparov - Intrusion (2007) en Kasparov - Nuke Them! (2008).


Pitch Black is Kasparov's visie op het BLACK Anthem gemaakt door The Prophet, ook wel bekend als Dov Elkabas. Het origineel heb ik niet geluisterd, ik interesseer me niet zo in Hardstyle, al zit er ook wel leuk spul bij. De melodie in het begin op de achtergrond is inderdaad een beetje duister, maar het is allemaal nog echt Hardcore voor het grotere publiek, dus niet te hard of te donker. De kicks klinken verder goed. De hoofdmelodie ook we wel, alleen de vocals bevallen me niet zo.

Here We Go is wat sneller qua BPM, maar ook de melodie is vlot en simpel. Vind de track over het algemeen wat te simpel en te makkelijk eerlijk gezegd. Wel een leuke opvuller verder.

Only Once heeft in de eerste helft een beetje een vreemde melodie. Er zit een duidelijke lijn in maar er komen verder allemaal geluiden bij in een surround-effect. De vocals vind ik wat minder. De hoofdmelodie na de break is prima.

3*

Enkel de titeltrack weet me enigszins te boeien. Introduceert zich goed en gaat dan ook als een trein door. Lekker zaaggeluidje en hoewel de synths die even later volgen wel apart zijn voor de niet zo doorgewinterde Hardcore-liefhebber klinkt deze ook goed. Voicesamples vullen de breaks op en voor de rest moet het nummer het van de melodie hebben, die gelukkig ook kwalitatief redelijk hoog ligt. De kicks zijn vrij stevig met een lekkere punch. Eigenlijk gewoon zoals het hoort bij Mainstream.

Before A Shot breid verder door in dezelfde stijl. Helaas wel slechter uitgevoerd. De melodie pakt me niet echt, de kicks klinken niet zo goed en het is vooral niet zo dynamisch als I'll Never Change. Vind die screech in het eerste deel ook niet echt lekker klinken. Geen slechte track o.i.d., maar lang niet zo pakkend.

I Shall Destory You is weer in de betere richting. Weer wat energieker, goede geluidskeuze alleen weer van die generieke vocals. Wat wel een pluspunt is zijn de melodieën. De kicks zijn weer lekker stevig en ook echt voelbaar (wat is hiermee bedoel is dat je bij veel mainstream tracks niet meer echt de lage frequenties voelt/hoort).

3.5*

Allebei twee kwalitatief goede Frenchcore tracks van de Italiaan Fabio Di Benedetto. Produceerde in het verleden ook wel Speedcore en aardig wat Terror, maar de laatste tijd heeft hij zich meer met Frenchcore bezig gehouden, ook al is er ook nog een behoorlijke Speedcoretoef (de snelle gitaren die Komprex vaak gebruikte in Speedcore) aanwezig. Het zal de kenners wellicht opvallen dat de titels verwijzen naar de Rotterdam Records producers Outrage (van Outrage & Prolaxx) en Prankster (winnaar van Rotterdam Records' 'Remiks kontest'). Ik vermoed dat Komprex een fan van deze artiesten is.

Outrage Respect opent met krachtige vocalen en tussendoor wat kicks en snares. Daarna barst het nummer los en er zitten eigenlijk niet eens zoveel elementen in. De vocals geven het nummer behoorlijk wat kracht en ze zijn ook goed gebruikt. De gitaren zijn ook aanwezig en klinken ook prima. De kicks zijn ook dik in orde. Erg pompeus en lekker zagend afgemaakt. Lekkere drive ook.

Worship the Prankster heeft practisch dezelfde opbouw en opent dus ook met vocalen met tussendoor wat opwarmkickjes (nog zonder bass eronder). Als het nummer hier losgaat klinkt het allemaal ook weer zeer 'warm', zoals de meeste Frenchcorenummers. Prima kick alleen niet dat lekkere zagende geluid van Outrage Respect. In de break komen er vocals bij die daarna constant bijdragen aan de track, gepaard met de kicks. Is ook goed gelukt bij deze track.

Ik zou qua opbouw niet zo'n hoog cijfer geven maar de drive in deze tracks is erg goed, kan moeilijk stil blijven zitten met deze nummers op. Twijfel beetje tussen een 3.5* en een 4*. Voorlopig nog wel een 4* maar ik vermoed dat het cijfer later toch iets daalt.

Fothermucker heeft best een tof sampletje, maar is aan de saaie kant. Wel leuke geluidjes af en toe, maar niet echt goed.
Andere Komprex track heeft wat elektrische gitaargeluiden en is flinke Terror. Ook dit is niet zo'n goed nummer, vrij saai en weinig te genieten.

909 Distortions zal wel slaan op het aantal beats of zo, want het zijn inderdaad erg distorted beats. Erg saai, rauw geknal hier. Niets meer, alleen beats.
I Just Wanna Fuck U is al beter. Wat Frenchcore-achtig, wat ik ook steeds beter ga vinden. Prima kicks, maar wel vrij saai en niet zo veel aan.

Allemaal wat magere nummertjes die al met al niet meer dan 2* opleveren.

Daydream kenden we al van de vorige Masters of Hardcore CD. Redelijk nummer, niet geweldig maar toch prima luistervoer. Voices vind ik dan toch beter. Wat harder, maar een tof up-tempo melodie. Heerlijk vlot doorstampend nummertje met leuke lieve vocals. Surround Me is ook in dezelfde stijl. Vrij hard en dezelfde opbouw etc. Ook dit is een lekker nummer, maar niet fantastisch. Het minste nummer is dan toch Daydream, ook al is dat nog niet slecht.
3 *