Goed album.

Een leuke verzameling liedjes van ABBA. Zo'n beetje alle nummers die ik ken van ABBA staan op dit album. Lang niet alles wat er op dit album staat vind ik mooi. Maar er staan toch wel een paar zeer leuke popdeuntjes tussen. Nergens word het echt goed. Daarmee bedoel ik dat het stuk voor stuk sterke nummers zijn, maar nergens weet het echt te grijpen. In zijn geheel een sterk album.

4,0*

Wat een ontdekking was dit voor mij destijds. Deze band opende met dit album een hele nieuwe wereld. De wereld van de Indie Rock. Een openbaring. Dit album weet me als geen ander te raken. Wauw. Wat was ik verwonderd, verbaasd, verrast, ontroerd toen ik dit album voor het eerst hoorde. Heerlijk gewoon. Dit is mijn muziek. Hier ligt mijn hart.

Intens meeslepend. Een onmiskenbaar meesterwerk. Instant klassieker. Woorden schieten tekort om dit album te omschrijven. Prachtig (concept)album. Schitterende, in elkaar overvloeiende, nummers. Ik kan geen enkel zwak nummer ontdekken. Favorieten van mij zijn Laïka en Rebellion.

Er valt niks op deze prachtplaat aan te merken, met uitzondering dat je helaas maar 47 minuten van deze schitterende muziek hebt. Er is al veel over dit bijzondere album geschreven. Ik kan nog meer schrijven, maar ik zal het niet doen. Wat ik bij dit album voel kan niet in woorden gevangen worden. In plaats daarvan laat ik het aantal sterren dat ik geef voor me spreken.

5,0*

Heerlijke ontdekking.

Met z'n tweeen weten ze toch nog aardig wat geluid te produceren. Gewoon lekkere rock, dat is wat deze plaat is. En om meer vraag ik ook niet. Gewoon een verzameling energieke catchy songs. In deze Box of Secrets zitten een paar mooie pareltjes zoals I Wish I Was Someone Better, It's Getting Boring by the Sea en ADHD, maar de plaat is niet overal even sterk en kent een aantal zwakke momenten.

Desalniettemin leuke plaat. Klinkt naar meer.

4,0*

Zeer fijn vervolg van deze fijne band. Ik spanning had ik gewacht op het vervolg van de geslaagde debuutalbum en mijn hoge verwachtingen werden ruimschoots in gelost. Het gevaar bij bandjes als deze is dat ze na een goede beginplaat aan kracht verliezen. Dat is bij deze band niet het geval. Ze weten hun sound goed door te zetten. Fire Like This evenaart zijn voorganger.

Ook hier staan goede nummers op. Prachtige vocalen van zowel Steve als Laura-Mary. Knetterende gitaar en bonkende drums. Mijn favorieten zijn Light It Up en Colours Fade.
Ik zie weer helemaal uit naar het volgende album van deze twee talenten.

4,0*

Ik was in de FRR op zoek naar een dvd'tje toen ik 'That Man' op de radio hoorde. Ik was op slag verliefd en moest gewoon weten wie dit liedje zong. Gelukkig had ik wat lyrics onthouden, dus thuisgekomen gelijk gegoogled en ofcourse gelijk teruggefietst naar de FRR.

Lekker album. Niet elk nummer is even goed, maar nergens word het onder de maat. Jazz is eigenlijk niet mijn genre, maar dit vind ik wel heel leuk. Lekkere swingende catchy liedjes en een zalige stem. Ja, dat lust ik wel. That Man is nog steeds mijn favoriet. Ik ben zeer benieuwd wat we nog meer krijgen te horen van deze dame.

4,0*

Groot fan van Green Day.

Wat een heerlijk album. Door dit album kwam ik in aanraking met Green Day. Ik had Boulevard of Broken Dreams op de radio gehoord en gelijk opgezocht. Na een hele tijd BoBD te hebben beluisterd toch maar het hele album gaan luisteren. En wat een verrassing! Dit is wat een album moet zijn. Niet zomaar een verzameling nummers, maar liedjes die bij elkaar horen, elkaar muzikaal aanvullen en samen een verhaal vormen.

American Idiot is een goede opener, sterk nummer, maar meer een opwarmertje naar het volgende nummer. Jesus of Suburbia. Wow, gelukkig maken ze zulke liedjes nog. Geniale rhapsody, doet niet onder voor Queen . Dearly Beloved. Heerlijk. Dan denk je dat je het gehad hebt, maar nee hoor. Even later doet GD het gewoon opnieuw. Homecoming, yes, weer zo'n 10 minuten puur genieten. Hiermee laat GD zien dat ze muzikale kwaliteit hebben.

Het verhaal van Jimmy gaat verder. Holiday, een prachtige song, loopt vloeiend over in BoBD. Een redelijke hit en ik denk wel het bekendste lied van GD. De gitaar beukt er weer volop in met St. Jimmy, ijzersterke tekst. She's a Rebel, Extraordinary Girl geweldige songs. Alles past en klikt in elkaar. Whatsername een waardige afsluiter voor zo een album.

Ik kan geen enkel zwak nummer aanwijzen. Ja, misschien Wake Me Up When September Ends, door velen zeer gewaardeerd, maar die mij iets minder te weet raken.

Een van mijn favoriete albums. Niets dan lof aan Green Day voor dit album.

5,0*

Tja...Lady Gaga. Toch wel dé artiest van dit moment. Haar invloed valt niet te ontkennen. De commercie, de hele poespas er om heen. Ik hou er niet van. Commercieel gehypte, ongeïnspireerde muziek. Te weinig aandacht aan datgene waar het juist om draait: de muziek. Muziek en zang lijkt naar de achtergrond te verdwijnen. Excentriciteit en uitdagendheid staat hoog in het vaandel. De muziek is niet meer puur en dat mis ik.

Jammer. Want als je je alleen richt op de muziek staan er nog best wat leuke tracks op deze plaat. Hoewel dit absoluut niet mijn genre is zijn de singles eigenlijk best wel leuk. Deze liedjes laten zien dat Gaga wel degelijk artistiek talent bezit. De manier waarop ze dit uitdraagd lijkt wel het tegendeel te beweren. De rest van de tracks is dan wel gelijk een stuk minder.

Tussen de troep die je tegenwoordig hoord als je de radio aan zet, vind ik de muziek van Gaga boven de maat. Jammer dat ze je dan haast dood gooien met de muziek van Gaga.

Gevoel, passie of emotie valt hier niet te bespeuren. Maar drieeneenhalve ster wil ik nog wel kwijt aan deze verzameling van popliedjes.

3,5*

The Dark Side of the Moon, mijn eerste echte aanraking met Pink Floyd na Another Brick in the Wall. Een legendarisch album, een ware klassieker. Ik heb lang gewacht met het aanschaffen van deze plaat, maar het moest er toch maar eens van komen.

Dit is moeilijke muziek voor mij om naar te luisteren. Muziek zonder patroon, zonder houvast. De structuur die ik wel vind in de rocksongs waar ik gewoonlijk naar luister. Sfeervolle klanken, zwevend gitaarspel, heerlijke sound. Eén luisterbeurt was zeker niet genoeg om de volle schoonheid van dit album te ontdekken. Nog steeds moet ik bij aanvang van deze plaat er even 'in komen'. De juiste stemming verkrijgen.

Deze plaat moet je eigenlijk in zijn geheel luisteren om hem volledig recht te doen. Het is alsof er iets mist aan het nummer als je hem op zich luisterd. Zowel muzikaal als tekstueel conceptueel. Goede muziek, nog betere teksten. De eerste luisterbeurten luister ik vooral naar de muziek en gaat de tekst een beetje aan me voorbij. Nadat ik de lyrics heb opgezocht kan ik ze meestal een stuk beter verstaan.

Tot mijn favoriete nummers van dit album behoren Time, Money en Brain Damage/Eclipse. Ik kon geen zwakke nummers ontdekken.

4,5*

Heerlijk album van deze twee heren.

Simon & Garfunkel neemt altijd een bijzondere plaats in bij mij. Lang voordat ik echt naar muziek luisterde had ik al een CD van dit duo die ik non-stop luisterde. Namelijk The Simon and Garfunkel Collection. Ik was helemaal verliefd of dit album. Voor het verloop van mijn muzieksmaak speelt dit folkduo een grote rol. Vanuit S&G begon ik de folkscene te verkennen. Een hele tijd was ik helemaal into the sixties. Zo leerde ik de Beatles kennen en groeide mijn liefde voor de classic rock.

Met dit laatste album sluiten S&G een 6 jaar lange samenwerking af. En dat doen ze groots. Dit album staat vol goede nummers. De titel song en The Boxer zijn instant klassiekers. Ook The Only Living Boy in New York en El Condor Pasa mogen niet ongenoemd blijven. Een paar zwakke puntjes weet ik te ontdekken, namelijk So Long, Frank Lloyd Wright en Why Don't You Write Me. Maar dit mag de pret niet drukken en S&G sluiten dit prachtige album af met een waardige eindtrack.

4,5*

Als enorm Beatles-fan vind dit album natuurlijk geweldig. Een meesterwerk van de bovenste plank. Samen met Rubber Soul is dit mijn favoriete Beatlesplaat.

Stuk voor stuk geniale, ijzersterke nummers zonder uitzondering. Ik zie een aantal posts waarin Octopus's Garden niet zo gewaardeerd word, maar ook dit vind ik een uitstekend nummer. Vergeet niet dat Ringo dit liedje heeft geschreven, die aanzienlijk minder ervaren was als songwriter dan John en Paul.

Waar ik ook kijk, ik zie alleen maar klassiekers. Come Together, Something, Here Comes the Sun en natuurlijk de medley. Heerlijk gewoon, ik kan deze plaat echt zo vaak naar luisteren als ik wil en nog gaat ie niet vervelen. Dat is het gewoon bij de Beatles, ik word ze nooit zat.

4,5*

The Rifles is uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands. Ik was blij verrast toen ik enkele jaren geleden voor het eerst van deze band hoorde. Dit is britpop op zijn best. Deze band weet zeer zeker hoe ze leuke liedjes moeten maken. Niet pretentieus, bombastisch of overambitieus. Nee, gewoon simpele, catchy, spontane, maar goed in elkaar stekende nummers. Geheel in een eigen, unieke stlijl. Dat is waar dit album vol mee staat.

Great Escape doet weinig onder voor zijn voorganger, maar the Rifles weet de kwaliteit van zijn debuut niet geheel te evenaren. Deze plaat klinkt anders dan zijn voorganger. Gepolijster, het scherpe is er een beetje af. Alleen is het minder mijn smaak. Maar muzikaal gezien zie ik toch een stijgene lijn.

Ik weeet tussen al deze fijne popliedjes geen zwakke schakel aan te wijzen. Favorieten zijn Out In The Past en Romeo And Julie. Ik wacht vol spanning af op hun derde album. Want van de Geweren heb ik nog lang niet genoeg gehoord.

4,0*