menu

Hier kun je zien welke berichten MRDammann als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Birdy - Fire Within (2013)

3,0
Tjonge jonge, wat een niveau.

Vond het een aardig album, van het niveau van vorig album. Ben wel fan eigenlijk, en de hoes is inderdaad prachtig!

Car Seat Headrest - Teens of Denial (2016)

4,5
Zijn vorige album vond ik mooi, maar niet heel bijzonder, maar van dit album ben ik erg onder de indruk. Het is precies de sound waar ik helemaal van hou. Ik hoor er heel erg Television in en The Strokes natuurlijk, maar dat is dan niet zo gek. Vooral 'Destroyed by Hippie Powers' klinkt heel erg als 'Marquee Moon'.

Will Toledo heeft misschien niet de mooiste stem, maar ik ben een fan van dat ongepolijste, zowel op stemgebied als qua gitaarsound. De nummer zijn vaak erg lang, maar erg is dat niet. Net zoals de lengte, ondanks de 70 minuten is het een album wat aanvoelt als 45 minuten. De nummers zijn allemaal redelijk verschillend en dat zorgt ervoor dat ik me geen moment verveel.

De teksten zijn ook erg grappig en gevat. Ondanks de vele invloeden klinkt het album wel erg fris en nieuw. Toledo weet de invloeden mooi te versmelten tot een mooi eigengereid geheel. Prijsnummer is 'Vincent'.

Catfish and the Bottlemen - The Ride (2016)

4,0
Lekker, niet te gecompliceerd album. Eigenlijk net zoals als op het eerste album. In mijn gevoel is hier echter nog wat meer ruimte voor gitaarsolo's vooral op die van Soundcheck is lekker. Prima album, niks mis mee.

Courtney Barnett - Tell Me How You Really Feel (2018)

4,0
Met mijn avatar moet ik ook natuurlijk iets bij dit album plaatsen

Zoals zovele hier was ik bij mijn eerste luisterbeurt minder enthousiast dan dat ik nu ben. Maar na de goede verhalen hier en het interview met Courtney Barnett bij NPR All Songs Considered (Linkje) heb ik besloten om het album nog een kans te geven.

Dat is mij eigenlijk wel bevallen. Twee kernbegrippen die mij te binnen schieten bij dit album: gedurfd en stoer. Dat komt natuurlijk door het gave gitaarspel (doet denken aan de Grunge-tijd), maar ook de ontzettend leuke teksten. Een overzicht:

The city looks pretty when you been indoors
For 23 days I've ignored all your phone calls
And everyone's waiting when you get back home
They don't know where you been, why you gone so long
Friends treat you like a stranger and
Strangers treat you like their best friend, oh well
City Looks Pretty

You don't have to pretend you're not scared
Everyone else is just as terrified as you
Medication just makes you more upset
I bet you got a lot to prove
I know you're still the same, still the same

Charity

I wanna walk through the park in the dark
Men are scared that women will laugh at them
I wanna walk through the park in the dark
Women are scared that men will kill them

Nameless, Faceless

Het zijn allemaal teksten die je aan de ene kant aan het denken zetten, maar aan de andere kant ook laten nadenken over iets. Daar is Barnett meester in. Dat is het mooie van dit album: aan de ene kant het lekkere gitaarspel, maar aan de andere kant de goede teksten.

Daniël Lohues - Ericana (2013)

4,0
Na het concert van afgelopen woensdag in Schiedam even nagenieten van de discografie van Daniël Lohues. Net als vele albums van Lohues, is dit ook een heerlijk album. Zit veel variatie in, en verveelt dus niet heel snel. Zoals Cruijff zei: "Voetbal is simpel. Het is echter moeilijk om simpel te voetballen."
Deze opvatting gaat naar mijn mening ook op voor muziek. Lohues heeft de gave om fantastische simpele teksten te schrijven. De teksten worden omlijst met mooie metaforen.

Daarnaast weet Lohues ook op dit album een heel fijne sfeer te schetsen van vertrouwdheid en heimwee. Het verlangen naar het platteland zit er hier ook heel erg sterk in, zonder dat het te sentimenteel wordt. Heel knap.

Guus Meeuwis - Het Kan Hier Zo Mooi Zijn (2013)

3,5
Dit is denk ik het meest op Bruce Springsteen lijkende album van Guus Meeuwis. Waar natuurlijk helemaal niks mis mee is. Het is gewoon weer een heel veel album geworden, wat lekker makkelijk in het gehoor ligt.
Ook ik vind 'Doe de gordijnen dicht' en 'Nieuwe CD' lekkere nummers, maar ik vind de single 'Het kan hier zo mooi zijn' ook erg fijn om naar te luisteren.

Henny Vrienten - Alles Is Anders (2015)

3,5
Vrienten zijn vorige album, 'En toch...' was al goed, maar 'Alles Is Anders' is ook een Nederlandstalig pareltje. Zoals een echte singer-songwriter zich betaamt komen we veel te weten over het leven van Vrienten en dat is heel interessant en mooi om te horen. De liedjes zijn mooi omlijst met prachtige melodieën en humor. De mooie luisterliedjes luisteren heerlijk weg en vooral het slotnummer is een nummer om keer op keer te luisteren. Het 'duet' met Guus Meeuwis en 'Spelen met vuur' zijn ook hoogtepunten op het album. Het duet met Typhoon valt alleen wat tegen, want het heeft een niet zo bijzondere tekst en ik verwacht wel wat meer van Henny Vrienten op tekstueel gebied. Daarnaast komt dit album ook wel wat snel na het vorige album. Voor de rest is het echt een top album wat vol staat met bijzondere verassingen.

Jake Bugg - Hearts That Strain (2017)

4,0
Vijf jaar geleden, terug in 2012 werd Jake Bugg, naast vele andere muzikanten gebombardeerd als nieuwe Bob Dylan. Jake zei er gedurende zijn promotie van zijn tweede album het volgende over:
Maar het is wel een luie vergelijking. Je hoort iemand die met een akoestische gitaar zingt en maakt dan meteen de vergelijking met Dylan omdat je niemand anders kan bedenken die vergelijkbare muziek maakt. Maar ik streef er niet naar om iemand anders dan mezelf te zijn.
bron


Ik kan hem daar wel gelijk in geven, om de zoveel tijd is er een nieuwe Bob Dylan opgestaan, die qua populariteit alleen al waarschijnlijk de hoge verwachtingen niet waar kan maken. Zo ook Jake Bugg.

Zijn eerste album werd vol gejuich ontvangen, ook ik vind het nog steeds een heerlijk album, de volgende albums wisten niet zoveel succes te boeken. Toch vond ik zijn Shangri La goed te pruimen. Ik was echter niet heel erg te spreken over zijn On My One, een album waarop hij rapt en een album dat hij mede heeft geproduceerd. Wat mij betreft heeft hij daar wat meer hooi op zijn vorm genomen.

Dan dit album. Ik heb dit album nou een paar keer geluisterd en ik ben eigenlijk wel onder de indruk. Hearts That Strain verschijnt iets meer dan een jaar later na zijn On My One en ik vind het knap hoe hij zich kan revancheren. Dit album is compleet anders. Het neigt best wel naar Country en rootsmuziek. De liedjes zijn simpel, maar niet minder mooi. In de meeste gevallen is het Jake Bugg met een gitaar met wat enkele aanvullende instrumenten. Zo hoor ik hem graag, op deze manier mag hij nog jaren muziek maken.

Jake Bugg - On My One (2016)

3,0
Het is geen slecht album, maar het is wel een heel wisselvallig album. Mooi liedjes zoals Love Hope and Misery, Livin' Up Country en All That worden afgewisseld met bijvoorbeeld Bitter Salt. Dan noem ik nog niet eens Ain't No Rhyme. Wat een draak van een nummer is dat zeg. Ik heb niks tegen rappen, maar uit het nummer wordt wel duidelijk dat Jake daar zijn kwaliteiten niet liggen. Jake moet gewoon mooie kleine gitaarliedjes maken, daar ligt zijn kracht, het liefst zo akoestisch mogelijk.

Talent heeft hij zeker, jammer van dit album. Gelukkig zijn zijn twee voorgaande albums wel dik in orde.

Jake Bugg - Shangri La (2013)

4,0
Uiteindelijk 4 sterren gegeven. Na een paar geluisterd te hebben wordt het album steeds beter. Een echte groeibriljant, dit album. Vooral de rustige nummers vind ik per luisterbeurt beter worden.

James Bay - Electric Light (2018)

4,0
Uit mijn Last.fm statistieken blijkt dat dit album veruit mijn meest beluisterde album van 2018 tot nu toe is. Misschien niet het beste album, maar wel een album wat ik maar steeds blijft luisteren, vooral in de zomermaanden is dit een heerlijk pretentieloos album.

Ja, het is een behoorlijke omslag, na zijn debuutalbum. Ik kan dit echter altijd wel waarderen, ik heb namelijk niet zoveel met bands en artiesten die 20 jaar hetzelfde album blijven maken. Stilstand is namelijk achteruitgang. Ik heb daarom erg veel respect voor James Bay dat hij zo'n rigoreuze stap wil en durft te maken.

Daarnaast blijkt uit interviews dat dit een logische stap voor hem is (akoestische muziek trekt hem net zo als elektronische muziek), geen effectbejag dus om meer mainstream-achtige muziek te maken. Daarnaast vind ik zelf de muziek erg lekker, en vooral Just For Tonight blijf ik vaak opzetten, hoewel ik de andere nummers ook van een hoog niveau vind. Zijn herkenbare en mooie stem vind ik ook nog steeds goed tot zijn recht komen.

Uiteindelijk ben ik een liefhebber van vele genres en maakt het me daarom niet uit of James Bay elektronisch of akoestisch zingt. Voor mij is het enkel een omlijsting en daarnaast beheerst James Bay het allebei.

Jett Rebel - Tight Like a Baby Tiger (2015)

Alternatieve titel: Live at the Paradiso

4,0
Ik weet het niet met Jett, ik hoor dat hij veel talent heeft, maar op zijn reguliere albums komt dat niet altijd naar boven. Maar dan hoor je op die albums opeens een uitschieter en vraag je je af waarom hij dat niet vaker doet. Op dit live album laat hij echt van zich horen. Jett is helemaal zich zelf en gaat helemaal los. Soms is het een beetje over de top, maar altijd amusant om naar te luisteren. De nummers die uitgekozen zijn allemaal nummers die tot het beste horen wat Jett geschreven heeft, dus je kan het ook een beetje als een best-of-album zien. Laten we dit talent koesteren en hopen dat hij nog niet het beste van zichzelf heeft laten zien, want dan kunnen wij eindelijk een album horen wat van a tot z perfect is.

Max Meser - Change (2016)

3,5
Inmiddels heb ik dit album een paar keer geluisterd en ik ben me nog niet aan het vervelen. Net zoals bij Jake Bugg is Max Meser een beetje bezig aan een sixties-revival. Meser weet de songs zich echter zo eigen te maken dat het geen gimmick wordt. Dat is natuurlijk reuze knap. Het is een mooie verzameling liedjes, maar verder zijn de liedjes niet heel bijzonder. Het gaat meer om de sfeer die Meser weet te scheppen met scheppen met zijn stem en de toon van de liedjes. De liedjes an sich zijn niet zo heel bijzonder. Desondanks een best genietbaar album.

Mister and Mississippi - Mister and Mississippi (2013)

4,5
Heel goed album. Ik vind vooral See Me erboven uitsteken. Prachtige tekst en mooie melodieën. Eigenlijk vind ik er geen slecht nummer tussen zitten, al een paar keer beluisterd en de nummers worden maar beter en beter. Sinds ik een concert van ze heb gezien krijgen sommige nummers zelfs een emotionele waarde. Zoals dus See Me.
Kortom mooi album, mag wel wat bekender worden in Nederland.

Passenger - Whispers I (2014)

Alternatieve titel: Whispers

3,5
Zijn vorige album vond ik wat meer winter gerelateerd, maar dit vind ik wat meer zomers klinken. Ook dit vind ik een mooi album, met een paar leuke nummers. Leuke teksten, mooie stem en verder niet teveel nadenken.

Ryan Adams - 29 (2005)

4,0
Dit album is perfect voor regenachtige dagen, heel mooi. Er staan hier echt pareltjes op zoals 'Strawberry Wine' en 'Blue Sky Blues'. Voor de rest staan niet echt missers op, maar voor de rest springt er niet echt iets tussen uit. Heel somber is het wel, maar daar hou ik wel van om naar te luisteren, af en toe. Al met al een geslaagd album.

Ryan Adams & The Cardinals - Cardinology (2008)

3,5
Cardinology is een van de albums die Ryan Adams uitbracht met zijn band the Cardinals. Net zoals zijn andere albums met die band zit ook dit album puik in elkaar. Hij weet op dit album ingetogen nummers te combineren met de wat hardere nummers. Dit houdt het album ook spannend. Het album kakt echter wat in op het middenstuk, maar het album weet me weer geheel te pakken aan het eind van het album met het geweldige, hartverscheurende "Stop". Die toch wel in mijn top 10 staat voor beste Ryan Adams nummers.

Sing Street (2016)

4,5
Wat een heerlijke soundtrack. Ja de al bekende songs uit de jaren '80, maar de nummers speciaal geschreven voor de film zijn ook echt fantastisch. Drive It Like You Stole It is een absolute favoriet van mij.

The Bony King of Nowhere - Silent Days (2018)

4,0
Mij bevalt het ook wel. Zijn stem doet me erg denken aan Benjamin Francis Leftwich. Hij creëert daarom een beetje een zweverige sfeer, waar ik altijd wel van hou. Mooi album weer van hem, misschien is alleen zijn derde album The Bony King of Nowhere beter. Hoe dan ook, een prachtig album!

The Scene - Arena (1996)

4,0
Fantastisch album. Vooral het begin en het einde is ijzersterk. Zo veel goede teksten, maar de passage bij Bruid springt er toch uit:

Wees niet bang om te gaan sterven
zonder ooit te zijn gekust
wees niet bang, wees gerust

Wees niet bang, want de grap is zwart en groot
wij zijn meer bang van de liefde
dan we bang zijn van de dood


Het blijft gewoon een ijzersterk album, die iets minder bekend is, maar desalniettemin goed luisterbaar is.

The Struts - Everybody Wants (2014)

3,5
Goed, niet bijzonder album met refreinen die je heel snel heel makkelijk kan meebrullen. De stem van de leadzanger is ook heel goed.

Soms heb je van die artiesten die je bij toeval ontdekt en waar je dagen plezier van hebt. Dit is er zo eentje. Leuk album, gaat niet snel vervelen. Ben benieuwd naar nieuw materiaal van deze gasten.

The Strypes - Blue Collar Jane (2013)

4,0
Blue Collar Jane is een geweldig nummer. De rest van de nummers op deze ep zijn ook wel aardig, maar niet zo goed als het eerder genoemde nummer. Ben benieuwd hoe deze jongens zich gaan ontwikkelen en hoe hun album gaat zijn.

The Strypes - Snapshot (2013)

4,0
Leuk albumpje. Niet verder heel bijzonder, maar gewoon lekkere muziek.

The Vines - In Miracle Land (2018)

3,0
Leuk om The Vines met nieuwe muziek te komen. Tijdens mijn middelbare schooltijd veel naar ze geluisterd. Ze klinken nog steeds hetzelfde als tijdens hun eerste album en dit album is daarom niet heel bijzonder. Desondanks heb ik toch wel een beetje genoten van dit album, omdat er een paar aardige songs op dit album staan.

Tom Chaplin - The Wave (2016)

3,5
Ik ben een sucker voor nummers als Quicksand. Rest is ook heel erg goed. Zeker geslaagd album.

Tom Odell - Long Way Down (2013)

4,5
Kan het niet helpen vind het een prachtig album. Nergens op het album staat een minder nummer. Another Love is natuurlijk geniaal, maar Till I Lost vind ik ook prachtig en ook de Newman cover I Think it's Gonna Rain Today vind ik erg goed gedaan. Album blijft nog steeds boeien, ook na een paar luisterbeurten, sterker nog het wordt steeds beter. Mooie teksten en mooie melodieën.
Vooralsnog valt voor mij geen minpunt te ontdekken, misschien dat Odell op de cover een beetje op een lulletje rozenwater lijkt. Maar dat is het enige.

Tom Odell - Wrong Crowd (2016)

4,0
Tom Odell heeft een nieuwe weg ingeslagen en na veel luisteren bevalt het me wel. Magnetised valt uiteindelijk wel mee, maar het gaat nooit mijn favoriete nummer worden. Voor de rest staan er een paar prachtige nummers op. Vooral Silhouette is een prachtig nummer. Knap en gedurfd om echt iets anders te proberen. Zijn mooie stem en zijn emotionele teksten blijven sterk overeind. Mooi vervolg op een sterk album.