Ik merk dat ik ongemerkt best wel veel albums in huis heb waar een orgel onderdeel is van het instrumentenpalet. Het aandeel van het orgel is niet groot. Maar nog steeds als ik de naald op het vinyl laat zakken, krijg ik al bij voorbaat een warm gevoel bij de verwachting van de eerste klanken van Tiderays.

Met het herfstweer en de regen die maar blijft vallen kon ik geen geschikter begin van de dag voorstellen dan met Repave, dat toch alweer zo’n 12 jaar geleden is uitgebracht.

Mijns inziens heeft het album nog niets van zijn kracht verloren en is het nog steeds prachtig. Ik kan moeilijk mijn favoriete nummers benoemen.

Het is waarschijnlijk de variatie van tempo en intensiteit die me aanspreekt. De stem van Justin speelt daarin een grote rol met de afwisseling naar de kopstem.

Ik draai het graag als geheel. Met 40 minuten speeltijd zonder zwakke momenten is dat goed te doen

Aangekomen bij Almanac (stiekem toch een van de hoogtepunten) krijg ik toch de aandrang om weer opnieuw bij kant A te beginnen…ach wtf…buiten regent het toch nog steeds…

stem geplaatst

Zoals hier al gemeld zwalkte ik tussen de verschillende kampen in. Ik ben nog steeds van mening dat het concept waarin alle BI stijlen seizoensgewijs worden voorgeschoteld een geweldig concept idee is. Zo krijg je mogelijk ook Best of Both BI Worlds voor je kiezen. Wat wil je nog meer.

Er is meer want tegen het einde van het album (vanaf; I'll Be There) komen er R&B invloeden aan te pas. Nog een derde wereld zeg maar. Wellicht prima gedaan maar die wereld spreekt mij persoonlijk minder aan.

Mijn persoonlijke BI sweetspots zit ergens tussen de ogenschijnlijk kale maar melancholische rijke folk liedjes en de liedjes die zijn aangevuld met subtiele elektronica. Zeg maar grofweg ergens tussen winter en lente…

Die lente ontpopt zich voor mij op gelukzalige wijze volledig met Everything is Peaceful Love. Zo vrolijk kende ik BI nog niet en dat bevalt als afwisseling prima.

Vanaf I'll Be There raak ik de focus kwijt en verlang ik toch weer naar de authentieke songs van de eerste albums. Toch vind ik het een zeer geslaagde worp en als album beter dan i,i waarvan ik Hey, Ma en Salem betoverend mooi vond maar het volledige album zwakker dan SABLE, fABLE

Mijn favorieten;
S P E Y S I D E
Awards Season
Everything is Peaceful Love
Day One

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

Deze EP betreft wat mij betreft de kern en tegelijkertijd het beste werk van deze geweldige band. Simpele lo-fi klanken tapijten (Orbitron) maar ook subtiele kleedjes (alle andere songs). Het klinkt allemaal authentiek door de bewuste keuze voor analoge klanken en de zweverige ambiance. Geloofwaardige analoge imperfectie....

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Over het geheel genomen verandert er niet veel in de muziek van I am Oak. Is dat slecht nieuws? Wat mij betreft niet.

De ingrediënten zijn nog steeds rustig kabbelende overwegend akoestische gitaarliedjes met de mooie, nooit uit de bocht vliegende stem van Thijs Kuijken.

In vergelijking tot mijn persoonlijke favoriet; Nowhere or Tammensaari, vind ik de instrumentatie wel wat rijker. De synths hebben een prominenter aandeel gekregen. Gelukkig is het echter niet volgepropt en nog steeds luchtig zodat de authenticiteit behouden blijft. Ook de verstilling is (in mindere mate) gebleven. En die elementen zijn voor mij de kracht van deze bijzondere artiest.

Morgen hoop ik tijdens RSD tussen de boeken en platen bij Broese een blik op te vangen van zijn optreden