Al jaren is Into the Wild een van mijn favoriete films en dat is voor een deel ook te danken aan de begeleidende muziek van Eddie Vedder, maar daarover later meer. Een andere reden dat ik Into the Wild erg kan waarderen, is omdat ik een zwak heb voor mensen die authentiek zijn en hun eigen weg volgen, zoals hoofdrolspeler Chris McCandless. Met zijn soms wat egoïstische aanpak heb ik niet zo veel, maar het idealisme dat hij uitstraalt vergoedt veel. De kracht van de film zit ook mede in het gegeven dat hij een aantal inspirerende mensen ontmoet die hem soms ook wel lijken te begrijpen.

Wie anders zou dit verhaal beter van muzikaal commentaar kunnen voorzien dan Eddie Vedder, voor mij een van de weinige muzikanten die over voldoende geloofwaardigheid bezit om de teksten over desolatie en onvervuld verlangen op een persoonlijke en overtuigende manier te vertolken. Die geloofwaardigheid is voor mij wel belangrijk, want als hier een andere artiest had gestaan was de kans groot geweest dat dit een lagere score zou hebben opgeleverd.

Neem nu het ingetogen Guaranteed, met een veelzeggende tekst vanuit het perspectief van Chris waarin de zus van McCandless centraal staat. Zij lijkt de enige te zijn waar hij zich nog echt om bekommert, iets dat niet vrolijk stemt. Hard Sun daarentegen is een heerlijk up-tempo nummer met een iets lichtere ondertoon die prima past bij de ontdekkingstocht van McCandless en de mensen die hij ontmoet. Het behoort voor mij zonder twijfel tot de beste songs die ik de laatste jaren heb gehoord en is een cover van de Canadese zanger Indio.

Variatie is troef op deze overigens veel te korte plaat, wat voor mij het enige minpunt is. Het melancholische Society bijvoorbeeld grijpt terug op de vlucht uit van McCandless uit de materialistische, oppervlakkige westerse maatschappij waarin wij leven. De tekst uit het refrein - I think I need to find a bigger place
'Cos when you have more than you think you need more space - is veelzeggend.

Ook tracks als het wat vrolijkere en overigens veel te korte No Ceiling en het wat sombere Long Nights zijn prima in orde. Eigenlijk zou ik iedere track hier apart kunnen recenseren, zo goed is deze plaat. Wat ik het sterkste vind, is dat Vedder er een persoonlijk en intiem album van heeft gemaakt vanuit het oogpunt van McCandless en hem een menselijk gezicht geeft. De soundtrack van Into the Wild is voor mij in ieder geval een album dat nooit gaat vervelen, net als de film: 5*.