Tussen UB40 en mij is het nooit echt meer goedgekomen nadat ik kennismaakte met dit album. Ik zal een jaar of 11 geweest zijn toen ik een cassettebandje leende van een jongen uit de buurt met daarop de tracks van Labour of Love. Ik kende UB40 op dat moment alleen van de hit Kingston Town en dat nummer kon ik in mijn kindertijd wel waarderen.

Het bandje is niet echt blijven hangen bij mij en toen ik een jaar of 10 geleden tijdens een reis in Japan dit album in de uitverkoop zag liggen, heb ik het toch maar even een tweede kans gegeven. Ik heb mezelf nooit echt als een liefhebber van covers beschouwd en dit album is daar geen uitzondering op. Songs als Please Don't Make Me Cry, Cherry Oh Baby en Red, Red Wine kan ik op z'n tijd nog wel aanhoren, maar de rest was ik alweer vergeten voordat ik het album helemaal beluisterd had.

Ik snap dat de band hiermee veel commercieel succes heeft gehad, maar toch is dit niet echt aan mij besteed. Van de meeste songs vind ik de originele versies zelfs stukken beter: 2,5*.