Ik heb ook goede herinneringen aan dat concert. Ik zie op Monsters of Rock 1988 informatie op Festivalinfo wie de andere artiesten waren die dag. Niet de minste namen, maar hun optredens ben ik inmiddels wel vergeten.

Dit album vind ik iets minder sterk dan zijn voorganger Eat 'em and Smile. Gemiddeld scoren de nummers voor mij een 8. Paar uitschieters naar boven zijn Knucklebones en The Bottom Line. Daar zet Dave jammer genoeg wel een zwaar onvoldoende zeiknummer als Damn Good achter die het gemiddelde doet dalen.

Ik behoor tot het kleine groepje dat het debuutalbum When Dream and Day Unite beter vindt dan Images and Words. Ik geef punten aftrek voor het abrupte einde van Pull Me Under, de corny saxofoon op Another Day en enkele momenten van James LaBrie. Er zitten stukjes in Another Day, Surrounded en Wait for Sleep waar ik me stoor aan de hijgerige manier van zingen, alsof hij er veel onnodige lucht bij uitperst. Krap 4****.