Gooi een flinke scheut Dead Can Dance, een snufje triphop, wat jaren 90 dance en een paar druppeltjes opera bij elkaar en je krijgt ongeveer zoiets. De combinatie werkt zowaar wonderwel en resulteert in een wonderlijk sprookje dat nergens te zweverig wordt, maar precies binnen de grenzen van het wondermooie blijft. Prijsnummers: Maiden in the Mor, Ecce Gratum en Spiegelglas. 4.5*.