De meest toegankelijke van de Underground Wave-serie op het Walhalla-label. De nadruk ligt hier op melodieuze synthpop en minimal wave.
Synthesize (Autumn) staat hier in een andere versie dan op de single uit '81. Op de 2 nummers van The Misz is een zangeres te horen wat de nummers een meerwaarde geeft. Elisa Waut klinkt lekker onderkoeld en Vanthilts Als Ik Gust de Coster Was moet iedere Belpop-liefhebber die De Vrijaf-woensdagen meegemaakt heeft, gehoord hebben.
Vreemde eend in de bijt is deze keer Secret Life met een gothic postpunknummer dat meteen het zwakste nummer van de plaat is.
Al bij al een prima plaat met zeldzaam of niet eerder uitgebracht materiaal, in 2017 opnieuw bijgeperst en dus aan een redelijke prijs te verkrijgen.

Heel wat schimmige Minimal Synth tussen de nummers hier die opgedeeld zijn in Nederlandse (A-kant) en Belgische producties. De A-kant is een pak beter dan de Belgische.

Je kan je aan heel wat blikkerige ritmeboxen verwachten. Op de Störung demo en het nummer van Genetic Factor (Richard Zeilstra van RadioNome en Spleen) worden deze naast synths aangevuld met gitaar. Allebei toppers in het genre.
De nummers van Terms Of Abuse gaan de meer poppy kant uit en zijn voor mij ook top. Het zijn de twee toegankelijkste nummers op de plaat. Tussenin klinken een paar instumentale nummers van Ego Produkties (monotoon maar vrij vlot) en Single Handed (meer richting vroege industrial).
Van Single Handed had ik liever Kindercrêche 2 op deze verzameling gezien.

Op de B-kant ook 2 op de verre rand van pop balancerende nummers. Rocker King Koen brengt voor één keer een synthpop-liedje dat zomaar een klein hitje had kunnen worden. T. Toeloeze gebruikt meerstemmige zang in het refrein, maar had dat pingpongeffect in het ritme mogen weglaten. Het klinkt als verre familie van Neon Judgement.

Wat blijft er over? Van Parlinone (NL) een Remix dat op zwaardere ritmes en handclaps steunt, Selfs Without Shells dat het midden houdt tussen Suicide en Doem. Ook cold wave zang bij La Strada in combinatie met rumbaritme uit een ritmebox.

De nummers van Gradual Isolation wijken qua geluid wat van de anderen af: het zijn opnames uit de jaren '90 of later met zwaardere drumcomputers en een een meer Electro/EBM geluid wat verwant met Klinik misschien.

Beste nummers: de twee van Terms Of Abuse (poppy), Störung, Genetic Factor (authentiek blikkerige minimal synth), Parlinone (wat steviger) en King Koen.
Het zwakste nummer voor mij is op dit moment This Morning Carousel van Single Handed. Maar dat kan altijd nog veranderen, de plaat is nog vers.