Als je de bonusnummers en opener Double Dare wegdenkt blijft er nauwelijks iets over op dit album, een lege doos vol hol theatraal gedoe. Muzikaal prima en inventief maar de zang van Peter Murphy en de teksten overtuigen me niet. Wat een teleurstelling na de de singles Bela Lugosi's Dead en Dark Entries. Gelukkig zijn er die bonustracks.

Hoi Premonition, hier staat best veel fijns op.

Voor de post-punk liefhebbers Comsat Angels, Artery (erg percussief nummer), Veiled Threat (richting deathrock, maar strofes zijn slepend en donker), Disease (tussen post-punk en wave), Vendino Pact (doet mij wat aan Wire denken), maar het nummer van I'm So Hollow vind ik op deze plaat het beste in dit genre (tribale drums, minimale baslijn, rauwe gitaar, zanger en zangeres).

De mindere nummers zijn die van De Tian (a-capella gedoe), Musical Janeens (experimenteel gedub) en te zeer bij mainstream pop liggende Shy Tots.

Verder wel wat nummers tussen wave en powerpop in: fijne nummers van Scarborough Antelopes, Negatives (erg poppy), Flying Alphonsos en B Troop (poppy wave/synth-pop).

Blijven nog de 2 punknummers van Repulsive Alien en Y? (met synths) over en die zijn in hun genre zeker niet slecht.

Als je hem in deze versie tegenkomt met het boekwerk erbij, is ie het aanschaffen zeker waard.
denk wel dat het meeste ervan op youtube te vinden is. Het nummer van The Comsat Angels heb ik er pas opgezet. Weet niet zeker of die versie afwijkend is van andere CSA-releases.

Synthpop met duidelijke invloeden van New Order (opener Recycled), Human League (My Baby Lost Its Way) maar vooral vroege Depeche Mode met regelmatig terugkerende Vocoder-zang (Luna Square, Red Chips).
Balanceert regelmatig op het randje van kitsch (Harmony gaat er zelfs behoorlijk over) en tekstueel te clichématig (o.a. You’re The One Who Stays, Diamonds And Loving Arms), maar instrumentaal meestal in orde.
Synthpopklassieker You is natuurlijk het strafste nummer.