Op zoek naar een iets ander geluid, is deze tweede van de Ramones niet zo geslaagd. Het is lang wachten op Dee Dee’s ‘1 2 3 4!’ aan het begin van California Sun eer het echt top wordt. Commando doet er dan nog een schepje bovenop en redt het album.
Productioneel wordt een en ander geprobeerd: geluidseffecten en synthesizer (Gimme Gimme Shock Treatment), harmonie in de zang (You’re Gonna Kill That Girl), de koda in Suzy Is A Headbanger, gitaartokkels (Oh Oh I Love Her So) en nogal wat overdubs (gitaar en percussie)
Maar de cymbalen van de hi-hat klinken het hele album te flets, alsof ze door een flanger gehaald zijn. En de ergerlijke zangeffecten weten Pinhead alsnog te ruïneren, en dat is geen makkie.
Naast de eerder genoemde hoogtepunten ook Gimme Gimme Shock Treatment, Glad To See You Go en Now I wanna Be A Good Boy als favoriete nummers.

Vooral de sfeervolle B-kant, vanaf Pointless heeft me verrast met zijn midtempo nummers, mooie gitaarflarden en tweestemmige zang. Andere nummers zijn me bij momenten te druk (Praying To The Beat) of te schreeuwerig (Hitline).

Mijn stem ligt wat tussen de 3* en 3,5*.
3* vanwege het gebrek aan echt goeie en goed uitgewerkte nummers (Nothing Wrong en Hard-Away uitgezonderd), de te vaak langgerekte zangnoten en vanwege de belabberde geluidsmix.
3,5* voor de voorzichtige experimenten: de mooie basmelodieën op Only Dreaming, het vollere geluid in het instrumentale Sayonara en in World Around, het stukje surf-gitaar in Pushing On.

Best = Nothing Wrong
Zwakst = Never Know

Naar aanleiding van hun eerste Europese toernee werden de A-kanten van hun eerste drie singles op deze EP uitgebracht in maart '84. Eerste single Beating My Head is hiervoor speciaal heropgenomen en de B-kant van He's Read (See The Fire) werd als vierde nummer toegevoegd.

Bij herbeluistering valt opnieuw de erg zwakke geluidsmix op. Een bewuste keuze wellicht, maar die jammer genoeg afbreuk pleegt aan de kwaliteit van hun songmateriaal. De tweede stem in Take It All is daardoor nauwelijks hoorbaar (jammer), het grafgereutel in See The Fire gelukkig ook niet.

He's Read steekt met kop en schouders boven de andere nummers uit met jawel een heldere geluidsmix; de zang lekker vooraan in het geluid samen met de bas en de drummachine (en met de beste gitaarriff van de 4 songs).