Deze heb ik afgelopen weekend een herkansing gegeven en bij aanvang viel het album best mee. Okee, een gladde productie, mainstream sound op het randje van MOR met zelfs vergelijkingen met Fleetwood Mac (Searchlights) of de gitaarklank van Bryan Adams (You Broke My Heart), maar anderzijds wel veel aandacht aan de mooie zang in de openingsnummers.
Die genoemde nummers blijven de bescheiden hoogtepunten, samen met opener I'll Be Near You en het zweverige I Should Have Known.
Verder klinkt het allemaal nogal hol en bombastisch, poppy BIG music met clichériffs (When devils Come), met I Push It Harder als (hardrock) dieptepunt.
Verwijzingen met eerder werk zijn er wel: de Teutoonse 'Hut'-kreetjes in Heavens And Seas, de mooie gitaarintro van Dreamhouse, maar dit weegt niet op tegen de gezwollen, bombastische, glad geproduceerde nummers. Luister naar de eerste drie nummers (single I'll Be Near You als hoogtepunt) en kies zelf dan maar of je de rest nog de moeite vindt.
Nummers 11 en 12 zijn bonusnummers.