Jeetje Apollo, dat is way back! Ja, 2017 is wel echt het jaar geweest dat ik onwijs verslaafd was aan deze band. Ik was van plan ze dit jaar weer eens mee te pakken op Graspop, mits er niks anders speelt wat meer mijn voorkeur heeft.

69. Naughty By Nature - Yoke The Joke
Verenigde Staten - Naughty by Nature (1991) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: O.P.P.
Live gehoord: Neehttps://madison365.com/wp-content/uploads/2017/09/naughty-by-nature-54ac0f3165ae4.jpg

Met nummertje 69, past Naughty By Nature eigenlijk als naam perfect. Geheel onbedoeld, dat zeker, mogen deze hip-hop legends zich ook aanschuiven in mijn lijst. Jarenlang ben ik al fan van twee nummers van deze groep: misschien wel hun bekendste 'O.P.P.' en deze Yoke The Joke. O.P.P. is overigens ook heel sfeervol en vooral onwijs swingend, heerlijke track ook.

Maar, waarom kies ik nou voor 'Yoke The Joke'? Dan gaan we eigenlijk terug de tijd in, tijdens de dagen dat wij als kleine jochies heel véél GTA: San Andreas speelden, en ik onwijs fan was van dit nummer. Alleen we gaan er niet om liegen, mijn favoriete rapper is namelijk onwijs groot fan van deze groep en voornamelijk voor Treach (Anthony Criss), en ik heb nog heel goed een interview van Em onthouden (die is overigens niet zo oud als het spel) wat mij toch weer meer fan van dit nummer maakte. Yoke The Joke is in mijn ogen één van de beste hip-hop nummers met één van de beste spitters die we hebben gehad, en in mijn ogen is Naughty echt ondergewaardeerd.

Het was nog wel even puzzelen. O.P.P. is namelijk heel swingend, en de beat is echt waanzining lekker. Maar, als we dan gaan kijken welk nummers er in het verleden veel op heeft gestaan, ik hedendaags nog onwijs vaak luister en ook met een blik naar de toekomst dan kom ik toch uit bij Yoke. Een nummer die ik spittend misschien nog wel een stukje beter vind, of is dat een hot take?



Kondoro's Top 100 op Spotify!

68. Rammstein – Sonne
Duitsland - Mutter (2001) - Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Engel, Feuer Frei!
Live gehoord: Jahttps://static.dw.com/image/48777860_604.jpg

Rammstein kan eigenlijk niet ontbreken, hoewel ik echt heel veel nummers wel gaaf vind van deze band blijft Sonne mijn persoonlijke favoriet. Jarenlang ben ik al wel fan van dit nummer, en om eerlijk te zijn ken ik dit nummer al sinds de eerste dag dat ik in aanmerking kwam met metal muziek. Die ene beruchte dag op het skatepark en bij mijn oude jeugdvrienden. Ik was als enige echt wel fan van Rammstein, en luisterde dat toen best vaak.

Toen ik daarna mijn beste vriend leerde kennen, en we meer optrokken met elkaar ging hij ook meer metal luisteren, toen bleek dat zijn vader een onwijs grote fan van deze band is. Ik mocht jaren later (2023) de band voor het eerst live zien, een bucket list dingetje om dat samen te doen waar we zelfs nog een erg leuke groep hebben kunnen organiseren, met verschillende vrienden die wel mee wouden.

Sonne heeft niet echt een bepaalde waarde, alleen dat dit de eerste Rammstein track is die ik ooit heb gehoord en waar ik eigenlijk ook wel direct fan van was. Heerlijk! Dan ga ik toch meer richting de nostalgische waarde voor deze band. Al gaat die het in de toekomst ook wel echt goed doen denk ik, ik denk dat ik hier nooit klaar mee raak.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Lekker man! Rammstein is zo'n band waar elke metalhead wel een kort verhaaltje of herinnering bij heeft. En Sonne is inderdaad een schitterend nummer. Mijn favoriet is Mein Herz Brennt, maar deze staat wel degelijk in de top vijf. Mooie lijst tot dusverre, keep it up!

67. A Tribe Called Quest - Electric Relaxation
Verenigde Staten - Midnight Marauders (1993) - Hip-Hop/Jazz-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Check The Rhime
Live gehoord: Neehttps://www.rollingstone.com/wp-content/uploads/2018/06/rs-233270-quest.jpg?w=1581&h=1054&crop=1

Ik heb Tribe nog niet zo heel lang geleden pas ontdekt. Vroeger werd er al best veel naar geluisterd door mijn vrienden, maar ik ben pas in 2019 echt meer in deze albums gedoken. Ik was nooit een groot fan van de Jazz aspecten in hun muziek, geinig dat ze nu dus gewoon in mijn top 100 terecht zijn gekomen. Tribe heeft veel los gemaakt bij mij, en weet nu nog altijd de gevoelige snaar te raken. Als ik echt even terug wil komen van misschien een zware tijd, en zeker nu met het heerlijke lente weer; Tribe komt altijd weer opspelen.

Het is prachtige poëzie die je hier hoort. Ik vind het tekstueel misschien wel de beste groep die ik ooit heb gehoord, en de totale relaxte vibe bij deze groep is prachtig. Ik hoef denk ik ook helemaal niks te vertellen, ik denk dat jullie het wel weten. De groep kent een grote fanbase hier en dat is terecht.

Maar ik heb gewoon niet heel veel te vertellen bij de band als nostalgie, dat heb ik simpelweg gewoon niet. Ik weet alleen wel donders goed dat deze groep nog veel gaat betekenen voor mij in de toekomst. Heerlijke groep met prachtige muziek. Ga er gewoon lekker van genieten en vandaag een kort verhaaltje van mij. Vanavond ben ik bij jullie terug.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

66. The Who – Behind Blue Eyes
Verenigd Koninkrijk - Who's Next (1971) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://images.bauerhosting.com/marketing/sites/16/2024/03/The-Who-Hero-2.jpg?ar=16%3A9&fit=crop&crop=top&auto=format&w=1440&q=80

The Who is eigenlijk een band die ik nog heel graag eens integraal wil luisteren. Nee, dat heb ik nog nooit gedaan. Wel ken ik de band al jaren, en luister hun bekendste nummers ook al wel best een tijdje hoor. Ik durf alleen niet te vertellen hoe ik ooit bij deze band ben gekomen, maar het denk ik wel een schoolvoorbeeld hoe het ontdekken van muziek werkt. Ik ben al jaren Limp Bizkit fan, de laatste tijd wat minder dan vroeger, en dan raadt je het al: hun cover van Behind Blue Eyes heb ik dan ook dood geluisterd. Ik wist uiteraard nooit dat dit een cover was, daar kwam ik pas tien jaar geleden ergens achter. Misschien nog wel korter geleden, rond 2017. Toen ik op de bouw werkte was ik namelijk in een tijdperk dat ik de oude klassieke rock muziek aan het ontdekken was, daar waar The Who uiteraard niet mocht ontbreken.

Toen ik dit nummer hoorde ging er een hele nieuwe wereld van mij open, ik vond hem (uiteraard) een heel stuk beter dan LB, al was dat ook niet bepaald moelijk. Tot op de dag van vandaag weet dit nummer me echt vast te pakken, en raak ik wel emotioneel. Niet zo extreem als sommige andere nummers die al zijn geweest, maar het zit wel in de buurt.

Ik denk overigens dat dit nummer nog veel gaat betekenen voor mij in de toekomst. Als ik maar even tot rust wil komen of wat dan ook, dan zet ik dit nummer aan of hij komt langs in de afspeellijst waar dit nummer ook in zit. Wellicht één van de beste ballads die ik ooit heb gehoord, of is dat een hot take? Goed genoeg gepraat, met een oog naar de toekomst en het verleden geen gekke plek voor The Who, en wellicht in de toekomst nog een stuk relevanter en hoger, wie weet?



Kondoro's Top 100 op Spotify!

65. Bathory – One Road to ASA Bay
Zweden - Hammerheart (1990) - Viking/Black Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://c02.purpledshub.com/uploads/sites/16/2018/07/Bathory.jpeg?q=75&w=750&

We zijn alweer aangekomen bij Bathory. Voor sommigen misschien niet echt een grote verassing binnen mijn top 100, ze konden ook niet uitblijven. Bathory kent een speciaal plekje in mijn hart, en daar kom ik zomenteen nog even op terug. Black Metal is zoals ik al zei niet een leider binnen mijn lijst, ik heb bewust heel veel black metal (en metal in het algemeen) weg geknipt uit mijn lijst. Anders hadden we hier net zo goed een top 100 metal nummers kunnen maken, en die heb ik immers al eens gedaan (al is die lijst nu al outdated haha).

Ik heb Bathory pas in 2019 echt leren kennen. Ik ben wat dat betreft nog een echt broekje in de black metal scene, een muziek genre die bij mij binnen mijn afspeellijsten het jongst is. Hoewel het niet mijn kennismaking is geweest met black metal (dat was de Poolse Behemoth), Bathory heeft er wel voor gezorgd dat ik overstag ben gegaan met dat genre. Het is dan ook wel niet de extreemste vorm van black metal, zeker dit nummer niet. Maar het heeft wel mijn interesse gewekt om mijzelf dieper binnen de krochten van het duister te begeven.

Hate it or love it, dit nummer blijft voor mij een echte klassieker. Dit was en is mijn favoriete Bathory nummer vanaf het eerste moment dat ik er naar luister, en Bathory staat er wat dat betreft in het algemeen erg goed voor bij mij.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Bathory

64. The Notorious B.I.G. - Big Poppa
Verenigde Staten - Ready to Die (1994) -Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://blog.starterbr.com.br/wp-content/uploads/2021/08/BIG3.jpeg

"White Biggie" was mijn bijnaam gekregen door wat vrienden van mij back in the days. In tijden dat wij erg veel naar Biggie luisterden, en ik ook nog 170KG woog. Ik heb eigenlijk de naam nog steeds overgehouden, aangezien ik een soort twist en als grapje die naam heb verwerkt in mijn online gamertag op Call of Duty. Dus mijn call name is nu "Biggie" overal waar ik samen met mijn vrienden naar toe ga.

De hele oorlog tussen Pac en Biggie heb ik nooit echt extreem gevolgd, en ik kon ook nooit een kant kiezen. Ik weet niet of dat überhaupt moest hoor. Biggie is wat dat betreft wel een artiest die ik een stuk meer dan Pac heb geluisterd, vanuit vroeger al. Ik was dus duidelijk misschien wel meer fan van Biggie, maar ik vond het vooral erg stoer en leuk dat mensen grapten met mij om deze waanzinnig goeie artiest.

Overigens niet veel over te vertellen. Kent veel nostalgische waarde maar is daarnaast ook zo tijdloos dat ik het over veertig jaar nog makkelijk op kan zetten. Heerlijke track, en heerlijke artiest. Jammer dat hij zo vroeg heen moest gaan, een gemis in de hip-hop wereld, maar dat is denk ik bij elke overleden artiest zo bij wat voor genre dan ook!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

63. Touché Amoré - Harbor
Verenigde Staten - Is Survived By (2013) - Post-Hardcore/Screamo
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://oor.nl/wp-content/uploads/2024/10/240424_Touche-36_RT-768x512.jpg

Goed, we gaan weer een stukje terug de tijd in. Ik heb jullie al wel eens verteld over het moment dat ik liefdesverdriet had, en mijn burn-out heb ik hier ook wel eens besproken. We gaan een stukje dieper, vooral met het nummer wat hierna komt. Toch wil ik nog een beetje de goede dingen in het process aan kaarten, en ook de muziek die mij hebben geholpen om hier door heen te komen. Harbor van Touché Amoré is namelijk zo'n nummer die mij door de moeilijkere tijden heen sleepte, en voornamelijk toch wat euforie kon brengen. Niet dat dit nummer nu echt een bepaald vrolijk nummer was, nee dat zeker niet. Maar het zorgde wel voor een bepaald zelfbeeld die ik aan het maken was voor mijzelf, om zo toch uit dat negatieve zelfbeeld te raken.

Want eigenlijk somt dit nummer perfect op hoe ik de laatste tijd in het leven sta. Een zelfreflectie die ik nog moest ontwikkelen of die ik juist tegen kwam maar dan in het negatieve, en daar vooral mee moest leren leven en zien te verbeteren, waar ik dit stukje van de tekst nog steeds vind staan als een huis:



Daarna staat dit nummer ook voor persoonlijke groei en de complexe relaties die ik heb gehad in het leven, zowel in de liefde als de mensen om mij heen. Nu ik dit nummer luister kan ik alleen maar genieten, en weet ik dat er een hele groei en grote stap is genomen in mijn persoonlijke kennis. En dit nummer staat nog als een huis, zeker met de ogen richting de toekomst. Ik denk dat wij in onze levensjaren constant bezig zijn met het ontdekken wat wij nu echt willen, en waar wij voor staan. En dan staat dit nummer eigenlijk garant als vertaling wie ik op dit moment ben als persoon.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Mooi geschreven, Biggie!

62. The Alan Parsons Project - Old and Wise
Verenigd Koninkrijk - Eye in the Sky (1982) - Progressive Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://lacarnemagazine.com/wp-content/uploads/2021/08/alan-parsons-project-web-1200x675.jpg

Het is wat rustiger met mijn entry's, iets wat ik voorafgaand niet had gepland of verwacht. Maar, het leven wordt spontaan wat drukker, en ik ben veel bezig met verschillende dingen waardoor mijn tijd iets meer verdeeld moet worden. Gisteren was ik bij de live show van de fantastische band Harakiri For The Sky, dus ik loop een paar dagen achter. Ik ga er trouwens vanuit dat ik volgende week iets meer tijd heb, en dan probeer ik alles recht te trekken door wat dagen twee entry's te plaatsen.

Maar tot die tijd zijn we gebleven bij nummer 62, en nummer 62 is voor mij wel een speciaal nummer. Wat ik al vaker aangeef, het is heel lastig om nummers te rangschikken, eigenlijk verdient elk nummer wel een top tien plek. Zo ook Old and Wise. Een prachtig nummer die altijd op mijn gevoel weet te spelen. Ik ken dit nummer al best een langere tijd, alleen kreeg het nummer meer betekenis voor mij toen ik zelf in de depressie terecht kwam. Want wat je dan doet, en wat misschien helemaal niet goed is, zijn dingen zoeken die je gevoel misschien aanspreken of waar jij jezelf in kan vinden. Ik doe dat met muziek snel om naar de rustigere en misschien sombere muziek te grijpen als ik mezelf ook niet heel goed voel, waaronder mentaal.

Dit nummer sprak vervolgens meer aan om de tekst. Toen ik aan het begin van mijn burn-out zat, zat ik echt in een hell. Het leven was voor mij eigenlijk klaar in mijn hoofd, ik had geen toekomstperspectief en het leven was best duister. Een nare situatie, waar ik eigenlijk destijds ook een einde aan wou maken. Ja, onwijs heftig waar ik oprecht heel weinig nog van af weet, je kunt niet meer helder na denken. Toen ik dit nummer destijds hoorde gaf het me enigszins rust, ik kon me onwijs goed vinden in de tekst en dat is iets moois wat muziek in mijn ogen kan doen.



Ik had volgens mij zelfs bedacht dat dit nummer op mijn begrafenis gespeeld moest worden, later vonden mijn moeder en ik een soort half geschreven en een beetje onvolgbare afscheidsbrief die ik destijds zonder weten half in elkaar had geflanst en daaronder stond een hele lijst met nummers (o.a. het nummer van Staind, nummer 100) en daar stond ook dit nummer tussen.

Gelukkig was die periode maar heel kort, omdat ik liefdevolle mensen om mij heen hebben die zich hebben ingespannen om die situatie in ieder geval weg te krijgen wat is gelukt. Hedendaags kan ik hier totaal niet meer aan denken, en ik weet zeker dat het een impulsieve gedachten gang was, puur omdat je even niet meer wat je met jezelf aan moet. Nu ik dit nummer hoor moet ik terug denken aan de tijd, en is de tekst nog steeds wel zwaar, maar kijk ik er heel anders tegen aan. Prachtig nummer, die voor altijd veel voor mij gaat betekenen.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

61. Amenra - .Razoreater.
België - Mass IIII (2008) - Post-Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Jahttps://consouling.be/sites/default/files/Artists/17042016-AMENRAonline-TEMMERMANSTEFAAN-075.jpg

Amenra op 61 had ik eigenlijk nooit verwacht. Ik leerde deze band pas in 2019 kennen, en was eigenlijk direct verkocht. Amenra stond al snel op de eerste plek om eens live te zien, en toen kwam daar corona wat nogal roet in het eten gaf. In 2022 was Amenra de eerste band weer die wij live hebben gezien na de COVID-19 tijdperk, dus het had nogal prioriteit bij ons, maar de mogelijkheid was het makkelijkst destijds. Daarna volgden nog twee live shows, en hebben we de band uiteindelijk drie keer live gezien dat jaar.

De derde show kende nogal veel betekenis. De tweede show was tijdens het hallucineren van de bloed hitte op Graspop destijds, volgens mij was het toen 34 graden? Maar de derde show was tijdens Soulcrusher, waar de band een hele lading met zich mee bracht wat mij nogal raakte. Destijds net in de burn-out terecht gekomen, een hoop gezeik, en de emotie die deze band met zich mee brengt knalde echt als een kogel naar binnen. Het was misschien zelfs het eerste concert waarbij ik ook een traantje moest laten, door de pijn die ik toen voelde.

Prachtig nummer, wat ik echt nooit meer uit mijn afspeellijsten kan denken. Beladen muziek, die je echt moet voelen. En dat doe je ook, maar stel je er wel voor open! De pijn, de ruwheid, het donkere duistere gevoel. Dit muziek knalt echt recht op je af, en weet je echt te breken.

(Het eerste nummer, live hier zo prachtig!)


Kondoro's Top 100 op Spotify!

60. Army of the Pharaohs - Seven
Verenigde Staten - Ritual of Battle (2007) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/AOTP_2014.jpg

Ik wou een eerder besproken onderwerp eigenlijk gebruiken voor dit nummer. Army of the Pharaohs heeft nu veel betekenis er bij gekregen, omdat dus ook die oude jeugdvriend is overleden laatst. Hij heeft mij vroeger deze groep getipt en die tip was zelfs met dit nummer, een dubbel gevoel dus. Waanzinnig lekker nummer, die ik nu voor altijd aan hem zal gaan binden.

Waanzinnig lekkere track dus, de beat is waanzinnig lekker en de tekst is keihard. Vinnie Paz heeft met dit project in mijn ogen een waanzinnig lekker toch kinda underground hip-hop groep neergezet. Jedi Mind Tricks is o.a. ook een groep van hem, en hij brengt eigenlijk met elke groep waanzinnig lekkere muziek onze kant op, ook als solo-artiest.

Veel meer heb ik er allemaal ook niet bij te zeggen. Waanzinnig lekkere track met nu twee gezichten. Aan de ene kant blijft het een lekkere track en kan ik er van genieten en ook erg vrolijk van worden, aan de andere kant toch wat zwaarder beladen dan gehoopt, maar daar zullen altijd mooie herinneringen aan blijven plakken!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Fijne Top 100 met mooie verhalen hier, ik zag eerst Old and wise en toen Tribe Called Quest, dacht gelijk, deze kerel moet even op Souls of Mischief gewezen worden maar die staat er gewoon ook tussen

Dan deze tip ook nog maar even droppen, voor mij in 1 adem met Souls Of Mischief, De La Soul en andere mellow rappers

Amenra op Best Kept Secret? Dat was vast een vreemde eend op dat festival, want ik zie daar zelden metal tussen staan. Zeker een hele gave uitvoering!
En dank, ook aan je overleden vriend (nog gecondoleerd), voor die heerlijk vette track van Army of the Pharaohs: ik als hiphopleek heb weer een nieuwe ouwe band uit te checken (echt zóveel beter dan 2Pac & Biggie, daar kan ik maar weinig mee).

Haha zeker bro! The Pharcyde heeft er zelfs nog tussen gestaan maar moest helaas zijn plek afstaan aan Down eerder in mijn lijst. Die track die je post van Diverse ken ik niet, ik zal hem binnenkort ff meepakken!



Thanks Doc, en nice om te horen. Wellicht is Jedi Mind Tricks ook wel wat voor je: deze of deze

59. Chris Isaak – Wicked Game
Verenigde Staten - Ritual of Battle (2007) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://lastfm.freetls.fastly.net/i/u/ar0/fdf6d0bb76f33deb8102960c36d1a458.jpg

Het is eventjes stil geweest hier, afgelopen week was nogal hectisch. Maandag naar een live concert van Spectral Wound die me enigszins wat tegenviel, maar onder het live concert door (waar ik stiekem ook liever voor thuis bleef) moest Go Ahead Eagles voetballen. Voetbal vind ik fantastisch, ik ben niet specifiek voor één club. Maar als Raaltenaar ligt mijn hart toch wel erg bij Kowet. Dinsdag heb ik daarom ook gefeest in Deventer en woensdag hebben we bij de intocht gekeken. Nu ben ik toch ook nog ziek geworden door de gekte, en ik ben er iets van bij gekomen. Ik ga het nu weer oppakken, en probeer de aankomende dagen twee updates te plaatsen, zodat ik mijn laatste update op 16 of 17 juni plaats, de dag voor Graspop!

Chris Isaak is misschien een artiest die men niet snel verwacht, maar ik ben een hele gevoelige jongen en daar horen dit soort hele gevoelige ballads ook bij. Wicked Game is overigens niet ontdekt door mij via Chris Isaak, nee, ik was vroeger een onwijs groot fan van de cover van de band HIM, die ik ook eigenlijk wou nomineren, maar ik vond het een beetje raar om twee dezelfde nummers in mijn lijst te hebben.

Wicked Game is bij mij net zoals bij vele anderen omhoog geschoten toen ik met liefdesverdriet rond liep. Vandaag de dag blijft het een pakkend nummer, ken ik de gehele tekst uit mijn hoofd en is het één van mijn karaoke liedjes geworden. Niet mijn main song, die komt later nog.

Maar dit blijft gewoon altijd een lekker nummer, en kon gewoon niet missen. Is nog steeds onwijs relevant in mijn lusitergedrag, en verdient wel echt een plek in deze lijst.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

58. Aerosmith – Dream On
Verenigde Staten - Aerosmith (1973) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://townsquare.media/site/295/files/2016/01/attachment-aerosmith-debut-album1.jpg

Dit is mijn jaarlijks top 2000 voer. Elk jaar stem ik trouw op dit nummer, die langzamerhand een onvergetelijke rol vervult binnen mijn muziek smaak, maar waar ik eigenlijk helemaal geen bijzondere binding mee heb. Ik vind Dream On een heerlijk nummer, en zoals ik al eens zei; ik ben een gevoelige jongen dus dit soort gevoelige muziek komt bij mij altijd een stuk beter binnen, ik hou heel erg van ballads, en dan ook zo bij dit nummer.

Toen ik voor het eerst naar Graspop ging in 2022 (ja, laat bloeier daarin) stond Aerosmith als headliner voor de zondag. Heerlijk leek mij dat, na het geweld bij Deftones ( ) rustig afzakken bij Aerosmith om zo het weekend (harde weekend) te eindigen. Jammerlijke dat ze hebben geannuleerd op het laatste moment en we daar Sabaton voor kregen ( ), daar baalde ik wel enorm van. Dit is een typische band die ik ooit een keer nog live wil zien, al is het maar één keer, dat is genoeg.

Goed, Dream On, zoals ik al zei niet een heel bijzonder verhaal bij dit nummer. Een prachtige rock ballad, met een heerlijke gitaarpartij en natuurlijk gewoon in mijn oren echt een prachtige vocalen. Raakt elke keer weer, en is eigenlijk op veel momenten wel inzetbaar, vooral om even rustig te worden in het koppie; lekker!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

57. Quicksand - Fazer
Verenigde Staten - Slip (1993) - Post-Hardcore
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://cdn.shopify.com/s/files/1/0550/1642/3595/files/Quicksand_4_1024x1024.jpg?v=1675296811

Quicksand zal altijd buiten de boot vallen, alleen met een top 100 op nummers gericht staan ze er steenvast in, en best een hoge notering gekregen. Ik heb geen idee of mensen hier deze band kennen, of er überhaupt naar hebben geluisterd, dit is één van de weinige bands die ik persoonlijk meenam naar het skatepark en waar ik wel wat mensen heb kunnen overhalen.

Vandaag de dag nog erg relevant voor mij, één van mijn meest favoriete post-hardcore platen die ik in mijn bezit heb en dit nummer springt er uiteraard boven uit. Fantastische track, heerlijke zang, prachtig instrumentaal, maar meer dan dat heb ik er ook niet aan toe te voegen. Dit nummer neemt mij weer terug in in de tijd, waar ik als kleine jongen op het skate bord stond of Tony Hawk Pro Skater aan het spelen was, good times.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

56. CunninLynguists - Beautiful Girl
Verenigde Staten - A Piece of Strange (2006) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Genoeg
Live gehoord: Neehttps://actionagogo.com/wp-content/uploads/2014/03/cunninlynguists-4e5a4a73b9228.jpg

Bij dit nummer begin ik altijd enorm te glimlachen. Dit nummer staat voor mij echt voor zoveel positieve dingen, en dat mag ook na al het negatieve wat hier al langs is gekomen. CunninLynguists is voor mij echt zomers, heerlijke beats, heerlijke sound, heerlijke teksten en ga zo maar even door. Fantastisch, helaas moest ik ze laatst live missen, ik was toen net op vakantie. Echt zonde, ik hoop dat ze nog eens komen en dan ga ik er sowieso heen.

Mijn tweede crush die ik had heette Jane, ik weet het nog als de dag van gisteren, prachtige vrouw. En dat was het moment dat een vriend van mij, mij dit nummer toe stuurde. Wordt niet boos op mij, dat was ongeveer tien jaar geleden, dus ik ken deze gasten helemaal nog niet zo lang. We moesten heel hard lachen, maar ik kon me uiteraard heel goed vinden in deze lyrics. En hoewel dat nooit wat is geworden met Jane, moet ik stiekem altijd wel een beetje lachen als ik dit nummer op zet.

Geniet er van gasten, morgen ben ik niet thuis dus morgen geen update. Maar je kunt wel dit album en de rest van Cunnin op zetten, het werkt echt fantastisch bij dit heerlijke warme weer. Nice!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Oeh mooie

Ik wel en nog best vaak, maar voornamelijk hun cover van How soon is now.

Ja! Heel nice!

Als ik jouw verhaal zo lees, dan begrijp ik waarom het optreden van Spectral Wound je wat tegenviel: jij zat met hoofd, hart en kont veel meer bij die bekerfinale dan bij het optreden. Ik vond het optreden in ieder geval oorverdovend overweldigend.
Ik wist trouwens niet dat dit nummer van Chris Isaak op die plaat van Army of the Pharaohs staat.

Sabaton i.p.v. Aerosmith: ouch, I feel your pain. Te meer daar Aerosmith nooit meer zal optreden. Het lijkt wel een klein Dead Can Dance déjà-vu hier.
Misschien leuk om te horen: een paar jaar geleden verscheen een album met demo-opnames uit 1971 van Aerosmith, waar ook een premature versie van 'Dream On' opstaat.

NB: kudo's voor de culthelden van Quicksand (staat hier ook in de kast) en dank voor de linkjes van Jedi Mind Tricks, inderdaad ook het type hiphop dat me prima bevalt: thnx!

Ik had het even wat genuanceerder moeten vertellen, het was allemaal in de haastigheid gepost. Het concert was goed, Spectral is één van mijn favoriete black bands van deze tijd, en ga ze zeker weer checken op Graspop straks. Alleen het was meer de duur van het optreden wat ons toch wel echt heel erg tegenviel. Aangezien jij uit Utrecht komt, is het allemaal geen probleem. Wij hebben in totaal drie uur gereisd om maar vijftig minuten optreden te zien. En daar baalde ik ontzettend van, vandaar dat het ons wat tegen viel.

Of we dit vooraf hadden kunnen weten, geen idee, lijkt mij niet. Maar dan had ik eigenlijk net zo goed die wedstrijd kunnen kijken en ze dan alsnog straks op Graspop te zien . Gelukkig was het kaartje niet ontzettend duur haha.

En nu jij het aankaart zie ik het pas, foutje van de zaak, sorry .

55. Linkin Park – Crawling
Verenigde Staten - Hybrid Theory (2000) - Nu-Metal / Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Velen
Live gehoord: Neehttps://i.pinimg.com/736x/84/eb/a6/84eba607a55baf11c1d50e4d0fcf552a.jpg

Trip down memory lane! Ik ben een echte Linkin Park fanboy, hoewel dat hedendaags misschien wat minder is blijf ik wel een enorme fan van deze band, maar dan eigenlijk wel van vroeger. Chester is een echte cult-held die ik opzich best wel mis. Hun laatste plaat met hem er bij heb ik wel erg negatief beoordeeld, deze plaat en Meteora is echt jeugdsentiment. Ik luisterde vroeger de hele dagen door naar Linkin Park, elke dag weer. En in verloop van tijd groeide dit nummer toch wel op een speciale plek.

Crawling heeft dus echt een eigenlijk plek gekregen, en ik denk dat ik jullie niet meer hoef uit te leggen waarom dit nou precies zo is. De tekst sluit fantastisch aan op de situatie waar ik in leefde en ik kon me heel erg in de tekst vinden. Dat zorgde er overigens wel gewoon voor dat dit nummer is gaan groeien en nu een hoog plekje verdient in een top 100 van mij.



Prachtig.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Ah, die nuancering makes a lot of sense. Al had ik nu ook weer niet verwacht dat de band twee uur lang op de planken zou staan. Dat zou niemand volhouden.
Vergeet daarentegen Lamp Of Murmuur niet: ik heb wel eens beroerdere voorprogramma's gehad.
Maar het uur volmaken zou idd wel het minste geweest zijn. Ik was binnen 20 minuutjes fietsen alweer thuis.

Ik vond Spectral Wound ook erg sterk voor de dag komen, maar de setlist was gewoon te kort voor een headlineshow. Ik verwacht ook geen 2 uur spelen, niet eens 90 minuten, maar 60 minuten vind ik wel het minimum. Andere dagen speelden ze tenminste een encore bestaande uit een nummer en hier werden we rond 22:10 uur beduusd achtergelaten.

Lamp Of Murmuur was echt vet ja. Dus dat verzachte de pijn achteraf wel. Maar wat Apollo al zegt, als headlineshow had ik toch wat meer verwacht, twee uur was inderdaad iets te veel van het goede, maar minstens een uur was toch niet te veel gevraagd? En ja, dan die reistijd erbij, dus was ff balen. Maar ik ga ze hoe dan ook gewoon nog eens meepikken op Graspop, en hun Soulcrusher show van (twee of drie jaar terug) was echt één van de beste shows dat weekend. Het blijft wel gewoon een hele vette band!