Toen deze plaat uit kwam, was ik 17 en waren mijn favoriete bands AC/DC, Saxon, Rainbow en Deep Purple. Daarnaast was ik stoer....erg stoer met als gevolg dat alle muziek, buiten hardrock, mietjesmuziek was. Uiteraard liet ik alles en iedereen te pas en, achteraf bekeken, voornamelijk te onpas, weten welke geweldige muziek ik had en wat een sufferds zij wel niet waren (wat dat betreft weinig veranderd). Totdat ik eindexamen deed en er opeens allerlei meisjes op examenfeestjes waren. Snel bleek dat ik me in die, op die leeftijd toch wel belangrijke doelgroep, volstrekt onmogelijk maakte met mijn gezever over gitaarsoli van 11 minuten en mijn opgevoerde Kreidler (ook de Zundapp, Honda en zeker de Yamaha waren voor mietjes).

Dit om ff een sfeerbeeld te scheppen in zake de VanDeGriend van een jaar of 23 terug. Nou in die tijd dus kreeg ik een cassettebandje in mijn handen gedrukt met ABC- Lexicon of Love. "Draaien eikel !" werd fijntjes als advies meegegeven.

En dat ben ik gaan doen. Uiteraard stiekem. En ik heb redelijk wat met mezelf in de knoop gelegen om toe te durven geven dat ik hem geweldig vond. Iedere draaibeurt ontdekte ik nieuwe dingen. Slappe top 40 liedjes als Posoin Arrow en All of My Heart bleken bij nadere beluistering popparels pur sang te zijn. Valetine's Day super opwindend en de productionele tovenarij op 4 Ever 2 Gether zorgt, tot op de dag van vandaag, voor een van de meest majestueuze songs ooit gemaakt. SPEAK.......NO.....en dan die fenomenale drumklappen. Nog krijg ik er de rillingen van.

ABC's Lexicon of Love is de allereerste niet stoere plaat die ik kocht en markeert daarmee het begin van de ontwikkeling van een veel bredere muzieksmaak. Een ontwikkeling die naar ik hoop tot aan mijn verscheiden zal blijven duren. Dit alles dankzij deze geweldige popplaat.

En met die meisjes is het daarna ook goed gekomen.

Een mijlpaal.

Heb net een stapeltje Tympanik cd's binnen gekregen en de eerste die ik er van beluister is werkelijk een kanonslag in de roos. Ik heb lang gedacht dat Gridlock, eigenlijk de eerste electronic act die ik kon waarderen, niet te evenaren was maar dit lijkt toch wel in de buurt te komen. Een trip die van begin tot eind boeit en uitdaagt. Gelukkig ben ik zo wijs geweest de twee andere cd's ook te bestellen. Zin an!

Wat een heerlijke troosteloosheid .

De jongens Arab Strap hebben, als ik de verhalen mag geloven, een hoop lol getrapt in het leven tot nu toe. Daar is deze cd dan echter bepaald geen weerslag van.

Integendeel. 11 intreurige liedjes leiden de intensieve luisteraar onherroepelijk naar een staat van melancholisch navelstaren. Veroorzaakt door de sobere maar zeer inventieve en sfeervolle instrumentatie, overeind gehouden door een simpel maar doeltreffend tikkende drummachine. Daaroverheen komen dan de teksten over de diverse treurnissen die de zanger dezes kennelijk ten deel zijn gevallen.

Bij beluistering van deze cd schiet mij dan ook voortdurend het volgende beeld te binnen: In een lang niet schoongemaakt hoekje in het oudste gedeelte van een toch al op instorten staande studio murmelt de zanger, met de microfoon in de ene hand en een fles whiskey in de andere en zwelgend in onpeilbaar zelfmedelijden, zijn hersenspinsels terwijl twee technici moeite hebben om hun tranen te bedwingen.

Het is echt te prachtig dit. Voor alle muziekliefhebbers die het heerlijk vinden om zich zo nu en dan eens onder te dompelen in ultieme neerslachtigheid: Arab Strap is de naam.

Shouldn't we be naked, especially tonight?
Instead of being fat, instead of being tight.
If you go, go for good,
Don't fucking joke, you know I would.
There's no attempt to make up,
No attempt to sort it out.

Zondermeer een lekkere industrial dance (whatever) plaat. Nergens ingewikkeld en de vierkwartsmaat wordt ook al niet geschuwd. Maar alles lekker aangezet in vette doormarcherende industrial beats, opgeleukt met een riedeltje piano en zo nu en dan een ambient waveje voor het nodige tegenwicht . Ken de backcatalogue (nog) niet maar afgaande op de berichten daar lijkt me deze plaat afwijkend ten opzichte van eerder werk. Depeche Mode meets Haujobb meets Front242 meets Integral. Ofzo. De electronic/IDM purist vindt dit vast te plat maar ik vermaak me er geweldig mee. Vooral in de auto. Leuke instapper voor beginners