stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

We horen bandleider Stanley Turrentine op tenor saxofoon, samen met Grant Green op gitaar, Tommy Flanagan op piano, Art Taylor op drums en Paul Chambers bespeelt de bas. De opnames zijn al uit 1961 en je hoort lekkere vlotte hardbop met wat ballads tussendoor. Favorieten van mij zijn o.a. titelsong Z.T.'s Blues en The Lamp Is Low. Fijn plaatje.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Dit album werd pas in 1972 uitgebracht, maar al opgenomen op 10 & 12 december 1959. Met Jimmy Forrest op tenor saxofoon, Harold Mabern op piano, the one and only Grant Green op gitaar, een prima bas van Gene Ramey en de drums goed geraakt door Elvin Jones. Het is een lekker swingend hardbop plaatje geworden, wat door de gitaarsolo's van Grant Green ook best afwisselend is.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

Het klonk al mooi op cd, maar nu heb ik in de sale toch de Tone Poet LP gekocht en die klinkt toch fantastisch. Muziek als dit is gemaakt voor zoiets. Bovendien vind ik dit Medina na meerdere keren draaien alleen maar beter worden. Wat een fraaie plaat!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Cute 'N Pretty met een hoofdrol voor de tuba (Howard Johnson) in het refrein en een mooie solo van Lee Morgan is heel fraai! De solo van Hank Mobley mag er trouwens ook wezen. Hij componeerde vier van de vijf songs, dat zijn ook de betere nummers hier. Alleen de ballad met de opmerkelijke titel There's a Lull in My Life niet.

Gelukkig wel A Touch of the Blues, wat ook al zo'n goed nummer is. Ook de titelsong A Slice of the Top is niet te versmaden. Tot slot wilde ik niet vergeten McCoy Tyner en James Spaulding te noemen: wat spelen ze goed. Echt een fijne plaat dit!

stem geplaatst

Dit is een mooie plaat van het Milt Jackson Sextet. Met Milt Jackson uitblinkend op vibrafoon, meestal Kenny Dorham op trompet (op 2 nummers Virgil Jones), Percy Heath op tenor saxofoon, Tommy Flanagan als uitstekende pianist, Ron Carter op bas en op drums Connie Kay.

Mijn enige kritiek is dat het aandeel vibrafoon ietsje minder had gemogen en daarvoor een iets groter aandeel voor de blazers
Het album werd in de tweede helft van 1962 opgenomen en in 1963 uitgebracht. Het sextet speelt een aantal standards en drieeigencomposities. Mijn favoriete songs zijn titelsong Invitation, The Sealer & Poom-a-Loom. Die laatste twee zijn geschreven door Milt Jackson. Fijne plaat dit!

Wat een geweldige plaat is dit. Met overheerlijke songs, een fijne groove en muzikanten in topvorm. Allereerst bandleider Hank Mobley op tenor saxofoon met zijn lekkere romige sound. Vier van de vijf nummers zijn door hem geschreven, behalve het enige nummer wat ietsje obligater is: The Best Things in Life Are Free.

De Mobley composities zijn allemaal ijzersterk. Dan doet ook nog eens Grant Green in topvorm mee op gitaar met zijn soul-achtige sound en speelt Wynton Kelly verdienstelijk piano. Ook de ritme sectie speelt retestrak, met Paul Chambers op bas en Philly Joe Jones op drums. Echt een uitstekend album!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Een mooie hardbop sessie opgenomen op 3 juni 1964, maar weer eens vreemd genoeg pas uitgebracht in 1979. Recent zet Blue Note dit een beetje recht door dit album ook op Tone Poet vinyl uit te geven.

Naast bandleider Stanley Turrentine op tenor saxofoon vind ik hier pianist Herbie Hancock de uitblinkers. Op trompet horen we Blue Mitchell, op trombone Curtis Fuller, op bas Bob Cranshaw en Otis Finch op drums. Alle songs zijn goed, de lange opener French Pies is mijn favoriet. Titelsong In Memory Of en afsluiter Sunday in New York zijn mooie nummers.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit is toch wel een geweldige verzameling Blue Note nummers. Ik heb naast de 2CD ook een unmixed 2LP van het eerste deel: Lookin' Back. Daar ga ik voor de 5* met zoveel sfeer en fantastische nummers.

Bobby Humphrey, Donald Byrd, Bobby Hutcherson, Horace Silver & Parlan, Kenny Dorham, Lee Morgan, Herbie Hancock & Freddie Hubbard met Blue Spirits: wat wil een mens nog meer.

De 2e CD Movin' On is echt goed, maar wel iets minder. Maar vind je dat gek? Ook daar staat gelukkig genoeg moois op. Goed werk van DJ Jazzanova!

stem geplaatst

De titelsong is waar ik op hoopte bij een samenwerking tussen Duke Pearson en Bobby Hutcherson. The Phantom heeft een geweldig ritme en fraai spel van beide heren. De rest van het album valt mij echter een klein beetje tegen, hoewel vooral de rustige nummers toch heel aardig zijn, zoals Say You're Mine. Verder vind ik het jammer dat Jerry Dodgion iets teveel solo's op de fluit speelt. Ik zet het lange openingsnummer maar weer eens op repeat.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Heerlijke groovy verzamelaar is dit For the Funk of It van Grant Green. Het is het tweede swingende deel uit de fijne 3 CD serie The Original Jam Master met eind jaren '60 / begin jaren '70 funky soul-jazz van Grant Green. Green speelt weer geweldig gitaar hierop.

Upshot komt van het uitstekende album Carryin' On en is in 1969 opgenomen. De fijne song The Final Comedown komt van het gelijknamige album (1972). De sterke remake van Cantaloupe Woman komt van Visions (1971). Dracula komt van Green Is Beautiful (1970). Het mooie en lekkere (tegelijk) California komt van Shades of Green (1972). Tot slot een hoogtepunt met Flood in Franklin Park van maar liefst een kwartier. Dat is te vinden op Live at the Lighthouse (1972).

Dit is een mooi samengestelde CD vol met swingende Grant Green muziek, een aanrader.

stem geplaatst

Heerlijke groovy verzamelaar is dit Mellow Madness van Grant Green. Het is het derde en relatief rustige deel uit de fijne 3 CD serie The Original Jam Master met eind jaren '60 / begin jaren '70 funky soul-jazz van Grant Green.

Cease the Bombing komt van het uitstekende album Carryin' On en is in 1969 opgenomen. Maiden Voyage & Down Hear on the Ground komen van Alive (1970). Beatles song A Day in the Life komt van Green Is Beautiful (1970) en is het enige iets mindere nummer. Tot slot een hoogtepunt met Fancy Free van maar liefst een kwartier. Dat is te vinden op Live at the Lighthouse (1972).

Dit is een mooi samengestelde CD vol met relaxte Grant Green muziek.

stem geplaatst

Op deze hele aardige verzamelaar van Stanley Turrentine (tenor saxofoon) spelen een paar bekende namen mee, waaronder Donald Byrd en Blue Mitchell op trompet, McCoy Tyner op piano, Pepper Adams op bas clarinet en bariton saxofoon & de arrangeur is Duke Pearson. Er staan nummers op uit 1967 met orkest, deels al eerder uitgebracht, deels voor het eerst.

Op de 1979 LP New Time Shuffle staan de gelijknamige titeltrack van de LP, de titeltrack van deze CD en Ain't No Mountain High Enough. Op de 2LP verzamelaar Stanley Turrentine uit 1975 staan Bonita, Better Luck Next Time en Pres Delight (Flying Jumbo). De overige songs zijn niet eerder uitgebracht. Deze verzameling songs uit 1967 is de moeite waard.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Een heel fijn soul-jazz album van drummer Grassella Oliphant, de man met de bijzondere en mooie naam. Hij speelt zelf een hoofdrol samen met gitarist Grant Green, die erg lekker speelt op deze plaat. Ook organist John Patton doet een stevige duit in het zakje. Verder zijn er regelmatig ook bijdragen van Clark Terry op trompet en Harold Ousley op tenor saxofoon, wat voor flink wat afwisseling zorgt.

Er staan veel goede songs op dit album. Mijn favoriete nummer Soul Woman is geschreven door Grant Green en John Patton, net als The Yodel. Openingsnummer Get Out of My Life Woman van Allen Toussaint klinkt ook erg lekker, net als Peaches Are Better Down the Road van Clark Terry en Cantaloupe Woman. Een aanrader dit album!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit is een heel mooi samengestelde Blue Note UK verzameling van het beste van 'Big' John Patton door Dean Rudland. De muziek komt van maar liefst 9 albums uit met name de jaren '60. Alleen de laatste 2 nummers van de CD zijn in 1970 opgenomen en één pas in 1994 uitgebracht door Blue Note.

Verder staan er op de 2LP nog 4 songs uit twee nog niet eerder uitgebrachte sessies. Overigens staan er 4 tracks meer op de 2LP, 7 nummers zijn anders dan op CD (zie bonustracks), 3 nummers staan alleen op CD. Het loont hier zelfs om zowel de CD als 2LP versie van aan te schaffen. De tweede LP met veel onuitgebrachte nummers is bijzonder en de moeite zeker waard.

Voor liefhebbers van Grant Green, zoals ik, is er heel goed nieuws: hij speelt op minstens negen nummers mee op gitaar. Op de eerste zes nummers horen we trouwens Ben Dixon op drums. Op alle nummers natuurlijk John Patton op orgel. Verder horen we op twee songs Bobby Hutcherson en blazen er nog regelmatig anderen mee op dit prima verzamelalbum.

Wat een prachtige plaat van met name Bill Evans op piano en Kenny Burrell op gitaar. Harold Land blaast er ook fraai doorheen op saxofoon en op de dit maal vooral rustige drums horen we niemand minder dan Philly Joe Jones en op de relaxte groovy bas Ray Brown.

De nummers zijn allemaal goed tot erg fraai. Favorieten voor mij zijn Sweet Dulcinea Blue, Second Time Around, A Child Is Born en het lange Bass Face. Maar ook de andere twee songs zijn de moeite waard op dit fijne jazz album.

Ik had eerst deze Complete Lighthouse Boxset. Dat vond ik echt teveel van het goede met vele nummers in verschillende uitvoeringen, de één wat beter dan de andere.

Daarom heb ik de 3CD boxset van het origineel aangeschaft. Hierop staan alle verschillende nummers in de beste uitvoeringen. Er is er een uitstekende selectie gemaakt, zie:
Lee Morgan - Live at the Lighthouse (1971) - MusicMeter.nl
(inclusief de bonustracks)

Lee Morgan speelt natuurlijk geweldig op trompet, opvallend goed vind ik Bennie Maupin op tenor saxofoon, fluit & clarinet, Harold Mabern speelt uitstekend piano en Jamie Merritt & Mickey Roker vormen een prima ritme sectie.

De 3CD live boxset heeft dus mijn voorkeur boven deze Complete Live at the Lighthouse box.

Ik had hiervan eerst deze versie:
Lee Morgan - The Complete Live at the Lighthouse (2021) - MusicMeter.nl

Dat vond ik echt teveel van het goede met vele nummers in verschillende uitvoeringen, de één wat beter dan de andere.

Daarom heb ik de 3CD boxset van dit origineel aangeschaft. Hierop staan alle verschillende nummers in de beste uitvoeringen. Zo te horen is er een uitstekende selectie gemaakt (inclusief de bonustracks hier).

Lee Morgan speelt natuurlijk geweldig op trompet, opvallend goed vind ik Bennie Maupin op tenor saxofoon, fluit en clarinet, Harold Mabern speelt uitstekend piano en Jamie Merritt & Mickey Roker vormen een prima ritme sectie. Erg fijn deze 3CD live boxset!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

Ik draai voor het eerst de CD versie hiervan waar bonustrack Jasper op staat. Dat vind ik juist één van de betere nummers van deze Andrew Hill gekleurde sessie. Dit samen met het nummer daarvoor Ghetto Lights en het fraaie openingsnummer Catta, met latin piano. De rest van de muziek is toch behoorlijk experimenteel/licht weird, maar niet onaardig.

Vier nummers hier zijn van pianist Andrew Hill en twee van drummer Joe Chambers. Die laatste twee, Dialogue & Idle While vind ik ietsje minder. Op trompet horen we Freddie Hubbard, Sam Rivers op saxofoon & fluit en lekker op dreef op bas is Richard Davis. Tot slot op vibrafoon en ook de bandleider: Bobby Hutcherson himself. Toch een interessant post bop album dit.

Dit is wel een erg lekker jazz-funk album van Richard "Groove" Holmes. Op Comin' on Home uit 1971 worden alle groovy registers opengetrokken. De beats zijn vaak verrukkelijk en er staat geen minder nummer op. Het begint al geweldig met Groovin' for Mr. G. Die lijn wordt doorgetrokken op Mr. Clean & Down Home Funk. Slotnummer This Here is mooi en funky tegelijk.

Bandleider Richard Holmes staat fraai voorop de hoes en speelt prima orgel. Op gitaar Gerald Hubbard, uitstekend op congas: Ray Armando, Weldon Irvine op de elektrische piano, drums: Darryh Washington en electric bas: Jerry Jemmott. Fijn funky soul-jazz plaatje dit!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit is een uitstekende sessie vol met bluesy jazz opgenomen in de Van Gelder Studio in Hackensack, New Jersey, op 16 juli 1958. Alle muzikanten hier blinken uit en spelen ook geweldig samen. Voorop bandleider Jimmy Smith, geweldig op gitaar is Kenny Burrell, uitstekend op drums Art Blakey en prima op tenor saxofoon Cecil Payne.

Alle nummers zijn erg goed. Alleen de tweede track is korter en was voor 1999 uitgebracht (op single). De overige songs zijn heerlijke langere bluesy jazz jams met sterke solo's. Opener St. Louis Blues geef ik een speciale vermelding.

Het is voor mij onbegrijpelijk dat Blue Note deze sessie pas in 1999 uitbracht en alleen op CD. Het is hoog tijd voor een LP release in de Tone Poet of Classic Series.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

"Side A recorded on January 16 and 23, 1970 in Englewood Cliffs, New Jersey.
Side B recorded on August 1, 1969, in Englewood Cliffs, New Jersey.
Side C and D recorded on February 10, 1965, in Englewood Cliffs, New Jersey." (Bron: Discogs).

Op side A & B zijn gezamenlijk een jazz- en een strijkkwartet te horen. Hierop speelt Bennie Maupin mee. Mooiste sessie is die van 1 augustus 1969, met het wonderschone Illusion en het fraaie Poinsettia.

Op side C & D spelen Freddie Hubbard en Joe Henderson mee. Deze sessie uit 1965 is meer avant-garde jazz. Erato, Pax en Calliope zijn mooie songs hier. Ik vind deze tweede lp ietsje minder (3,5*) dan de eerste (4*) met de latere sessies.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit is een fraaie 4LP box in een 'high-quality archival' portfolio box met een museum 'drop front'. Er zit ook een magazine-style boekje bij met leuke originele impulse! advertenties en foto's van de artiesten. De 4 LP's zijn audiofiele persingen, die een uitstekend geluid hebben. En de muziek uitgekozen voor dit 60-jarige jubileum van Impulse mag er meer dan wezen. Met in de hoofdrollen John Coltrane, Max Roach, Charles Mingus, Oliver Nelson, Stanley Turrentine, Yusef Lateef, Pharoah Sanders, Alice Coltrane, Ahmad Jamal, Archie Shepp en anderen.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Goede hardbop plaat van Hank Mobley, al uit 1957. Naast Mobley op tenor saxofoon horen we een uitstekende Sonny Clark op piano, Art Farmer op trompet, Paul Chambers op een swingende bas en een prima Philly Joe Jones op drums. Prijsnummers zijn titelsong Poppin' en het lange fraaie Tune Up, mooi is East of Brooklyn. Lekker album dit.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

De heren hadden hier wel de geest zeg, zeker Billy Higgins op drums en Harold Mabern op piano. Een album gevuld met sterke piano solo's en zelfs wat korte drum solo's. Daaroverheen blazen dan ook nog eens een geweldige Lee Morgan op trompet en bandleider Hank Mobley op tenor saxofoon. Het levert een energiek album op, met een latin inslag. Favorieten zijn The Dip, Recado Bossa Nova & Ballin'. Prima plaat dit.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Deze 2LP is opgenomen live in Club Mozambique in Detroit, Michigan op 21 Mei 1970 en pas uitgebracht in 1995 op Blue Note. Op orgel natuurlijk bandleider Lonnie Smith, op gitaar een vrij jonge George Benson, tenor saxofoon: Dave Hubbard, bariton saxofoon: Ronnie Cuber, opvallend goed op drums is Joe Dukes met verder nog op conga: Gary Jones en op tamboerijn Clifford Mack. Een hele band dus met een strak en funky geluid.

Heerlijke jazz-funk is wat je te horen krijgt en goed ook. Het begint al erg fijn met een lekkere James Brown cover: I Can't Stand It. Expressions wordt prima neergezet. Scream en Love Bowl swingen werkelijk de pan uit en zo gaat het maar door. Een erg fijn funky jazz concert dit.

Gelukkig ben ik wel enthousiast over een deel van de 'shitload' aan albums die Lou Donaldson heeft gemaakt voor Blue Note, zeker de soul-jazz platen en zeker die met Grant Green, zoals deze Here 'Tis.

Grant Green speelt hier weer heerlijk op zijn gitaar. Baby Face Willette bespeelt wel erg fraai het orgel. Er is volgens mij ook weinig mis met de smooth sound van Lou Donaldson op altsaxofoon. Hij schreef ook weer 3 nummers voor dit album. De drums komen van Dave Bailey.

Er staat alleen maar (erg) lekkere muziek op deze plaat, waarbij ik een speciale vermelding wil maken voor kant 2 van de LP: het erg fijne Watusi Jump en het coole Walk Wid Me. Zeker voor soul-jazz liefhebbers is dit Here 'Tis een aanrader.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit Mr. Shing-A-Ling van Lou Donaldson uit 1967 kent een uitstekende bezetting en dat is te horen. Daardoor klinkt zelfs het enige wat cheesy nummer, The Shadow of Your Smile, nog wel aardig.

Op altsaxofoon bandleider Lou Donaldson, op trompet speelt Blue Mitchell fraaie solo's, op gitaar Jimmy "Fats" Ponder, Leo Morris alias Idris Muhammad drumt geweldig en op orgel horen we the one and only Lonnie Smith.

Geweldig goed is trouwens Peepin' en ook The Kid & The Humpback mogen er zijn. Kant 1 van de LP: 3,5*, kant 2: 4,5*.

De titel van dit album klopt: je waant je op Groove Street als je naar de funky soul-jazz van Larry Young en consorten luistert. Het album begint gelijk heel aardig met de titelsong. Daarna volgen echter een paar puike langere nummers: Sweet Lorraine & Gettin' into It. Ook slotnummer Talkin' About J.C. mag er wezen. Met solo's op het orgel van Larry Young, de gitaar van Thornel Schwartz en de tenor saxofoon van Bill Leslie is het album vol afwisseling. Lekkere groovy plaat hoor!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

Dit is een wonderschoon en zeer sfeervol album met in de hoofdrollen Bobby Hutcherson op vibrafoon en marimba & Herbie Hancock op piano. De basis wordt gelegd door Bob Cranshaw op bas en Joe Chambers op drums. Alle songs zijn de moeite meer dan waard, mijn favorieten zijn Aquarian Moon, Rojo en Head Start.

Laat je ook betoveren door the vibes van Happenings!

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Het erg fraaie Plaza de Toros is wel een mooi cadeautje geweest van schrijver Grant Green voor dit album. Hij speelt zelf de sterren van de hemel op dat nummer. Zijn gitaar komt natuurlijk ook terug op de andere nummers, die er ook mogen zijn, zoals bijvoorbeeld het mooie Paris Eyes. Net als de saxofoon van Sam Rivers, die sterk speelt. Bandleider Larry Young speelt alles fraai aan elkaar op het orgel en op drums horen we Elvin Jones. Een erg fijne plaat dit Into Somethin'!

stem geplaatst

Dit is inderdaad een fraaie jazz plaat. Naast hardbop en postbop hoor ik er ook wat soul-jazz invloeden in. Er staan mooie songs op die uitstekend gespeeld worden door flink wat bekende namen. Donald Byrd natuurlijk op trompet, een uitblinkende McCoy Tyner op piano, Sonny Red op alt- & Hank Mobley op tenor saxofoon, Walter Booker op bas en Freddie Waits op drums. Zeer zeker de moeite waard dit Mustang!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Dit geweldige album is voor mij een hoogtepunt uit de (hard-) bop / soul-jazz. The Other Part of Town is een weergaloos nummer. En zo klinkt ook de recent uitgebrachte Tone Poet LP. Vermeldenswaard zijn verder The Book's Beat, Up and Down en het mooie Lonely One. En natuurlijk het uitstekende spel van Grant Green op gitaar, bandleider Horace Parlan op piano, Booker Ervin op tenor saxofoon en de ritme sectie met George Tucker en Al Harewood. Mis het niet!

Dit is een prima live album van organist Jimmy Smith, gitarist Kenny Burrell en op drums, jawel: Jimmie Smith. Opgenomen live in KIRIN PLAZA OSAKA, Japan op 24 & 25 December 1993, kerstavond en kerstmis dus.

De heren Jimmy Smith & Kenny Burrell spelen allerlei klassiekers uit hun gezamenlijke uitgebreide oeuvre op een fraaie wijze. Erg goed zijn bijvoorbeeld Chitlins Con Carne, The Organ Grinder's Swing, All Day Long en Back At The Chicken Shack. Erg fijn concert dit, met ook een kraakhelder geluid.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst