In 1994 en 1995 bracht Oasis naast hun 2 beste albums ook nog eens 9 (!) EP's uit, zoals ook deze Cigarettes & Alcohol Al die EP's zijn goed tot geweldig, ook door de vele uitstekende B-kanten en live uitvoeringen die erop staan. Deze EP is één van de beste. De single Cigarettes & Alcohol is ook nu nog bij 2025 Live één van de publieksfavorieten. I Am the Walrus Live at Glasgow Cathouse June '94 is met ruim 8 minuten minstens net zo goed als het origineel van the Beatles en duurt hier 2 minuten langer dan op het album vol b-sides The Masterplan. Ook Listen Up & Fade Away zijn van die heerlijke songs die uiteindelijk ook daarop belanden. Echt een hele fijne EP dit!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Wat een lage score voor dit goede 'live' / best of album van Duran Duran, net na hun New Wave tijd. Zoveel goede nummers staan hierop, waar ik er ook een flink aantal op single had. Favorieten genoeg dus, ik noem opener: Is There Something I Should Know , het prima Hungry Like the Wolf, het fraaie New Religion, het mooie Save a Prayer, het sterke The Chauffeur, het lekkere Union of the Snake, het fijne Planet Earth en uit de studio mega hit Wild Boys. Luisteren dus!

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Vreemd om hierboven een paar niet juiste omschrijvingen te lezen over dit album: dit is bijvoorbeeld geen bop of post bop, maar hard bop. Ook snap ik het niet echt als je naar een album van een trompettist gaat luisteren, met notabene een afbeelding van een trompet voorop, en dan zegt dat je niet zo van trompet houdt om vervolgens een lagere beoordeling te geven. Gevolg is dat deze gewaardeerde fraaie plaat van Booker Little hier op de site helaas wat ondergewaardeerd wordt. Daardoor was ik bijna niet gaan luisteren. Gelukkig heb ik dat wel gedaan.

Grotendeels eigen composities die werkelijk fantastisch gespeeld worden door Booker Little. Ook nog een prima begeleiding op dit album door Tommy Flanagan of Wynton Kelly op piano, een uitstekende Scott LaFaro op bas en Roy Haynes strak op drums. En de productie van het album is ook nog eens opvallend goed. Dit Booker Little album is juist een enorme aanrader voor de hard bop liefhebbers!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Dit Preach Brother! is een afwisselend swingend, maar soms ook echt mooi album. De eerste minuut vind ik wat misleidend voor de rest, de plaat begint als haast ouderwetse swing, maar als even later Grant Green op de gitaar erin komt en daarna Sonny Clark op piano is Jeanie-Weenie toch heel aardig. Het fraaie slome bluesnummer Homesick Blues is dan juist erg mooi en rustig gespeeld. Dem Tambourines is een heerlijke mid-tempo song met uitstekende drums van Billy Higgins en tenor saxofoon van Don Wilkerson. De straffe bas wordt door Butch Warren gespeeld. Titelsong Camp Meetin' swingt inderdaad de pan uit, lekker nummer is dat. The Eldorado Shuffle is een heerlijke boogie met uitstekende solo's, Pigeon Peas is een goede aflsuiter. Preach Brother! is zo een echt lekker, fijn en ook mooi album met prima spel.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Dit is een Jazz Profiel van Jimmy Smith gemaakt van zijn muziek bij Blue Note. Echt een grootste hits kan je het niet noemen, gezien de keuzes die gemaakt zijn. Daarvoor ontbreken soms de betere nummers. Maar een lekkere verzamelaar is het zeker, met als hoogtepunten Blues After All met ook Lee Morgan, Curtis Fuller, George Coleman en Kenny Burrell, Sister Rebecca met ook Blue Mitchell, Jackie McLean en Ike Quebec & Minor Chant met Stanley Turrentine en Kenny Burrell. Op andere nummers spelen ook andere bekenden zoals Grant Green, Lou Donaldson en Art Blakey. Al met al een lekkere cd'tje met prima muziek.

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Dit is het enige album wat Jimmy Smith en Grant Green samen maakten. Beiden hebben flink wat goede tot uitstekende jazz platen op hun naam staan, dus ik verwachtte er heel wat van. Dat komt maar gedeeltelijk uit vanwege een paar nummers die niet meer dan (heel) aardig zijn.

Daar staan gelukkig wel een paar prijsnummers tegenover: de prima opener en lekkere titelsong I'm Movin' On en het sterke en 11 minuten lange nummer Back Talk. Op dat laatste nummer spelen de heren geïnspireerd en volle bak en wisselen ze elkaar op een leuke manier af.

Ook niet te vergeten zijn de erg fijne cd bonustracks, Organic Greenery & Day In Day Out, beiden met Grant Green. De song keuze voor het oorspronkelijke album is niet te volgen: hoe kunnen deze nummers hier niet op hebben gestaan? Bijvoorbeeld i.p.v. Hotel Happiness en/of What Kind of Fool I Am. De cd versie levert zo alles bij elkaar toch een prima album op.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst