Housewife vind ik persoonlijk een van de beste Belgische nummers die ik ken, zeker wel het beste dancenummer. Maar verder vind ik enkel Victory nog wel leuk op dit album. De rest doet mij niet zo veel (meer). Een halfje eraf daarom, van 4 naar 3,5*

Dit album begint enorm sterk, met vier kleppers van nummers. One More Time is een hit waar ik vroeger nog veel naar geluisterd heb, en die ik tot mijn verbazing nog steeds erg leuk vind. Aerodynamic vind ik misschien wel het beste nummer van Daft Punk, Digital Love is ook zeer goed en bij Harder, Better, Faster, Stronger moet ik toch steeds wat glimlachen. Die stem vind ik zó hilarisch. Hour after hour work is never over, ik krijg er niet genoeg van.
Jammer genoeg begint het album dan wat in te dommelen. Nummers als Something About Us of Voyager zijn wel leuk voor een of twee keer, maar ook niet meer dan dat. Aan het eind wordt het echter weer wat beter, Veridis Quo en Face to Face vind ik meer dan behoorlijke songs.
Over het algemeen dan toch een ruime 4/5 voor deze Discovery.

Na een kennismaking met Within the Realm of a Dying Sun (die overigens zeer goed meeviel) en door de finaleplaats in de jaren '80-KO, kwam ik bij deze The Serpent's Egg terecht.

Het album begint naar mijn mening zeer sterk, met twee kleppers van nummers (The Host of Seraphim en Severance), maar dan gaat het een stukje bergaf. De volgende nummers weten mij een stuk minder te bekoren. Net wanneer ik van plan ben om 2,5 of 3 te geven, komen dan de twee laatste tracks aan bod. Wat een briljante nummers zijn dat Meteen een hele ster erbij voor Mother Tongue en Ullyses.

3,5* dus, en wie weet kan die wel tot 4 verhoogd worden, wanneer ik het middelste deel ook wat meer ga waarderen.

405 en Company Calls zijn zeer te pruimen nummers, maar verder vind ik hier niet veel aan. Het is duidelijk Death Cab for Cutie, maar desondanks is er een wereld van verschil met albums als Narrow Stairs of Transatlanticism. (Plans moet ik nog beluisteren).

Zeer sterk album van Depeche Mode! Vooral de opener Something to Do en de afsluiter Blasphemous Rumours zijn wereldnummers. Verder is ook People Are People zeer sterk. Lie to Me en If You Want vind ik de mindere.

Maar dit album vind ik vooral ook tekstueel erg aangenaam. Neem nu het refrein van Blasphemous Rumours:
I don't want to start any blasphemous rumours
But I think that gods got a sick sense of humor
And when I die I expect to find him laughing


Of bij People Are People, simpel maar briljant:
I can't understand
What makes a man
Hate another man
Help me understand

En natuurlijk ook de wondermooie tekst van Somebody, over een (onmogelijke) perfecte relatie.

4,5*

Ok, na heel wat luisterbeurten wordt het tijd om hier ook maar eens iets te gaan posten.
Digitalism leerde ik vorige zomer kennen op de festivals, met name Dour en Pukkelpop. Vooral op Dour vond ik ze enorm goed.
Maar pas enkele weken geleden ben ik het album gaan halen in de bib, vooral omdat ik in maart opnieuw naar Digitalism ga, in de AB in Brussel.
Ik was zeer aangenaam verrast door Idealism. Het album weet mij over de hele lijn te boeien, en er staan naar mijn mening geen echt mindere nummers op. Vooral de eerste helft vind ik ronduit fantastisch. Het tweede deel is (met uitzondering van mijn favoriet The Pulse) zonder meer zeer goed.
Een van mijn favorieten uit 2007, 4,5*

Mirage is op veel vlakken anders dan Digitalisms (nog altijd ijzersterke) debuutplaat, maar ondanks de lange speelduur - misschien net een tikkeltje te lang - is ook deze nieuwe plaat bijzonder fraai. Zo te horen hebben ze zowel in het zuiden als in het noorden hun oor te luister gelegd, want ik hoor bijvoorbeeld veel flarden Daft Punk, maar hier en daar sijpelt ook Röyksopp door. Naast 'Utopia' behoren ook 'Power Station' en 'Indigo Skies' (klinkt hier wat als The Strokes) tot mijn persoonlijke favorieten.

Digital, digital
Digital, Digitalism