Ondertussen al veel werk gehoord van Rabih Abou-Khalil. Veel van zijn werken steken boven het maaiveld uit maar hier en daar hoor je meteen dat het volkomen raak is en dat je oren je niet in de steek laten waar je hersens soms (bij te weinig soepele muziek) overwegingen moeten maken: "Wat vind ik hier nu eigenlijk van?", "is het niet te voor de hand liggend?", "is het niet te ver gezocht?", "is er wel een goede interactie tussen de artiesten?", etc.

Bij platen als deze dien je je deze vragen niet te stellen. Je gevoel bevestigt je immers dat het resultaat goed zit. 'Journey to the Centre of an Egg' is wellicht één van zijn weinige platen van deze artiest met een erg beperkte bezetting maar je merkt toch de rijkheid aan geluid die deze muzikanten weten te bieden. Een Kühn mengt zich - met zijn virtuositeit en muzikaliteit - perfect in het geheel en kan zorgen voor een indrukwekkende dialoog tussen het trio. Dit is een mooi staaltje van 'elkaar perfect aanvoelen' en 'luisteren naar de ander'.

Zware aanrader voor wie wat Oosterse jazz in huis wil hebben. Perfect als achtergrondmuziek - nog beter om aandachtig naar te luisteren - en ultiem om rechts gezinde rakkers naar buiten te werken.