Voor zij die de toegankelijkere kant van Mats Gustafsson willen leren kennen moeten hier eens naar luisteren. Het trio biedt meestal een vaste basis van drums en gitaar/ bas die heel wat ruimte voorziet voor Gustafsson zelve. Als deze twee uitersten het dan tegen elkaar opnemen in 'Can I Hold You for a Minute', dan levert dat erg veel spanning op. Aangezien ik Gustafsson graag hoor spelen vind ik zijn improvisaties op een bedje van psychedelische rockgrooves prima werken.

Vanavond ga ik ze voor het eerst live zien. Ondertussen al wat filmpjes bekeken van hoe het er live aan toegaat, waaruit ik concludeer dat dit er live bijzonder fel kan uitpakken. Misschien moeten ze volgende keer maar eens een liveplaat uitbrengen. De energie en intensiteit van zo'n concerten ligt dikwijls nog een pak hoger dan op dit soort studioalbums, wat misschien wel gewenst is.

Slechts zelden kom je een scheve schaats tegen op dit album. Het begin is wat minder (m.n. 'How to Sweat') maar dan ontplooit dit album zich in een klezmer allegaartje dat blijft fascineren. De muziek van deze artiest is echt fantastisch. De swingende klarinet in 'Emma Goldman's Wedding', het zwalpende, gebroken ritme in 'V'erastikh Li', de collectieve improvisatie in 'Take One', het meeslepende in 'Vus Vet Zayn' en de pret met Marc Ribot in 'Psycho-Klezmer'. Zo gevarieerd en simpelweg heerlijk!

Altijd weer die heerlijke motieven die komen bovendrijven... Muziek die straalt van de levensvreugde. Verstand op nul en genieten. Frank London is dé verborgen parel van MusicMeter. 3,5*-4*

Had dit cd'tje ergens gevonden in een obscuur wereldmuziek platenwinkeltje (El Sur Records: ergens op de 10de verdieping in een flatgebouw in Shibuya) in Tokyo. Frank London is echt dé shit als het op Klezmer-muziek aankomt (The Klezmatics van hem zijn ook erg aan te raden). Allerlei sferen zitten door elkaar vervlochten waardoor je een gevarieerd 'album'-gevoel krijgt en minder een ondoordacht samenraapsel van feestmuziek zoals bij de meeste ska of klezmer het geval is.

De feestneus kan echter op zijn twee oren slapen dat deze plaat hem zal doen swingen. Af en toe geven deze koperblazers er een lap op en is het moeilijk om op je stoel te blijven zitten. Er zit zoveel plezier in die nummers dat ik er zelf zin in krijg om er wat te beginnen spelen. Misschien toch het verkeerde instrument gekozen...

Nu ik het label bij het toevoegen ook eens ge-googled heb had ik dit evengoed online kunnen bestellen, wat me die helse traptocht naar die winkel had bespaard. Maar nu heb ik hem tenminste in mijn collectie en kan ik rustig sparen om die andere albums van Frank London te bestellen. Heerlijk!