Eindelijk weer een 'top shelf' Clean Feed release. Joachim Badenhorst is een belangrijke schakel in het succes van deze plaat. Hij geeft de nummers pit, door verrassende wegen te kiezen in zijn improvisaties met een gevarieerd klankenpallet door te switchen tussen klarinet en basklarinet. Ik heb hem ondertussen al vaak op een podium zien staan, en telkens weer weet hij zich in de spotlight te spelen, zeer goede klarinettist!

De composities zijn fris en klinken postmodern (doen soms wat aan het werk van Vandermark denken), met koers - en tempowijzingen. De titeltrack is gewoon puur genieten. Zeer leuke ontdekking! Van die trompettiste Susana Santos Silva ga ik nog werk opzoeken. Blij tegenwoordig wat meer vrouwen te zien in de line-up van jazzconcerten. Ik zoek gelijk het vervolg album op van deze samenwerking.

I think there’s still a chunk of my lung stuck to the floor of the Bimhuis stage.
- Ken Vandermark

Op de eerste twee nummers van deze liveopname horen we (zo goed als) alleen Nilssen-Love en Vandermark, zoals we ze kennen op hun duoplaten: erg uitgesproken en een spel vol emotie. Niet 100% origineel moet ik zeggen, want de melodie van nummer twee (waar ondertussen The Ex guitars bij gekomen zijn) doet erg denken aan het nummer "Clean Sweep" van hun Milwauke Volume. Desondanks niet slecht, want dit geeft een echt rockgeluid weer (à la Two Bands and A Legend) met Paal Nilssen-Love die hevige klappen uitdeelt en alle gaten tussen zijn trommels dichtmept. De twee gitaristen zorgen voor een heerlijke stimulans in de muziek die volkomen rockt.

Als de apperitief is geserveerd, komt het echte (zwaardere) werk eraan. Die zitten in de laatste twee nummers. Terrie Ex en Andy Moor krijgen hier meer vrijheid om mee te bouwen aan de freejazz van het duo. Wat dit oplevert is een album met veel rockenergie en voldoende freejazz herrie.