Ik merk dat ik ongemerkt best wel veel albums in huis heb waar een orgel onderdeel is van het instrumentenpalet. Het aandeel van het orgel is niet groot. Maar nog steeds als ik de naald op het vinyl laat zakken, krijg ik al bij voorbaat een warm gevoel bij de verwachting van de eerste klanken van Tiderays.

Met het herfstweer en de regen die maar blijft vallen kon ik geen geschikter begin van de dag voorstellen dan met Repave, dat toch alweer zo’n 12 jaar geleden is uitgebracht.

Mijns inziens heeft het album nog niets van zijn kracht verloren en is het nog steeds prachtig. Ik kan moeilijk mijn favoriete nummers benoemen.

Het is waarschijnlijk de variatie van tempo en intensiteit die me aanspreekt. De stem van Justin speelt daarin een grote rol met de afwisseling naar de kopstem.

Ik draai het graag als geheel. Met 40 minuten speeltijd zonder zwakke momenten is dat goed te doen

Aangekomen bij Almanac (stiekem toch een van de hoogtepunten) krijg ik toch de aandrang om weer opnieuw bij kant A te beginnen…ach wtf…buiten regent het toch nog steeds…