Een plaat die het oude perfect met het nieuwe combineert. Traditie en experiment ontmoeten elkaar op een uiterst relaxte wijze. De bio bij het album beschrijft dat het met niets anders vergelijkbaar is. Er is een artiest die de combinatie oud en nieuw nog veel verder oprekt, Mei Semones. Dat daargelaten, Saya is een fris en heel prettig luisterbaar debuut.

Chicago, begonnen met Transit Authority erachter, debuteerde in de Top 40 eind 1969 met de alarmschijf, toen nog heel nieuw, 'I'm A Man'. Die hit staat vreemd genoeg niet op deze compilatie. Die zal ik rond 1980 gekocht hebben en aan de sticker te zien bij V&D voor een leuke prijs. Deze omissie is een gemis. Geweldige single, ook al bleek het later een cover. Dat wist ik toen nog niet.

Verder was Chicago voor mij tot 1976 vooral band van twee knallende singles, '25 or 5 to 4' en 'Feeling Stronger Everyday'. Die laatste heb ik op single uit die tijd. De rest kende ik eigenlijk niet. Ik had tot in de jaren 10 of 20 ook geen andere plaat, totdat ik '1' tweedehands aanschafte.

Recentelijk kwam IX weer eens uit de kast. Het toont aan dat de band twee gezichten heeft. De ballads en de, incidentele rockers. Inmiddels kan ik beide categorieën goed waarderen. Al blijft het intro van '25 or 6 to 4' onovertroffen. Er zijn weinig nummers die er direct zo stevig inknallen. 'Rock And Roll' van Led Zeppelin is er nog zo een.

Na 1975 begon het echt grote succes pas voor de band, maar daar vond ik toen in ieder geval een stuk minder aan. Anno 2025 is IX een echt goed verzamelaar of beter een heel goede plaat.

stem geplaatst

Ik was Lucius na het debuut 'Wildewoman' eigenlijk helemaal uit het oog verloren, behalve dat de twee dames optraden met Roger Waters in zijn 'Is This What We Really Want? tour.

Omdat ik niet zo heel veel interessants hoorde tussen de meer recente albums keek ik eens wat ik nog had liggen van de weken ervoor en trof daar deze bekende naam aan. Het aanklikken van de bestanden bleek een zeer goede keuze. 'Lucius' is een plaat die op verschillende (muzikale) niveaus tot tevredenheid leidt. De band rockt,speelt goede alternatieve ballads/dreampop en brengt zelfs folk in het palet. Boven dat alles zingen de dames Laessig en Wolfe de sterren van de hemel.

Totaal verrast zegt men dan, want ik verwachtte helemaal niets.

Deze schijf toont aan dat Mick Jagger solo ook zijn mannetje heeft gestaan. Denk daar een of twee songs van dat collectief uit begin jaren 10 bij en het wordt nog beter. Op 'Wandering Spirit' na is zijn solo werk niet absoluut top, maar de verzameling singles en archiefstukken samen levert een geweldige plaat op. Ik was hem helemaal vergeten, maar de LP stond laatst op bij mijn platelaar en daarna heb ik de cd er weer eens flink ingegooid, samen met 'WS'. Echt genieten wel.

Op haar nieuwe album verbindt Suzanne Vega haar "oude", dus jonge zelf, met haar "nieuwe", dus oude zelf. De meeste songs hebben een mooi en stevig modern geluid, terwijl de echo's uit het verleden, vooral door de manier van zingen er prachtig doorheen schijnen. Hoe mooi ik vooral 'Solitude Standing' ook vind, dit zou wel eens mijn favoriete Suzanne Vega album kunnen worden. Met dank aan de productie en gitaarwerk van Gerry Leonard. Dat is het beste te horen in 'Witch'. Geweldig nummer.