stem geplaatst

Nog geen posts zie ik. Mosquito bevalt heel goed. Het album is geen hoogvlieger, maar zeker de moeite waard. De nummers zijn goed uitgewerkt en de stem van Caroline Landahl heel prettig om naar te luisteren. Het album had iets meer vuurwerk kunnen gebruiken. Zodra dat wel wordt ingezet, komt een nummer ook direct tot leven. Hater is al een jaren een goede subtopper en handhaaft die positie moeiteloos met Mosquito.

De plaat kwam random uit de kast. McCartney probeerde zichzelf opnieuw uit te vinden, nadat hij Wings had ontbonden. Thuis in de studio probeerde hij van alles uit en speelde alles zelf in. Dat maakt dat sommige dingen minder goed klinken dan ze met experts op hun instrumenten hadden gedaan.

Als geheel merk ik dat de plaat goed te pruimen is. Sommige nummers klinken wel heel erg gedateerd qua sound, andere nog steeds heel erg geslaagd. De single is verre van memorabel. De videoclip was natuurlijk wel erg geestig, voor een keer dan. Mijn topper is de tweede single, 'Waterfall'. In essentie een McCartney "zeiknummer", zoals hierboven beschreven, maar in sommige van die nummers doet hij gewoon alles goed. En dat is hier zeker het geval.

Een prachtig warm album, waar ik met bewondering naar zit te luisteren. Het heeft een lichte touch van Nick Cave meegekregen, maar toch vooral is de band zichzelf. Voor een band die als postpunk begonnen is, is het hard zoeken naar het verleden, maar af en toe springt er wel een gitaarloopje op of een woestere bas onder al dat schone. Onder het geheel speelt de band met oost Europese noten, terwijl een sfeer wordt gecreëerd van een ver na middernachtelijk moment in een jazz club, met een spotlight op de zanger, terwijl de rook van zijn sigaret om zijn hoofd en de microfoon kringelt. Zo mooi inderdaad.

stem geplaatst