stem geplaatst

Het album klinkt prima, maar niemand is Piet Veerman en dat is precies wat ik de hele tijd denk en hoor als ik naar het album luister. The Cats waren er in mijn vroege jeugd, maar ook daarna. Juist toen ik "hits" ontdekte via Radio Veronica en niet veel later het gedrukte blaadje van de Top 40, ging het The Cats echt voor de wind. Na 'Turn Around And Start Again' en 'Times Were When' werd Piet Veerman de lead zanger en veranderde alles (in goud). Daarmee werden The Cats voor mij een band die hits scoorden en in mijn systeem belandde dat bij mijn vroege jeugd hoort. Niet heel veel later haakte ik al grotendeels af, omdat ik stevigere muziek ontdekte die mijn eigen smaak werd. Maar, een aantal nummers resoneerden wel, juist door dat jeugdsentiment. De uitzondering was 'The End Of The Show', dat vind ik, nog steeds, een goed nummer.

De combinatie van dit alles maakt Sure He's A Cat een lastige plaat voor me. Ik merk dat in de nummers waar het origineel grotendeels gevolgd wordt, ik Piet mis. Juist als er iets anders gebeurt, een vrouw als zanger of de verJohanisering van 'The End Of The Show' sla ik wel aan.

Alles gezegd en geschreven, The Cats was een band die zeker een serieuze tribute als deze verdient. Hoe je het went of keert, de band heeft een enorm aantal klassiekers op de naam staan.

Het is 2026 en Paul McCartney levert een prima album af. Hoe groot iemand ook is, dat zegt niets over het nieuwste album. Ik ben in de jaren 90 al afgehaakt. Na 'Flaming Pie' geloofde ik het wel. Tot 'McCartney III', maar die beklijfde toch niet voldoende. Het is nog niet te zeggen of deze nieuwe dat wel zal doen, maar de eerste tekenen zijn zeer gunstig. Er wordt gerockt, geBeatlesd, geballad, en zo meer wat je van Sir Paul mag verwachten, maar vrijwel alles in good taste. De rol van Andrew Watt is duidelijk groot, net als bij leeftijdgenoten The Rolling Stones, want ook van Sir Paul krijgt Watt meerdere writing credits. Het album klinkt stevig, levendig en geregeld vol vuur, ondanks de hoorbare sleet op zijn stem. Ik ga hem nooit meer live kijken, want ik vind het te erg. Op deze plaat echter valt het allemaal samen. Prima gedaan en het nummer met Ringo samen is echt schitterend.