Afwisselend aangenaam album om te beluisteren van een tot voor kort voor mij onbekende Britse zangeres. Fay Hallam heeft een warme soulvolle stem. In 2012 heeft zij met de groep The Bongolian ook een album gemaakt. Zal eens kijken of ik dat album te pakken kan krijgen.

Eén van de leukste folkpop-albums sinds tijden is voor mij onbetwist het debuut van de Zweedse singer-songwriter Fia (Forsström). Reeds op jonge leeftijd openbaarde zich haar muzikaal talent en vanaf haar tiende droomde zij van een eigen album en na twaalf jaar is die droom met Made Of Stars uitgekomen, mede dankzij de financiële steun via crowdfunding.
Dit 22-jarige talent toert momenteel door Europa en zij gaf vorige maand diverse intieme akoestische concerten in ons land. Met haar unieke stem weet zij vanaf de eerste noten van Made Of Stars de luisteraar te verrassen en te ontroeren. Fia verstaat de kunst om prachtige liedjes te componeren en deze te versieren met fraaie, diepzinnige teksten, die pakkend zijn en stof bieden tot nadenken. De gave om op zo’n jonge leeftijd dergelijke pakkende, wereldwijze liedjes te componeren, is niet alledaags in onze muziekwereld. Hip is de akoestische aanpak van haar liedjes allerminst, maar ze zijn absoluut tijdloos, uniek en van grote schoonheid. Ook live slaagt Fia erin haar liedjes perfect over te brengen, dusdanig dat ik eigenlijk geen verschil hoor in vergelijking met de studio-opnamen (zie video link). Deze video van ruim een half uur heb ik de afgelopen tijd diverse keren bekeken en iedere keer was het voor mij een boeiende luisterervaring.
Op Made Of Stars staan tien liedjes en ze zijn allemaal even prachtig. De openingstrack Shedding Skins zet gelijk de toon voor de hoge kwaliteit van het totale album: Fia zingt: The moment we stop running from the demons in our heads, and instead we choose to love them, when saying yes to life, both shadow and light, our suffering is done and we come alive. Prachtige tekst, mooie passionele vocalen! En zo glorieert Fia ook in de volgende negen liedjes, boeiende teksten, intieme akoestische settings, kortom smullen geblazen als luisteraar. Laat ik toch een paar persoonlijke favorieten ‘in het zonnetje zetten’: Shine, het eerste liedje op het album met iets meer tempo, om heerlijk wegdromend je in de gevoelens van Fia te verplaatsen die zij ervoer tijdens het schrijven van deze song, The Art Of Letting Go, over een beëindigde liefde, het licht swingende Leaving All Behind, alsmede de stemmige ballad als afsluiter Yes And More Please, een songtitel die uitstekend mijn gevoel als luisteraar weergeeft zodra het album is afgelopen, want de muziek van Fia is hier de laatste weken met stip het meest beluisterd.
Met Made Of Stars plaatst Fia zich vanuit het niets ineens in de eredivisie folkpop. Momenteel werkt Fia aan haar tweede album waarvan de release eind dit jaar is gepland. Ik kijk nu reeds reikhalzend uit naar Fia’s nieuwe album, maar kan mij haast niet voorstellen dat zij haar debuut nog weet te overtreffen. Met een evenaring zou zij mij echter ook al heel gelukkig maken.
Ik heb in mijn agenda alvast 27 november 2017 omcirkeld, want dan staat een concert van Fia hier in Amsterdam gepland (Odessa, Veemkade).

Deze recensie is ook geplaatst op muziekwereld.com

Filthy Nelly is een Nederlands/Duitse folkpunkband. De band werd zo’n elf jaar geleden opgericht en speelt eigen repertoire, geschreven door tekstdichter Marco van der Els, bekend onder het pseudoniem Katastrof. Filthy Nelly omschrijft op haar website haar muziek als ‘Europese folkpunk met diepgang’.

In de elf tracks op hun nieuwe album Tranquilize This! is zeker sprake van diepgang, die zich kenmerkt in sterk uiteenlopende (punk)folkstijlen, die veel dichter bij de Engelse dan de Ierse folk aanschurken. Al luisterend zou je absoluut niet aan een Nederlandse band denken, ergo: de sound is typisch Brits en in mindere mate Iers en daarnaast zijn ook af en toe Oost-Europese invloeden waarneembaar, zoals bijvoorbeeld in het derde nummer Down On Mainstreet. Traditionele instrumenten, zoals de viool, accordeon en tin-whistle worden vermengd met een rauwe begeleiding van drums, bas en elektrische gitaar.

Tranquilize This! is een sterk album van een Nederlandse band met diepgang. Daarbij moet ik wel aantekenen dat Filthy Nelly ontegenzeglijk een band is die je live moet ervaren. Dit studioalbum kan dan ook een goede opmaat vormen om de band eens live aan het werk te zien. Fans van Floggy Molly kan ik die concertgang zeker aanraden.

Gepubliceerd op 29 september 2015 op mijn site muziekwereld.com

Frank Demian is een Nederlandse singer-songwriter, die al zo’n twintig jaar actief is in de muziekwereld. Op zijn debuutalbum Late In The Morning (2015) hoorden we vooral liedjes met een sentimentele invloed, zoals het terugvinden van onbereikbare liefdes en heimwee.
Met Till The Oceans Flood tapt Demian uit een ander vaatje, waarbij hij nadrukkelijk in zijn teksten uitdraagt dat hij zijn geluk in de liefde heeft gevonden. Gelukkig is wel de melancholieke sfeer gebleven wat mij persoonlijk goed bevalt. De stijlwijziging in het repertoire uit zich gelijk al in de openingstrack Heading Down The Highway, een song met een hoog folk/countryrockgehalte. Dat Demian’s tweede album uiterst gevarieerd is merken we al in het tweede nummer You’re Beautiful (But You’re Moving Tonight), een song waarin ik de sound terug hoor van de Amerikaanse band Calexico.
Zoals ik al naar voren bracht is het album zeer gevarieerd. In de elf tracks wordt de luisteraar naast het betere songwriter-werk met een indiefolk sausje op aangename wijze getrakteerd op vrolijke reggae, country jaren-80 pop en doowop. Ook qua instrumentarium komt de luisteraar goed aan zijn trekken. Je hoort akoestische gitaar, helse kazoo, sax, mandoline en een excentriek Indiaas instrument. Songs op het album die wat mij betreft nog een beetje extra uitsteken boven het maaiveld zijn het vrolijke reggae-deuntje Curly Locks, de folksong Winds Of Thor, eveneens mooie folk in Last Time In Paris en de prachtige ballad I’m Not Going Down. Het album sluit af met het hilarische Cannot Reach Your Heart. Toch een kleine spaak in het wiel wat betreft de liefde?
Resumerend kan ik stellen dat de tweede plaat van Frank Demian zeer geslaagd is. Wat mij betreft is hij dan ook definitief toegetreden tot het nu al zo rijke gilde van singer-songwriters in Nederland.

Recensie ook geplaatst op Muziekwereld:
Frank Demian - Till the oceans flood - muziekwereld.com