Americana van grote klasse!

De titel van de nieuwste sampler in de Putumayo-reeks dekt niet volledig de lading. De artiesten op de elf tracks komen weliswaar uit alle windstreken van onze aardbol, maar het is niet uitsluitend jazz dat we horen; diverse nummers vallen onder de categorie wereldmuziek met hoogstens een beetje jazzinvloed. Dat neemt niet weg dat we hier te maken hebben met een uiterst interessante verzameling met voor de meeste luisteraars minder bekende dan wel onbekende muzikanten.

Het eerste nummer is de Franse klassieker La Mer (van Charles Trenet) in een uitvoering van de Canadese zangeres Chantal Chamberland. Vervolgens Spaanstalige jazz van Niuver (Navarro), een Franse zangeres met Cubaanse ouders. De derde track voert ons naar Kameroun; Blick Bassy brengt het relaxte en zonnige Donalina. Chan Chan is één van de bekendste nummers van de Buena Vista Social Club, hier in een uitvoering van Kora Jazz Trio. Heather Rigdon is een Amerikaanse jazzzangeres; Young and Naïve is het titelnummer van haar gelijknamige album, onder andere te downloaden van Amazon en iTunes. Terug naar Frankrijk. Het nummer J’aime Mon Lit van de Franse zanger Kad geeft een fijn jaren-vijftig gevoel. We steken de plas over naar Midden-Amerika, Mexico het geboorteland van Sherele. Polka Dot Blues is doet echter veel eerder Oost-Europees aan dan dat we in Latijnse sferen geraken. Niettemin een leuk instrumentaal nummer. Oceanië is ook op deze sampler vertegenwoordigd. Kataaina Pipi zingt het nummer Te Reo o Papatuanuku. Ongetwijfeld een Kiwi-song, maar het klinkt ook sterk Hawaïaans. We verplaatsen ons wederom naar Afrika, Mali om precies te zijn. Summertime at Bamako van Kélétigui Diabaté en Habib Koité & Bamada is in feite het instrumentale Summertime van George Gershwin, maar wel in een heel speciale jazzy uitvoering. Leuk dat Billy Cobham en Asere elkaar gevonden hebben in het Amerkaans-Cubaans instrumentale onderonsje Destinos. En dan zijn we inmiddels bij het laatste elfde nummer van deze zeer gevarieerde sampler aangekomen en wel in Zuid-Afrika. Open The Door is een typische Afrikaanse song van Hugh Masekele met Malaika.

Putumayo blijft de liefhebbers van wereldmuziek iedere maand verrassen en dat geldt zeker voor Putumayo presents Jazz Around The World dat een aanrader is voor jazzliefhebbers die ook van wereldmuziek houden!

Gepubliceerd op mijn muzieksite Muziekwereld: 1 november 2009
Deeplink: http://www.muziekwereld.com/rec-putumayo_presents_jazz_around_the_world.htm

Een kille vrijdagavond eind maart 2009 zal voor altijd in mijn herinnering blijven, want gedurende die avond was ik getuige van een hartverwarmend live optreden van Jenny Lane in The SugarFactory in Amsterdam. Ik was dermate geboeid geraakt door Jenny’s optreden met haar voortreffelijke begeleidingsband dat ik nog diezelfde nacht een bericht plaatste op de website van De Wereld Draait Door om Jenny te promoten voor een optreden. Of mijn bericht goed bewaard is gebleven bij de redactie van DWDD en Jenny’s optreden bij Matthijs van Nieuwkerk op 21 september daar iets mee te maken heeft, durf ik niet te pretenderen, maar ik vond het geweldig dat een breed publiek met dit geweldige vaderlandse zangtalent kon kennismaken.

De release van het album Monsters heeft langer geduurd dan ik eind maart vermoedde, maar het lange wachten is absoluut de moeite waard geweest. In elf afwisselende nummers op het snijvlak van r&b en pop, deels uptempo en voor een deel ballads levert Jenny Lane met haar debuutalbum een muzikale topprestatie die mijns inziens de basis gaat leggen voor een glanzende in het verschiet liggende carrière. Jenny kreeg, mede door haar optreden in DWDD, veel publiciteit in de media en op internet. Er waren sommige recensenten die Jenny’s stem gingen vergelijken met andere zangeressen. Ik heb zelf als recensent in het verleden ook wel eens een vergelijking getrokken, op zich is daar niets verkeerd aan. Het is echter naar mijn mening niet terecht om de stem van Jenny Lane te gaan vergelijken en zodoende in een hokje te stoppen, want Jenny heeft een uniek stemgeluid dat de luisteraar weet te boeien en te ontroeren. En daar draait alles om: muziek is immers emotie en Jenny is er op Monsters perfect in geslaagd haar persoonlijke emotie over te brengen op de luisteraar.

Say Say Say, het eerste nummer op het album, is een uitstekende keuze als debuutsingle. Fear is een lekker r&b-nummer waar de tracks van Whitney Houston’s nieuwste release maar schril bij afsteken (sorry Whitney). Het album vervolgt met You Start A Fire, een heel mooie r&b ballad, en dan is het weer lekker swingen op het ritmische Something Beautiful (wellicht de volgende single?). Cannizaro Park is één van de songs die na Jenny’s concert sterk bij mij bleef hangen, alleen al vanwege het feit dat het zo’n mooie compositie is met een uitstekende tekst. You is een heel leuk en grappig liedje op reggae-ritme met accordeon ondersteuning en uitstekende backing vocals en vooral in dit nummer kan je horen hoe loepzuiver Jenny’s stem is. Aan afwisseling geen gebrek op Monsters, want Waiting is een aanstekelijke r&b knaller, waarbij de dansvloer tijdens liveconcerten in no time zal zijn gevuld (en weer dat orgeltje, geweldig!). Moon Falling is een ritmisch midtempo nummer dat mij zeer aanspreekt, wellicht omdat het niet zou misstaan op een album van Donald Fagan (één van mijn muzikale favorieten). City Rain boeit al gelijk vanwege de gitaarintro en getuigt voorts van Jenny’s veelzijdigheid: ook in dit wat meer orkestrale nummer komt zij heel overtuigend over. Whooping Daisy bewijst dat Jenny ook een rocksong goed aankan; een song met onverwachte variaties in klankpassages en dan ben je na voornoemde tien uiterst boeiende gevarieerde songs beland bij de afsluiter Johnny, waarbij de luisteraar gelijk weer op het puntje van de stoel zal gaan zitten vanwege de knappe opbouw en muzikale overgangen.

Het zal de lezer niet verbazen dat Muziekwereld tot een hoog waarderingscijfer komt voor het debuutalbum van Jenny Lane. Niet de allerhoogste score, want ik ben ervan overtuigd dat Jenny Lane met dit debuut nog niet het ultieme artistieke hoogtepunt heeft bereikt dat zij absoluut in zich heeft. Dat ligt zonder twijfel nog voor ons in het verschiet. En dan zal deze 9 in een 10 veranderen.

Op haar website staat over Jenny Lane te lezen dat haar muziek opzwepend, warm, melancholiek maar ook krachtig is, rauw, ongepolijst en kleurig. Deze beschrijving dekt volledig de muzikale lading van Monsters en ik kan mij geen mooier slot van deze recensie voorstellen dan dit citaat.

Gepubliceerd op mijn muzieksite Muziekwereld: 11 oktober 2009
Deeplink: http://www.muziekwereld.com/rec-jenny_lane_monsters.htm

De Noors-Nederlandse zangeres/singer-songwriter Jessica Sligter ontving voor haar vorige album Fear and the Framing veel lovende recensies. Voor mij vormt haar nieuwste album A Sense Of Growth echter een eerste kennismaking en ik moet bekennen dat het best wel even wennen was tijdens de eerste luisterbeurt. De muziek en de vocalen van Jessica zijn fascinerend, maar niet bepaald makkelijk toegankelijk om te doorgronden. Maar gewenning kreeg hoe langer hoe meer vaste vorm richting een pakkend coherent muzikaal beter te doorgronden muziekproject naarmate ik A Sense Of Wonder vaker ging beluisteren. Met een muzikale avontuurlijke reis van ruim een half uur is Jessica’s stem voortdurend leidend, variërend van fluisterend zacht tot messcherp, waarbij duidelijk ook de invloed van de Noorse Susanna en met name ook de zeer talentvolle Noorse Jennie Hval is waar te nemen, welke laatstgenoemde mede de vocalen verzorgt op twee nummers waaronder de titeltrack.
Verder hebben aan het album bepaald niet de minsten uit de muziekwereld meegewerkt. De opnamen vonden plaats in Seattle en de productie kwam voor rekening van Jessica zelf in samenwerking met Randall Dunn, bekend van onder andere Marissa Nadler en Akron/Family. Viool- en basbijdragen zijn er van Eyvind Klang (Mr Bungle, Animal Collective, John Zorn) en hier noem ik nog maar enkelen van de vele muzikale gasten.

Over het algemeen lever ik in een recensie een puntje van kritiek wanneer een album aan de korte kant is, maar in het specifieke geval van A Sense Of Growth valt voor mijn gevoel alles, dus ook de tamelijk korte tijdsduur, artistiek perfect op zijn plaats.

Jessica Sligter is een groot muzikaal talent dat we bij Muziekwereld goed in de gaten blijven houden, want er ligt in haar verdere muzikale carriëre ongetwijfeld nog veel moois in het verschiet.

Deze recensie is ook geplaatst op Muziekwereld:
http://www.muziekwereld.com/jessica_sligter.htm

Degelijk album van de Texaanse Americana-veteraan/singer-songwriter Jimmy Ruggiere. Het album klinkt heel soulvol en de tien liedjes zijn stuk voor stuk unieke weerspiegelingen uit het dagelijks leven, veelal doorspekt met de nodige humor.

Joe Matera is een rockgitarist, singer-songwriter uit Australië. Now And Then, dat in Nederland via RVP Records op 1 februari wordt uitgebracht, bevat 13 nummers uit zijn tot dusver omvangrijke oeuvre. Ondanks een uitgebreide Europese tour in 2015 is Joe Matera nog tamelijk onbekend gebleven in ons land. Een goede aanleiding voor een recensie op Muziekwereld met hopelijk de nodige daaruit voortkomende promotie.

Al luisterend naar Now and Then kon ik al snel vaststellen dat Matera een uitstekend gitarist is met een aangenaam stemgeluid. Voor het beluisteren kon ik gebruik maken van een private soundcloud link en het is niet denkbeeldig dat luistersessies met een fysieke cd op mijn highend-apparatuur nog een halfje hoger qua rapportcijfer hadden kunnen scoren. Het album biedt veel afwisseling met een goede balans tussen uptempo en ballads, maar dat was natuurlijk niet zo lastig als je voor een verzamelalbum kan putten uit tientallen eerder in Australië uitgebrachte songs. Ik heb met Now And Then tijdens diverse luistersessies in ieder geval aangename uurtjes doorgebracht.

Als uit te brengen single is gekozen voor Feel Your Love, een prima keuze, want dit nummer heeft naar mijn mening een hoog airplay-gehalte.

Recensie op Muziekwereld: http://www.muziekwereld.com/joe_matera.htm

Met zijn negende akoestisch getinte album Baladista brengt singer-songwriter Joel Rafael tien ballads, met teksten die telkens de gevoelige snaar van de luisteraar prikkelen, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar en mondharmonica. Een mooi schijfje voor de late uurtjes bij het haardvuur met een goed glas wijn.

De Nederlandse multi-instrumentalist/singer-songwriter JoosTVD (alias van Joost van Dinther) blijft productief in zijn studio, want Just Say Know is alweer zijn derde album in drie jaar. Met zijn nieuwe album borduurt JoosTVD voort op de op zijn vorige albums ingeslagen weg met 11 degelijke songs, op het snijvlak van funky pop, r&b, veelal overgoten met een jazzy sound. Het blijft razendknap hoe Joost van Dinther zijn muziekprojecten weet te bedenken, te ontwikkelen en in zijn studio af te werken. Hij levert voor Nederlandse begrippen vakwerk van internationale allure.

Deze recensie is ook geplaatst op Muziekwereld:
http://www.muziekwereld.com/joostvd.2.htm

Het album Open Up My Parachute van de Nederlandse multi-instrumentalist/singer-songwriter JoosTVD (alias van Joost van Dinther, met als muzikale bijnaam Joost The Vanished Dutchman)) is een opvallende release vanwege enerzijds een zeer geslaagd eenmansproject en anderzijds door het afwisselend muzikale karakter, een mix van r&b, funk, pop en latin, veelal nog overgoten met een jazzy sausje. We kunnen hier met recht spreken van een soloproject, want Van Dinther is niet alleen verantwoordelijk voor de songteksten en lyrics, opnames, mixing en mastering, maar neemt tevens alle vocalen, gitaar- en baspartijen, keyboards en percussie voor zijn rekening in zijn eigen studio! Dit alles leidt tot een aangename mix van twaalf afwisselende veelal ‘dansbare’ tracks. Hierbij springen wat mij persoonlijk betreft de nummers Dancing Dutchman, It’s A Struggle Honey en Ha Veda Veda nog net iets meer uit boven het gemiddeld hoge niveau van dit album. Open Up My Parachute vormde voor mijn een aangename muzikale kennismaking met het werk van Joost van Dinther en wat mij betreft is dan ook sprake van een zeer geslaagd muzikaal project.

Deze recensie is tevens geplaats op muziekwereld.com